Het weinig overtuigende Duitse coalitieakkoord, de Joden en Israël

Voor zover het de Joden en Israël aangaat, is het voorgestelde Duitse coalitieakkoord een weinig overtuigend document. Daarvoor is deels zijn inhoud de reden, maar hoofdzakelijk vanwege hetgeen het vergoelijkt. De drie coalitiepartijen – de christendemocraten (CDU), haar Beierse zusterpartij Christelijk-Sociale Unie (CSU) en de sociaaldemocraten (SPD) – zullen er tot eind februari over stemmen of ze op basis van deze tekst aan de nieuwe regering deelnemen.

Antisemitisme wordt meerdere malen genoemd in het document. Ergens spreekt het van de toekomstige “uitbreiding van onze succesvolle programma´s tegen rechts-extremisme, tegen links-extremisme, tegen antisemitisme, tegen islamisme en salafisme.”

Daar had ook kunnen staan: “In de afgelopen jaren is het antisemitisme ondanks onze programma´s toegenomen. Onderzoeken hebben definitief bewezen dat behalve rechts-extreem antisemitisme het islamitisch antisemitisme een enorme rol speelt. Andere onderzoeken tonen aan dat veel nieuwe islamitische immigranten uit Irak en Syrië extreme antisemieten zijn. Omdat dit jaar en de komende jaren veel andere vluchtelingen naar Duitsland willen immigreren, worden ze op antisemitische opvattingen gecontroleerd en diegenen met antisemitische en anti-Israëlische vooroordelen worden buitengesloten.”

Het document noemt dankbaarheid voor het hernieuwde joodse leven in Duitsland na de Holocaust, evenals de benoeming van een gevolmachtigde van de Duitse regering voor joods leven en antisemitisme. Het noemt op geen enkele wijze hoe schokkend het is dat er nu, na meer dan zeventig jaar heropvoeding van de Duitse burgers sinds de ineenstorting van het naziregime, een behoefte bestaat aan doelbewuste omgang met antisemitisme.

Nog problematische is hoe het document het Israëlisch-Palestijnse conflict behandelt. Samenwerking met Israël wordt bij verschillende bijkomstige thema´s genoemd. Ook staan er de in de eerste plaats abstracte standaardopmerkingen over Israël als joodse en democratische staat, zijn veiligheid, zijn bestaansrecht enzovoort in. Het document geënt uitdrukking aan de ondersteuning van een tweestatenoplossing en veroordeelt Israël´s “nederzettingenpolitiek” als schending van het volkerenrecht.

Het laatste punt duikt in de overeenkomst tussen de uit dezelfde partijen bestaande huidige coalitie niet op. In de tekst zou hebben moeten staan: “De demonisering van Israël in Duitsland blijft een reusachtig probleem en is in grote delen van onze bevolking wijdverbreid. Meer dan 40% van de Duitsers vertegenwoordigd de extreem foute en antisemitische opvatting dat Israël zich tegenover de Palestijnen net zo gedraagt als de nazi´s dat tegenover de Joden deden. Nadat we zowel in deze zaak evenals bij de onderdrukking van het antisemitisme zo enorm gefaald hebben – terwijl we de afgelopen jaren nog veel meer antisemieten het land binnenlieten – zouden we er eerst aan moeten werken om ons land met zijn extreem problematisch verleden op orde te krijgen. We zijn van plan ons daarop te concentreren in plaats van kritische meningen over Israël´s gedrag ten beste te geven. Deze gieten alleen maar olie op het vuur van de verschrikkelijke demonisering in ons land.”

Over de Palestijnen is de tekst met betrekking tot veel belangrijke kwesties heel vaag. Hij veroordeelt iedere oproep tot geweld en hetze zonder de Palestijnen bij dit thema nadrukkelijk te noemen. Verder staat erin: “In de Palestijnse gebieden is op alle gebieden democratische vooruitgang nodig.” Daar zou hebben moeten staan: “In de Palestijnse gebieden bestaat geen democratie. De laatste parlementsverkiezingen vonden plaats in 2006 en Hamas – een partij die volkerenmoord op Joden wil plegen – kreeg de meerderheid. De op één na grootste partij, Fatah, controleert de Palestijnse Autoriteit, die zowel de moordenaars van Joden als hun families verheerlijkt en financieel beloont.”

Over de UNRWA stelt het coalitieakkoord de werkelijkheid foutief voor. Het verklaart: “We zullen in de EU een initiatief nemen zowel wat betreft voldoende en duurzame financiering als de hervorming van de UNRWA.” Daar zou hebben moeten staan: “volgens de criteria van de VN voor iedere andere staat in de wereld is 99% van alle door de UNRWA ondersteunde mensen geen vluchteling. Duitsland erkent zijn speciale verantwoordelijkheid tegenover Israël om deze vervalsing te ontmaskeren. Het zal actief werven voor de ontbinding van deze organisatie, die talrijke aanhangers van Hamas in dienst heeft. Des te meer, omdat de UNRWA tegen Israël opvoedt en ophitst en af en toe wapens van Hamas in haar scholen worden gevonden.”

Het noemen van Joden, antisemitisme, Israël en de Palestijnen in het uit 179 pagina´s bestaande coalitieakkoord zou wel eens als test kunnen dienen voor Duitse studenten politieke wetenschappen. Aan hen zou gevraagd moeten worden hoeveel manipulaties ze kunnen ontdekken; op welke punten is de tekst gedetailleerd en waar niet; waar wordt hij abstract en vaag en waar is hij concreet; welke thema´s worden verdraaid; en tenslotte: waar worden kleinigheden benadrukt en sleutelproblemen vermeden?

door Dr. Manfred Gerstenfeld


Bron: in een vertaling uit het Duits door E.J. Bron van een artikel Die wenig überzeugende deutsche Koalitionsvereinbarung, die Juden und Israel op de site van Heplev van 12 februari 2018

bron-logo

Advertenties

2 gedachtes over “Het weinig overtuigende Duitse coalitieakkoord, de Joden en Israël

  1. Net als het leugenkabinet Rutte III, zal Duitsland met Merkel voorop, de Arabieren de hand drukken en knuffelen, de Joden zijn niet in beeld, van de geschiedenis hebben beide landen niets geleerd, en herdenkingen is een groot opgevoerd cliché.

    Like

Reacties zijn gesloten.