Een Palestijnse soevereine staat? Wat zou er mis kunnen gaan? Euh… zowat alles?

Palestijnse soevereiniteit en een veilig Israël zijn gemeenschappelijke exclusieve doelen. Dit was altijd de geaccepteerde wijsheid in Israël – totdat het discours werd gekaapt door de tirannieke dictaten van politiek correct dogma.

Plaatje hierboven: Lanceerinstallaties van Hamas in Gaza voor het afvuren van qassamraketten naar willekeurige burgerdoelwitten in Israël. Een doelwit treffen is duidelijk geen prioriteit; permanente terreur zaaien onder Israël’s burgers daarentegen is dat wel. [beeldbron: Israel Defense Forces]

“We moeten allemaal werken aan die toekomst: twee staten voor twee volkeren. Een Joodse met veilige en verdedigbare grenzen, en een Palestijnse met zijn eigen vlag en zijn eigen toekomst,” zei de CEO van AIPAC, Howard Kohr, op zondag 4 maart 2018, voor 18.000 geanimeerde pro-Israël activisten, tijdens een gepolijste en zorgvuldig opgestelde tospraak, halverwege zijn 25 minuten durende toespraak volledig getorpedeerd door een paar seconden politiek correcte handengeklap.

Na het nauwgezet in kaart brengen van de angstaanjagende gevaren waarmee Israël wordt geconfronteerd en de schandelijke aard van haar gewetenloze tegenstanders – van de sjiitische ‘marionettenmeester’, Iran, en zijn terreurproxie Hezbollah in het noorden tot het brutale soennitische Hamas en de diverse Salafi Jihadi-afvalligen in het zuiden – ging Kohr verder met zijn voorstellen en gaf ze precies waar ze om zouden schreeuwen – althans aanvankelijk: een autonome Arabische entiteit in het Oosten, die de dichtbevolkte kustvlakte van Israël domineert, tegen de trans-Israëlische snelweg aan en uitkijkt over de enige internationale luchthaven van Israël.

Gemeenschappelijkeexclusieve doelen: Palestijnse staat en een veilig Israël. Ik wil niet stilstaan ​​bij alle logische inconsistenties, feitelijke onjuistheden en felle nietszeggende uitspraken die de tweede helft van Kohr’s onberispelijk bevlogen toespraak ontsierden. Nee, ik zal me concentreren op slechts één: zijn oproep voor een staat voor de Palestijnen “aan de ene kant met zijn eigen vlag en zijn eigen toekomst”; en “veilige en verdedigbare grenzen” voor Israël aan de andere kant.

Tenslotte zijn Palestijnse soevereiniteit en een veilig Israël gemeenschappelijke exclusieve doelen. Dit was altijd de geaccepteerde wijsheid in Israël – totdat het discours werd gekaapt door de tirannieke dictaten van politiek correct dogma.

Het was dus niemand minder dan Nobelprijswinnaar, wijlen Shimon Peres, die waarschuwde:

“Als een Palestijnse staat wordt opgericht, zal deze tot het uiterste worden bewapend. Daarin zullen zich basissen bevinden van de meest extreme terreurbewegingen, uitgerust met anti-tank en luchtafweergeschut, op schouders gelanceerde raketten (RPG), die niet alleen willekeurige passanten in gevaar zullen brengen, maar elk vliegtuig en elke helikopter dat opstijgt in de lucht van Israël en elk voertuig dat langs de belangrijkste verkeersroutes in de kustvlakte reis.” [bron: ‘Tomorrow is Now“; uitgeverij Keter, 1978, blz. 232-255].

Deze twijfelachtige kanttekening werd herhaald door de laureaat van de Israëlische Prijs, prof. Amnon Rubinstein, die ook namens de extreem linkse Meretz-factie als minister van Onderwijs diende:

“… Israël, klein en blootgesteld, zal niet kunnen bestaan ​​en niet gedijen als zijn stedelijke centra [en] de kwetsbare luchthaven … zijn beschoten … dit is het verschrikkelijke gevaar dat gepaard gaat met de oprichting van een derde onafhankelijke soevereine staat tussen ons en de rivier de Jordaan.” [bron: “The Pitfall of a Third State”, Haaretz, 8 augustus 1976]

Deze twee citaten brengen, met huiveringwekkende nauwkeurigheid, de ernstige gevaren over waar Israël aan blootgesteld zou worden als er ooit een Palestijnse staat zou zijn gevestigd op de indrukwekkende heuvels met uitzicht op de kustgolalopolis van het land, waar ongeveer 80% van de burgerbevolking en commerciële activiteiten van het land zich bevinden.

Deze gevaren worden dramatisch geïllustreerd door de volgende reeks foto’s die zijn gemaakt vanaf locaties binnen het grondgebied dat is aangewezen voor een toekomstige Palestijnse staat.  Alles opgenomen op 31 januari 2018 met een Canon 7D Mark II-camera, uitgerust met een Sigma Sport 150/600-lens, net ten oosten van de Palestijnse-Arabische dorpen Rantis en Al-Lubban, op ongeveer 5 km afstand van de 1967 ‘Green Line’ (zie kaart), geven ze levendig weer hoe kwetsbaar en blootgesteld Israël zou verschijnen door de verrekijker van elke Palestijnse ‘inlichtingenofficier’ (ook wel terrorist genoemd) die op die hoogten is neergestreken.

De volgende foto’s (waarvan hier één wordt getoond) tonen hoe op Ben Gurion Airport de installaties en vliegtuigen – zowel op de grond als in de lucht – blootgesteld zijn aan alle vijandige troepen – zelfs licht bewapend – die zich zouden ontplooien op de hooglanden ten oosten van de dicht bevolkte kustvlakte van de Israëlische kust.

De enige internationale luchthaven van Israël, Ben Gurion – gezien vanaf net ten oosten van de Palestijnse-Arabische dorpen Rantis & Al-Lubban (zie gebouwen op de voorgrond) met nieuwe verkeerstoren, de passagiersterminal, het belastingvrije gebied en vliegtuigen die aanmeren voor inscheping / van boord gaan.

Een verleidelijk doelwit: de stedelijke wildgroei van Israël. De volgende vijf foto’s (waarvan hier één wordt getoond) laten duidelijk zien wat een verleidelijk doelwit de kantoorgebouwen, de prestigieuze appartementsblokken, de drukke recreatieve en amusementscentra en centrale transportaders (spoor en weg) , deze zouden zijn als de IDF deze gebieden zou verlaten die bestemd worden voor een toekomstige Palestijnenstaat.

De skyline van Tel Aviv toont het iconische Azrieli complex, nabij Israël’s ministerie van Defensie en het Commando HQ van de IDF, the trans-Tel Aviv Ayalon Snelweg en het drukke HaShalom spoorwegstation; ook te zien is de Kirya (Ha-YovelToren, met 28 van de 42 verdiepen waar regeringskantoren zich bevinden en de nabijgelegen Azrieli Sarona Toren, het hoogste gebouw van Tel Aviv – zoals ze kunnen gezien worden ten oosten van de Pal-Arabische dorpen van Rantis & Al-Lubban.

Een Palestijnse staat? Wat zou er mis kunnen gaan? Dus als iemand vervolgens de sterfelijke risico’s probeert te bagatelliseren die gepaard gaan met het vestigen van een Palestijnse staat, moeten ze worden gedwongen een vraag te beantwoorden: Wat of wie geloof je – politiek correcte scheldpartijen … of je eigen ogen!?!

door Dr. Martin Sherman


Bronnen:

♦ naar een artikel van Dr. Martin Sherman “AIPAC’s CEO – Picture the perils of “Palestine” van 11 maart 2018 op de site van Israel Rising

♦ naar een artikel van Dr. Martin Sherman “A Palestinian state? What could possibly go wrong?: Picturing the possibilities” van 12 februari 2018 op de site van The Times of Israel

Advertenties

2 gedachtes over “Een Palestijnse soevereine staat? Wat zou er mis kunnen gaan? Euh… zowat alles?

  1. Nog een Palestijnse staat gaat er niet komen, want die bestaat al……….Jordanie is Palestina.

    Bij het verdelingsplan van de Britten waar zij hun mandaatgebied verdeelden in het Arabische (grootste) gedeelte en het kleinere Joodse gedeelte.

    Oorspronkelijk was dit héle gebied bedoeld als het Joodse land.

    Jordanie & Israel moeten om de tafel zitten om grenscorrecties te bepalen en dan is het ‘Palestina’ probleem (ontstaan door het niet accepteren door Arabieren van Israel) opgelost.

    Iedereen weet dat dit uiteindelijk de uitkomst zal zijn want niemand zit te wachten op nóg een ‘Palestina’…..Israel niet en Jordanie ook niet.

    Like

Reacties zijn gesloten.