De Palestijnse Autoriteit is geen Heilige Koe

Het is een gemeenplaats geworden die herhaaldelijk door de voormalige Israëlische veiligheidsfunctionarissen wordt aangehaald, dat de Palestijnse Autoriteit (PA) niet verzwakt mag worden, omdat dit Israël in gevaar zou kunnen brengen.

De redenering is dat, hoewel de PA slecht is, ze tenminste – in meer of mindere mate – met hun Israëlische tegenhangers samenwerken, terwijl Israël niet weet wat een radicaal monster het zou overnemen na een in elkaar gestorte PA.

Afgelopen zondag keurde het Ministerieel Comité voor Wetgeving een wetsvoorstel goed dat de salarissen van de Palestijnse Autoriteit (PA) zou aftrekken van veroordeelde terroristen en hun families van de belastinginkomsten die Israël jaarlijks aan de PA overdraagt.

Israël draagt ​​jaarlijks miljoenen dollars over aan de PA in douanerechten geheven op goederen bestemd voor Palestijnse markten die door Israëlische havens varen. Als de voorgestelde wetgeving door de Knesset wordt aangenomen, zou dit Israël in staat stellen ofwel de middelen van de inkomsten af ​​te trekken of de betalingen ‘te bevriezen’.

“Binnenkort zal dit theater van het absurde eindigen en de salarissen van de terroristen die we [PA president van de Palestijnse Autoriteit], Abbas zullen onthouden, zullen worden gebruikt om terrorisme te voorkomen en slachtoffers te compenseren,” zei Minister van Defensie Avigdor Lieberman over de voorgestelde wet.

Het is te voorspellen dat delen van de Israëlische veiligheidsorganisatie gekant zijn tegen de voorgestelde wetgeving, omdat ze vrezen dat het de PA zou kunnen verzwakken. Soortgelijke vrees is geuit door een groep die zichzelf Commandanten voor de Veiligheid van Israël noemt, die naar verluidt honderden gepensioneerde Israëlische militaire functionarissen vertegenwoordigt, met betrekking tot de US Taylor Force Act.

De Taylor Force Act, die tot dusverre door het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden en de Senaatscommissie voor Buitenlandse Betrekkingen werd aangenomen, zou de Amerikaanse financiering van de PA beëindigen, tenzij de PA stopt met het betalen van zijn salarissen aan terroristen en hun families.

Echter, Commandanten voor de Veiligheid van Israël hebben uiting gegeven van hun bezorgdheid dat de Taylor Force Act de “PA-stabiliteit zou ondermijnen; vergroot de cirkel van frustratie en vijandigheid; de veiligheidscoördinatie zou uithollen” en ontzeggen van de PA-financiering voor “vitale economische projecten”. Dit alles, zeggen de gepensioneerde militairen, zou “de veiligheid van Israël compromitteren”.

Sinds wanneer is het vullen van uw eigen zakken en de rest gebruiken om terroristen te betalen, een “vitaal economisch project”? Je zou echter kunnen beweren dat de PA precies dat heeft gedaan – een monster heeft gemaakt dat onophoudelijk de moord op Israëli’s en de vernietiging van Israël als een Joodse staat promoot.

De PA verschilt alleen van de Hamas in zijn gebrek aan eerlijkheid en zijn tweezijdige public relations, volgens welke Abbas één ding zegt in het Engels en een ander in het Arabisch, net als zijn voorganger Arafat. De ideologie van de PA met betrekking tot het einddoel is echter even radicaal als die van Hamas. Bovendien zorgde de constante hersenspoeling ervoor dat PA-Arabieren het conflict met Israël als de enige haalbare optie bleven zien.

Twee weken geleden deelde de officiële Facebook-pagina van Fatah mee dat “het bloed van de martelaren het licht van de vrijheid is” met een afbeelding van, onder andere, de PA-kaart van ‘Palestina’ die heel Israël presenteert als ‘Palestina’.

Mahmoud Abbas is de leider van Fatah, de partij die de PA controleert. Ook minder dan twee weken geleden eerde Fatah de moeders van terroristen die de Israëli’s hebben gedood of verwond, en noemde hen ‘De kroon op ons hoofd, de moeders van de martelaren (Shahids)’. De lijst gaat verder.

Wat het voormalige Israëlische veiligheidsestablishment erg lijkt te missen, is dat de PA op de lange termijn elke vorm van vrede onmogelijk heeft gemaakt. In een interview in 2012 zei Itamar Marcus van Palestijnse Media Watch – die de interne retoriek van de PA die niet bedoeld is voor westerse consumptie – vertaalt en toegankelijk maakt voor het publiek: “De tragedie is dat de Palestijnen veel dichter bij vrede stonden met Israël voor de Oslo-akkoorden. Er is een oceaan ontstaan ​​vanwege de haatpromotie door de Palestijnse Autoriteit.”

Marcus schatte dat de kansen op vrede mogelijk beter waren geweest in 1996, toen na tientallen jaren van contact met Israëli’s een peiling onder de Palestijnen uitwees dat 78% Israël als positief beschouwde in democratie en mensenrechten.

Vandaag zou dat cijfer pure science fiction zijn. Uit peiling na peiling blijkt dat de meerderheid van de PA-Arabieren diepgewortelde antisemitische overtuigingen koesteren (volgens een ADL-peiling uit 2014, heeft 93% van de PA-Arabieren antisemitische overtuigingen) en terreur tegen Israëli’s. Dat is wat tientallen jaren van de PA-indoctrinatie heeft bevorderd of versterkt.

Een generatie mensen is opgevoed met een onvervalst dieet van haat tegen Israël en het Joodse volk, met dank aan Yasser Arafat, Mahmoud Abbas en hun soortgenoten. In kleuterscholen en scholen, in de geschreven en elektronische pers, op tv en vooral op kindertelevisie, worden Joden apen en varkens genoemd die moeten worden gedood.

Schoolboeken tonen dat Israël van de kaart wordt gewist, geschiedenislessen ontkennen het bestaan ​​van een joodse natie en geven nooit les in de Holocaust (Abbas heeft tenslotte een Ph.D. in de ontkenning van de Holocaust) monumenten worden opgericht ter ere van terroristische moordenaars van Joden in de stad, pleinen en terroristen worden beloond met vette salarissen.

Hoewel de PA de afgelopen 25 jaar ‘shahids’ heeft opgevoed en er voor gezorgd heeft dat er minstens een generatie geen vrede zal zijn, zou het gepensioneerde Israëlische militaire personeel je doen geloven dat de PA de garantie is voor de Israëlische veiligheid. Het soort ‘veiligheid’, waar je – zoals het geval was in januari 2018 – 332 terroristische incidenten in een maand hebt, resulterend in één moord en 16 gewonden, inclusief 2 steekpartijen / poging tot steekpartijen, 2 schietpartijen, 1 aanval met een voertuig, 4 bermbommen, 251 stenenworpaanvallen en 45 molotovcocktails.

Samenhokken met terroristen en doen alsof ze ‘met elkaar samenwerken’, terwijl ze Israël in de rug steken met de andere, is belachelijk. Een ‘verzwakte’ PA is misschien net wat nodig is om de vicieuze cirkel rond te maken.

Als de PA niet van plan is het ophitsen op tv en radio te stoppen, kunnen ze worden uitgeschakeld. Andere sancties zouden door Israël op de PA kunnen worden opgelegd. Een PA die weet dat hij niet moet knoeien met Israël, omdat het werkelijke financiële consequenties heeft, kan ‘verzwakt’ zijn, maar het kan ook zijn terroristische vastberadenheid verzwakken.

Waarom komt het niet voor dat voormalige Israëlische veiligheidsfunctionarissen voorstellen om de PA te laten zien dat Israël niet eens een enkel terroristisch incident zal verdragen, noch de opruiing en beloning van terrorisme?

Hoe zit het met Israël om eens een benadering met geweld uit te proberen – de enige munt die wordt gerespecteerd in het Midden-Oosten – in plaats van staan te trillen bij de gedachte aan wat de internationale gemeenschap zou kunnen zeggen? Het zou gewoon kunnen werken.

door Judith Bergman


Bronnen:

♦ naar een artikel van Judith Bergman “The PA is not a Sacred Cow” van 22 februari 2018 op de site van MIDA

Advertenties