Amerikaans rapport uit 1946: ‘Polen vervolgden Joden net zo hard als de Duitsers’

Een rapport van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken van 15 mei 1946 vond “bewijs dat Polen de Joden net zo hevig vervolgden als de Duitsers” tijdens de nazi-bezetting door de Tweede Wereldoorlog in Polen.

Plaatje hierboven. Een Poolse politieagent in 1941 vergezeld van twee Duitse soldaten controleert burgers. Ca. 35.000 agenten van de Poolse politie, ook ‘Blauwe Politie’ genoemd vanwege hun blauwe uniform, collaboreerden met de nazi’s en controleerden tijdens WOII het Generaal-gouvernement. In dit gebied bevonden zich vier vernietigingskampen: Bełżec, Sobibór, Treblinka en Majdanek [beeldbron: Wiki]

Het vrijgegeven rapport werd donderdag door het Simon Wiesenthal Center verspreid, dezelfde dag dat een Poolse wet die het een misdaad maakte om de Poolse natie van nazi-gruweldaden te beschuldigen, in werking trad. Ook donderdag ontmoetten hoge Israëlische en Poolse diplomaten elkaar in Jeruzalem om verschillen over de wet op te lossen.

Het rapport belicht Pools antisemitisme en Jodenvervolging in de onmiddellijke nasleep van de Holocaust, en traceert het terug naar een lange geschiedenis van Poolse anti-Joodse wetgeving vóór de Tweede Wereldoorlog en anti-Joodse activiteiten door Polen tijdens de Holocaust.

Het document uit 1946 “analyseert het beleid van de Poolse regering, de huidige antisemitische manifestaties en de mogelijkheden voor het overleven van de Joden in Polen” in de onmiddellijke nasleep van de Holocaust. Het rapport ontdekte dat “inheemse Polen” de activiteiten van de Duitsers tijdens de Tweede Wereldoorlog aanmoedigden.

Het rapport, dat in augustus 1983 werd vrijgegeven, spreekt van antisemitisme als “een traditioneel kenmerk van het Poolse politieke en economische leven”, en zegt dat “de voortzetting van het conflict tussen de regering en de oppositie in Polen bevorderlijk is voor een heropleving van antisemitisme, dat gemakkelijk kan worden ingezet als wapen in dit conflict.”

Het ministerie van Buitenlandse Zaken gaf toe dat na de Holocaust, “de overheid antisemitisme tot een misdaad heeft gemaakt”, maar, zei hij, “de wandaden blijven voortduren, zij het op een wat kleinere schaal.” Het document zegt dat sinds het begin van de negentiende eeuw, het leven want de Poolse Joodse gemeenschap – de grootste in West-Europa – werd bemoeilijkt door antisemitisme.

“Religieus en economisch in zijn oorsprong, werd Pools antisemitisme gepredikt door politieke partijen en kerkhoofden en beoefend door hoge en lage ambtenaren”, aldus het rapport. Tegen 1939, aan de vooravond van de nazi-bezetting van Polen, “was het een van de onderscheidende factoren van het politieke, sociale en economische leven van het land.”

“Omdat het antisemitisme al zo diep geworteld was in het Poolse denken, is het niet helemaal verrassend dat het zich nog steeds manifesteert in het naoorlogse Polen, hoewel men verwachtte dat het gemeenschappelijke lijden dat door de Duitsers werd veroorzaakt, de Polen en de Joden  dichter bij elkaar zou brengen.”

Na de Eerste Wereldoorlog werd Polen een onafhankelijke natie dat een “discriminerend beleid voerde ten aanzien van zijn Joodse burgers”, inclusief een verbod op ritueel slachten, beperking van het aantal Joodse universiteitsstudenten en discriminerende belastingheffing.

“Toen Hitler aan de macht kwam … werden antisemitische elementen in het Poolse politieke leven agressiever,” en “tegen het midden van 1936 gaf de regering zelf … goedkeuring aan de economische boycot van de Joden.” Als gevolg van deze wetgeving leefden tegen 1939 de meeste Joden in Polen als “tweederangsburgers” ondanks een symbolische vertegenwoordiging in het parlement.

De voorlopige Poolse regering in de onmiddellijke nasleep van de oorlog was “verstoken van het antisemitisme dat de vooroorlogse regeringen had gekenmerkt en bepaalde elementen had gemarkeerd in de voormalige regering-in-ballingschap in Londen.” Toch worstelde de regering om de “vijandigheid tegenover de Joden [die] wijdverspreid is in te perken.”

“Tegen medio 1944 werd wijdverspreid antisemitisme gerapporteerd in Lublin en andere delen van Polen, die op dit moment aan de vertrekkende Duitsers kunnen worden toegeschreven. In april 1945 waren meer rapporten actueel en een dozijn Poolse steden werden genoemd als plaatsen waar Joden waren gedood, naar verluidt door leden van de Poolse Home Guard (Armia Krajowa), de strijdkrachten gevormd door en loyaal aan de regering-in-ballingschap.

Deze sporadische gevallen culmineerden uiteindelijk in twee vrij grootschalige antisemitische incidenten: in Rzoszov op 11 juni en in Krakau op 11 augustus 1945.” Volgens officiële cijfers hadden “fascistische gangsters” sinds de bevrijding 352 Joden in Polen gedood.

Kielce pogrom 5 juli 1946

Na de bevrijding braken opnieuw antisemitische pogroms uit. Op 5 juli 1946 werden in het Poolse Kielce 41 Joden vermoord en honderden verwond door Poolse burgers. Plaatje hierboven: na de pogrom van Kielce trachten duizenden Joden te vluchten naar het Brits Mandaat Palestina, Canada en de Verenigde Staten [beeldbron: Beleven.nl]

Omstreden Poolse wet
De Poolse wetgeving die donderdag werd aangenomen, roept op tot gevangenisstraffen van maximaal drie jaar voor het toewijzen van de misdaden van de nazi’s aan de Poolse staat of natie. Het wetsvoorstel zou ook boetes of een maximale gevangenisstraf van drie jaar bepalen voor iedereen die naar Duitse nazi-vernietigingskampen verwijst als Pools.

Eén belangrijke alinea van de wet luidt: ‘Degene die beweert, publiekelijk en in strijd met de feiten, dat de Poolse natie of de Republiek Polen verantwoordelijk of medeverantwoordelijk is voor nazi-misdaden gepleegd door het Derde Rijk … of voor andere misdrijven die misdaden vormen tegen vrede, misdaden tegen de menselijkheid of oorlogsmisdaden, of wie anders de verantwoordelijkheid van de echte plegers van genoemde misdaden op grove wijze vermindert – wordt tot drie jaar lang een boete of gevangenisstraf opgelegd.”

De wetgeving, voorgesteld door de conservatieve regeringspartij van Polen, heeft tot een bitter conflict geleid met Israël, dat zegt dat het de vrijheid van meningsuiting over de Holocaust zal belemmeren. De Verenigde Staten zijn ook sterk gekant tegen de wetgeving en waarschuwen dat dit de strategische betrekkingen van Polen met Israël en de VS zou kunnen schaden.

Joodse groepen, overlevenden van de Holocaust en Israëlische functionarissen vrezen dat het haar ware doel is om het onderzoek naar Polen die Joden hebben gedood tijdens de Tweede Wereldoorlog te onderdrukken. De wet en de daaropvolgende weerslag ervan hebben een golf van antisemitisme in Polen losgemaakt.

door David Sedley


Bronnen:

♦ naar een artikel van David Sedley “1946 US report says ‘Poles persecuted the Jews as vigorously as did the Germans’” van 1 maart 2018 op de site van The Times of Israel

Advertenties

2 gedachtes over “Amerikaans rapport uit 1946: ‘Polen vervolgden Joden net zo hard als de Duitsers’

  1. Polen waren vooral vroeger hevig Rooms katholiek en natuurlijk hevig antisemitisch , maar we mogen ook de Poolse Paus niet vergeten die in Rome de grote synagoge bezocht en zijn spijt uitdrukte .

    Like

Reacties zijn gesloten.