Convergentie tussen Europese Unie en de Arabische Liga gebaseerd op gedeeld anti-Israëlisme

Het is tijd om gealarmeerd te worden door de compromissen van de EU met de islamitische wereld die de EU openlijk manipuleert. Het pro-Arabische beleid, veralgemeend door de Unie onder druk gezet door de oliecrisis van 1973, kiest ervoor om zich open te stellen voor de moslimbeschaving om zijn gunsten aan te trekken. Maar dit druist in tegen samenlevingen om onvoorwaardelijk hun harten open te stellen voor om het even welke volkeren.

Plaatje hierboven: Secretaris-generaal van de Arabische Liga Nabil Al-Araby (links) schudt de hand van de hoge vertegenwoordiger van de Europese Unie Federica Mogherini na het ondertekenen van een samenwerkingsovereenkomst na een bijeenkomst van EU-ministers van Buitenlandse Zaken in Brussel, 19 januari 2015 [beeldbron: VOA]

Wanneer Matteo Salvini, de leider van de Liga die de leiding van de Italiaanse regering opeist, verklaart: “Ik ben een vriend en een broer van Israël”, nodigt degene die door de media wordt voorgesteld als een rechtsextremist ten aanzien van het Buitenlands beleid van de EU: De anti-Israëlische vooringenomenheid heeft Federica Mogherini ertoe aangezet om namens de EU op 27 februari te zeggen dat Europa met de Arabische Liga ‘een volledige convergentie van doelstellingen nastreeft’ over de revitalisering van het vredesproces.

Het besluit van Donald Trump om Jeruzalem te erkennen als de hoofdstad van Israël werd bekritiseerd. Deze inzending is een aanvulling op de opmerkingen die al zijn gemaakt in het kader van de “Euro-Arabische dialoog”. Maar deze concessies hebben geleid tot het onaantastbaar maken van de politieke islam. De wolf wordt gepresenteerd als een lam.

Het is onder invloed van de Euro-Arabische samenwerking, die reeds lang bekritiseerd werd door de essayist Bat Ye’or, dat Europese landen hebben voldaan aan de islamitische vereisten. Zoals herinnerd door Pierre Rehov (FigaroVox), heeft Zweden het voortouw genomen in deze capitulatie: het ziet bijvoorbeeld een ‘aanzetten tot haat’ in het gebruik van de term ‘islamitisch terrorisme’.

De Duitse journalist Michael Stürzenberger werd veroordeeld tot zes maanden gevangenisstraf en 100 uur gemeenschapswerk door de rechtbank van München voor het publiceren op zijn Facebook-pagina van een foto van Groot-Moefti al-Husseini met Hitler; de journalist werd schuldig bevonden tot ‘het aanzetten tot haat tegen de islam’. In Frankrijk iwerd Marine Le Pen aangeklaagd wegens het plaatsen op Twitter van foto’s van misdaden binnen de Islamitische Staat.

De moord op de 65-jarige Joodse vrouw Sarah Halimi op 4 april 2017 in Parijs door een moslim die ‘Allah akbar’ schreeuwde, werd weggemoffeld totdat elf maanden later een rechter accepteerde om het bewijs alsnog te accepteren en de aanslag terecht als een daad van antisemitisme te erkennen …

Afgelopen woensdag, tijdens het diner van de Franse Representatieve Raad van Joodse Instellingen (Crif), herhaalde president Macron dat de keuze van Jeruzalem als hoofdstad van Israël ‘een echte fout van Trump’ was. Hoewel hij duidelijk het antisemitisme in Frankrijk heeft aangeklaagd, heeft hij het gepresenteerd als een ‘heropleving’, waarbij hij afziet van het praten over het toenemend islamitisch antisemitisme.

Boven alles mag de islam of de koran niet worden gestigmatiseerd. De instructies van de EU worden inderdaad overal goed opgevolgd…

In feite is het de utopie van een wereld zonder grenzen die zijn mislukking in de hand werkt. Aan de Italiaanse schok (nav de recente verkiezingsresultaten) werd die van Trump toegevoegd, die het economisch protectionisme dreigt herop te starten. Er dreigt een andere wereld. De EU zal hiermee willens nillens rekening moeten houden.

door Ivan Rioufol


Bronnen:

♦ naar een artikel van Ivan Rioufol “’s Ouvre le procès de l’Union Européenne” van 9 maart 2018 op de site van de CRIF

Advertenties