Palestijnen klagen weer: De Arabieren geven niet om ons

De Palestijnen hoopten dat het antwoord van de Arabische en Islamitische landen op het besluit van Trump op 6 december om Jeruzalem te erkennen als de hoofdstad van Israël veel heviger zou zijn. Het minste wat de Palestijnen verwachtten was dat deze landen zouden reageren door de Amerikaanse ambassadeurs te verdrijven of Amerikaanse ambassades in Arabische en islamitische hoofdsteden te sluiten. Dit is natuurlijk niet gebeurd, tot grote wanhoop van de Palestijnen, die het gevoel hebben dat ze opnieuw in de steek worden gelaten door hun Arabische en islamitische broeders.

De Arabische landen hebben ook geweigerd om de felle anti-Amerikaanse retoriek van de Palestijnen te onderschrijven. Afgaande op de toon van de leiders van Saoedi-Arabië, Egypte, Jordanië en Marokko, lijken ze een zachte benadering te hanteren tegenover de Amerikaanse regering en haar nog te verschijnen vredesplan. Anders dan de Palestijnen, zien de Arabische landen het plan niet als een “samenzwering gericht op het liquideren van de Palestijnse zaak en nationale rechten.”

De Arabische landen lijken de Palestijnen beu te zijn. Hooguit zijn ze bereid om de Palestijnen publieke steunbetuigingen en beloften te bieden om hen te helpen hun rechten te bereiken. Elk van deze landen heeft zijn eigen problemen om zich zorgen over te maken en de Palestijnse kwestie staat niet langer bovenaan de lijst met prioriteiten van de Arabieren.

De Palestijnse Autoriteit (PA) heeft hard gewerkt om de Arabische landen te overtuigen haar positie in de impasse met de Amerikaanse regering te ondersteunen. Het leiderschap van de PA in Ramallah is bang dat de Amerikaanse regering, zonder de steun van de Arabische landen Donald Trump’s “akkoord van de eeuw” zal opleggen – het nog te verschijnen vredesplan voor het Midden-Oosten.

De Arabische landen lijken echter te druk bezig te zijn met andere zaken. Voorlopig krijgen de Palestijnen veel lippendienst van hun Arabische broeders, waaronder beloften om druk uit te oefenen op de regering van Trump, mogelijk om haar plan te ‘wijzigen’ om het minder ‘schadelijk’ te maken voor de Palestijnse eisen en ambities.

Wat er feitelijk gebeurt, is dat het leiderschap van de PA doodsbang is dat veel van de Arabische landen het Trump-plan zullen steunen, waardoor ze hun Palestijnse broeders opgeven en hen blootstellen aan internationale druk om het “akkoord van de eeuw” te accepteren. Deze angst lijkt niet ongerechtvaardigd te zijn. Palestijnse functionarissen hebben al de zorg geuit dat Saoedi-Arabië, Egypte, Jordanië en sommige Golfstaten samenzweren met de Trump-regering om het vredesplan “op te leggen”, waarvan de details nog niet openbaar zijn gemaakt.

Deze Arabische landen, zo benadrukken de Palestijnen, hebben een meer pragmatische en verzoenende houding ten opzichte van het gereputeerde vredesplan onderschreven en tekenen niet langer fel verzet aan, ondanks Palestijnse beweringen dat de hoofdpunten van het “akkoord van de eeuw” de posities onderschrijven. van de Israëlische regering.

Anders dan de Palestijnen, zijn de Arabische landen duidelijk niet geïnteresseerd in het ruïneren van hun betrekkingen met de Amerikaanse overheid. Hun opmerkingen gaan waarschijnlijk meer over het behouden van goede relaties met Washington dan het ondersteunen van het beleid van de Israëlische regering.

De Palestijnen lijken momenteel de enigen te zijn in de Arabische wereld die dagelijks woedend uithalen naar een plan dat niemand heeft gezien.

Lees hier verder het volledige artikel van Khaled Abu Toameh


Bronnen:

♦ naar een door Brabosh.com ingekort artikel van Khaled Abu Toameh “Palestinians: The Arabs Do Not Care about Us” van 7 maart 2018 op de site van The Gatestone Institute

Advertenties

Een gedachte over “Palestijnen klagen weer: De Arabieren geven niet om ons

Reacties zijn gesloten.