Wanneer Arabieren zeggen dat ze om Palestijnen geven mag het vooral niet veel geld kosten

Decennia lang heeft het verhaal gedomineerd over hoe de Arabieren tot het Westen spraken, vooral met westerse diplomaten, dat met name de Palestijnen de hoogste prioriteit in de Arabische wereld genieten. Elke ontmoeting tussen Amerikaanse diplomaten en Arabische leiders, zoals gedocumenteerd in Wikileaks, lijkt prioriteit te hebben gegeven aan het belang van de Palestijnse kwestie.

Plaatje hierboven: Sidon, Libanon, 19 januari 2016. Palestijnse jongens lopen onder de gekende zwarte vlag van ISIS (Daesh) in de Libanese sloppenwijk, aka het Palestijnse vluchtelingenkamp Ain al-Hilweh. Tot op vandaag worden Palestijnse ‘vluchtelingen’ door de Arabieren als 2de rangsburgers behandeld en de “schuld” voor hun situatie bij Israël gelegd. [beeldbron: Business Insider]

Een artikel in Arab American News deze week somt tien ‘kernpunten van Arabische waarden‘ op en natuurlijk is de ondersteuning van de Palestijnen er eentje van:

“Sinds de Israëlische onafhankelijkheidsverklaring in 1948 is de Palestijnse zaak de belangrijkste zorg van alle Arabieren geweest. Verschillende Arabische staten, groepen en mensen pleiten voor de basisrechten van het Palestijnse volk. Na de onrust van de Arabische lente raakten de Arabische staten en de mensen overweldigd door hun eigen problemen waardoor de Palestijnse zaak werd gemarginaliseerd. De aankondiging van Trump om de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem te verhuizen om de hoofdstad van Israël te worden, bracht de kwestie opnieuw tot leven en wekte de woede op in de Arabische wereld omtrent het Palestijnse volk en Jeruzalem, als een Arabische heilige stad.”

Maar zoals we al jaren zien, hebben Arabische landen – zelfs rijke Golfstaten – de gewoonte gehad om veel geld te beloven aan de Palestijnen maar uiteindelijk slechts een heel klein percentage betaalden. Hun acties hebben hun woorden nooit gevolgd. En de laatste tijd, zoals zelfs dit artikel laat zien, zijn hun woorden de laatste jaren ook minder ondersteunend voor de Palestijnen geworden, en Jeruzalem heeft dat helemaal niet veranderd (er waren geen grote protesten in de Arabische wereld over het besluit van Trump omtrent Jeruzalem, hoewel journalisten er wel hard naar gezocht hebben.)

Yoram Ettinger in The Ettinger Report onthult enkele extra interessante statistieken. Het percentage Saoedische buitenlandse hulp dat naar Palestijnen gaat, is ongeveer een tiende van een procent, ver achter veel andere staten die Saoedische hulp ontvangen.

Elk Arabisch regime – en vooral Saoedi-Arabië, de Golfstaten, Jordanië en Egypte – zijn niet bezig met de Palestijnse kwestie, maar met de directe en dodelijke bedreigingen van de ayatollahs en het islamitische terrorisme, die hen zouden kunnen omverwerpen en hun landen zouden kunnen veranderen in gelijkaardige traumatische gebieden zoals die momenteel bestaan in Irak, Syrië, Libië en Jemen.

Bijvoorbeeld, van 1979-1989, tijdens de burgeroorlog in Afghanistan, demonstreerde Saoedi-Arabië zijn volgorde van nationale veiligheidsprioriteiten en investeerde jaarlijks $ 1 miljard in de strijd van de Afghaanse rebellen tegen het Sovjet-gesteunde regime in Kaboel. Dit was tien keer zoveel als de jaarlijkse Saoedische buitenlandse hulp aan de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO), twv. ca. $ 100 miljoen.

Bovendien behoorde de Palestijnse Autoriteit niet tot de top tien van ontvangers van de $ 33 miljard buitenlandse hulp van Riyad van 2007 tot 2017 aan Jemen, Syrië, Egypte, Niger, Mauritanië, Afghanistan, China, Pakistan, Jordanië en Tunesië.

Terwijl de totale Saoedische buitenlandse hulp van 1985-2015 $ 130 miljard bedroeg – volgens het in Dubai gevestigde dagelijks nieuws, Gulf News – bedroeg de Saoedische jaarlijkse buitenlandse hulp aan de Palestijnse Autoriteit $ 100 miljoen tot $ 200 miljoen, als gevolg van het inferieure gewicht van de Palestijnse kwestie in de Saoedische volgorde van nationale prioriteiten.

Volgens Reuters News Agency heeft Saoedi-Arabië Egypte een hulppakket twv. $ 23 miljard  toegewezen, dat het gezamenlijke Cairo-Riyad-front weergeeft tegen een gemeenschappelijke vijand: terroristen van de Moslim Broederschap. De in Toronto gevestigde Geopolitieke Monitor meldde dat een pakket van $ 12 miljard werd uitgebreid naar Egypte door Saoedi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten en Koeweit, naast de investering van $ 8 miljard door Saoedi-Arabië in de Egyptische economie.

Terwijl de Palestijnse Autoriteit beweert dat Saudi-Arabië niet heeft voldaan aan zijn belofte in verband met het beperkte buitenlandse hulppakket, meldde de in Dubai gevestigde Al Arabiya TV dat Jemen de Palestijnen verdringt in de ogen van Riyadh, die het op het in Aden gebaseerde regime van Abdrabbuh Mansur Hadi heeft gemunt, voorzien van $ 8.2 miljard hulp in de strijd tegen de door Sanaa’s gesteunde door Iran gesteunde Houthis.

De Palestijnen werden ook in Jordanië naar de achterbank verdrongen, als het gaat om Saudische nationale prioriteiten, zoals gedocumenteerd door de Coördinatieraad Saoedi-Jordanië, die miljarden dollars ontsluit voor het Hasjemitische regime.

De relatieve marginalisatie van de Palestijnen – die profiteren van een jaarlijks Saudi-Arabisch hulppakket van $ 100 miljoen tot $ 200 miljoen per jaar (wanneer het niet door Riyadh wordt opgeschort) – wordt geschetst via het CNBC-rapport van 18 december 2017 over het Huis van Saoed dat onlangs een zeldzaam schilderij van Leonardo da Vinci heeft aangekocht voor $ 450 miljoen, een prachtig paleis in Frankrijk voor $ 300 miljoen en een koninklijk jacht voor $ 500 miljoen.

De Golfstaten blijven benadrukken hoe belangrijk de kwestie van de Palestijnen voor hun wel zou zijn – maar ze lieten wel het Westen betalen voor het grootste deel van de hulp die ze ontvingen. Op een dag zal Europa de Arabische wereld en de huidige Amerikaanse regering inhalen en zich realiseren dat ze ook al vele jaren werden belogen en voor vele miljarden euro’s hebben verloren.

door EoZ


Bronnen:

♦ naar een artikel van EoZ “When Arabs say they care about Palestinians, they don’t put their money where their mouths are” van 15 maart 2018 op de site van EoZ

Advertenties

Een gedachte over “Wanneer Arabieren zeggen dat ze om Palestijnen geven mag het vooral niet veel geld kosten

  1. Het is vandaag vooral de EU die het Palestijnse probleem in stand houd……voor haar eigen binnenlandse redenen (de vele nieuwe burgers, die anders actief agressief gaan worden)

    Like

Reacties zijn gesloten.