Toen Angela Merkel de Joden en Israël in de steek begon te laten

Met haar verkondiging van de welkomstpolitiek voor vluchtelingen in de zomer van 2015 schaadde Angela Merkel Duitsland, haar partij, haar imago en waarschijnlijk haar plek in de geschiedenis. Bovendien heeft ze schade toegebracht aan de Duitse joden en Israël. Tot de zomer van 2015 had Merkel bij al deze thema´s een zeer goed resultaat.

Merkel werd in november 2005 bondskanselier. In januari 2006 bezocht ze Israël en de Palestijnse autonome gebieden. In 2007, 2008, 2009, 2011 en 2014 kwam ze eveneens naar Israël. Vorig jaar werd Merkel door 16 Duitse ministers begeleid om te discussiëren over samenwerking tussen de beide landen. Ze had er geen probleem mee om de Duitse schuld tegenover de Joden toe te geven. In januari 2018 riep Merkel naar aanleiding van de Internationale Herdenkingsdag voor de Holocaust met het oog op het afnemende aantal Holocaustoverlevenden op tot een nieuwe herdenkingscultuur.

Merkel´s houding onderscheidde zich sterk van die van meerdere hoge leidende personen van haar coalitiepartner, de sociaaldemocraten (SPD). Hun voormalige partijchef Sigmar Gabriel, op dit moment minister van buitenlandse Zaken, heeft herhaaldelijk tegen Israël opgehitst. Onlangs beschuldigde hij Israël opnieuw van Apartheid.

Decennia geleden had Israël al problemen met een SPD-chef. In 1981 bezocht de toenmalige bondskanselier Helmut Schmidt Saoedi-Arabië. Daarna zei hij dat de Duitsers een morele verplichting tegenover de Palestijnen zouden hebben. De Israëlische minister-president Menachim Begin reageerde woedend en zei o.a.: “Gezien vanuit een moreel standpunt behoren Schmidt´s uitspraken natuurlijk tot de meest gevoelloze die men ooit heeft gehoord.” Hij voegde er aan toe: “Het lijkt erop dat de Holocaust half verloren ging uit zijn herinnering en dat hij de anderhalf miljoen vermoorde kinderen en de compleet uitgeroeide families niet noemde. De Duitse schuld tegenover het joodse volk kan nooit eindigen, niet in deze generatie en niet in een andere. Maar wat horen we? We horen van een verplichting tegenover diegenen, die ernaar streefden om datgene te voltooien wat de Duitsers in Europa begonnen.”

Martin Schulz, die zojuist aftrad als SPD-chef, sprak in 2014 voor de Knesset. Destijds was hij voorzitter van het Europees Parlement. Om hem uit te nodigen was een fout. Als gevolg van een misvatting en de politieke provocaties verlieten minister Naftali Bennett en meerdere andere parlementariërs van de partij “Het Joodse Huis” tijdens zijn toespraak de vergaderzaal.

De belangrijkste kandidaat om Schulz op te volgen aan de top van de SPD is Andrea Nahles. Ze is op dit moment fractievoorzitster van de SPD in het Duitse parlement. In 2012 kwam Nahles in Berlijn bijeen met vertegenwoordigers van Fatah. In de persverklaring over de ontmoeting stond dat de SPD en Fatah met elkaar verbonden zijn door gemeenschappelijke waarden en een strategische dialoog.

Dat Nahles gelooft dat de socialisten door gemeenschappelijke waarden met de verheerlijkers van moordenaars van Israëlische burgers verbonden zouden zijn, is alleen maar nog een concreet voorbeeld voor de problemen die Israël met het huidige Duitsland heeft. Deze beperken zich niet tot de partijen van de extreem linksen of rechtsen. Ze zijn diep ingebed in de mainstream van het land. Een belangrijk bewijs van de wijdverbreide demonisering van Israël in Duitsland is erin te vinden dat na tien jaar kanselierschap van Merkel nog altijd 40% van de Duitsers gelooft dat Israël een vernietigingsoorlog tegen de Palestijnen voert.

De meningen van Gabriel, Schulz en Nahles zijn echter niet alleen representatief voor de top van de SPD. Ik heb in 2015 minister van Justitie Heiko Maas (SPD) in Jeruzalem bij het Global Forum ter bestrijding van antisemitisme over Duitsland´s misdadige verleden horen spreken. In december 2017 staken moslims in Berlijn Israëlische vlaggen in brand, een gebeurtenis die op YouTube in de hele wereld te zien was. Maas zei achteraf dat wie dan ook Israëlische vlaggen zou verbranden, onze waarden zou verbranden.

Alle goede daden en woorden van Merkel worden nu door de resultaten van haar welkomstpolitiek overschaduwd. Binnen dit kader zijn er minstens 1,3 miljoen mensen het land binnengekomen, hoofdzakelijk moslims. Een onderzoek laat zien dat het islamitisch antisemitisme in Duitsland in dezelfde mate een probleem geworden is als rechts-extreme Jodenhaat. Twee andere studies illustreren het extreem klassieke antisemitisme en anti-Israëlisme bij de islamitische nieuwkomers.

In de overeenkomst van de geplande coalitie CDU/CSU-SPD staat: “Na het rechteloos maken van en de moord op zes miljoen Europese joden hebben wij Duitsers een eeuwigdurende verantwoordelijkheid in de strijd tegen het antisemitisme.” Duitsland heeft dat niet vervuld, omdat het in het jongste verleden honderdduizenden extra antisemieten heeft geïmporteerd. In een land, waarin per dag vier antisemitische delicten plaatsvinden.

Tegen deze achtergrond zijn andere verklaringen van de coalitieovereenkomst grof misplaatst. De toekomstige leidende krachten van dit land van importeurs van antisemieten veroordelen de Israëlische “nederzettingen”, een tekst die niet opduikt in de overeenkomst over de huidige coalitie. Als er in de overeenkomst sprake is van ophitsing en geweld, worden de Palestijnen niet genoemd. Dit alles is nóg een aanwijzing voor het verval van de Duitse mainstream.

door Dr. Manfred Gerstenfeld


Bron: in een vertaling uit het Duits door E.J. Bron van een artikel ‘Als Angela Merkel begann, die Juden und Israel im Stich zu lassen’ op de site van Heplev van 26 februari 2018

bron-logo

Advertenties

2 gedachtes over “Toen Angela Merkel de Joden en Israël in de steek begon te laten

  1. Eens met het artikel. En dat importeren van het antisemitisme; dat gebeurd met opzet. De moslims komen massaal naar Europa; omdat de verraders in het Europese Parlement daartoe besloten hebben. Bron daarvan: ” De Resolutie van Straatsburg”. De Europese burgers hebben ze nooit gevraagd, of men het ermee eens was; de islam vaste voet in Europa te geven. Tevens is madam Merkel met afstand de grootste pleitbezorger, van de bezetting door de moslimwereld van Europa.

    Like

Reacties zijn gesloten.