IDF-generaal: ‘De Palestijnse toekomst wordt in Gaza bepaald, niét op de Westelijke Jordaanoever’

Israël moet afstand doen van het traditionele concept van de tweestatenoplossing en in plaats daarvan werken aan de vestiging van een Palestijnse staat in een uitgebreide Gazastrook, vertelde de Israëlische majoor-generaal (op rust) Gershon Hacohena aan The Algemeiner op donderdag 15 februari 2018.

Plaatje hierboven: De moskee van de Islamitische Universiteit van Gaza [IUG], broeikast voor Palestijnse terroristen en hun leiders, werd opgericht door sjeik Ahmed Yassin, een ideologische leider en mede-oprichter van de terreurgroep Hamas en zijn moordeskader, aka de al-Qassam Brigades [beeldbron]

Sprekend vanuit Washington DC, waar hij op reis is met de organisatie Our Soldiers Speak om het idee te promoten, beschreef majoor-generaal Gershon Hacohen, voormalig commandant van het Noordelijke korps van de IDF en momenteel onderzoeker bij het Begin-Sadat Centre for Strategic Studies,  zijn visie van een ‘nieuwe staatsoplossing’ die het algemeen aanvaarde begrip van een Palestijnse staat op de Westelijke Jordaanoever en in Gaza moet vervangen.

De oplossing van Hacohen zou de verwijdering van de Hamas-regering in Gaza en de uitbreiding van de Strip naar de noordelijke Sinaï omvatten. Dit zou dan een gedemilitariseerde Palestijnse staat worden die zou worden geholpen om economisch uit te breiden. Zoals een beschrijving van het plan het zegt:

“Met een kustlijn die niet minder uitnodigend is dan die van Tel-Aviv, zou de nieuwe staat rijke mogelijkheden bieden voor handel, commercie, toerisme, hotels, resorts, casino’s (op of buiten de kust), import, export en zowel een open, commerciële luchthaven en een open commerciële zeehaven omvatten. Beide zouden naar het meest westelijke deel van het land gaan. Gunstige veiligheidscoördinatie zou worden overeengekomen tussen Israël, Egypte en de nieuwe staat. Massale economische investeringen in de nieuwe staat zouden afkomstig zijn van alle internationale partijen die hun belofte om het conflict op te lossen beloofd hebben. Actoren zouden minstens de Verenigde Staten, de EU, Groot-Brittannië en zowel Israël als Egypte omvatten.”

Hacohen ziet dit als een duidelijke breuk met eerdere pogingen om het conflict op te lossen op basis van territoriaal compromis:

“Alle stappen in de richting van de oprichting van een Palestijnse staat waren gericht op het nemen van Judea en Samaria als de belangrijkste inspanning en de Gazastrook als een secundaire inspanning. Wat we proberen aan te bieden is precies het tegenovergestelde. Om het zwaartepunt van Judea en Samaria naar Gaza te leggen. Want hoe dan ook is er in Gaza de facto een staat met een quasi absolute soevereiniteit. Maar de middelen zijn erg klein en beperkt. En ze hebben geen potentieel voor de toekomst zonder uit te breiden. Potentieel dat ligt te wachten in de lege ruimte van Noord-Sinaï. En als Menachem Begin de gehele Sinaï naar de Egyptenaren wilde terugbrengen, dan zouden we dat kunnen doen met ons eigen initiatief. Om er een Palestijnse riviera te bouwen tussen Gaza en El-Arish.”

Het idee lijkt op dat van de Egyptische president Abdel Fattah el-Sisi, die naar verluidt in 2014 een vergelijkbaar plan voorlegde aan de Palestijnse president Mahmoud Abbas, die het verwierp. Evenzo beweerde een rapport in december in de Egyptische krant Al-Masry Al-Youm dat de Amerikaanse president Donald Trump dit idee eveneens had overwogen.

Om zo’n plan uit te voeren, zegt Hacohen, moet de eerste poging een intellectuele inspanning zijn. “We moeten ons bewust worden van de problemen van het oude, bekende concept van de tweestatenoplossing,” zei hij. “Dit paradigma faalde gewoon opnieuw en opnieuw en we moeten ons realiseren waarom. Het mechanistische concept van het verdelen van het smalle land … werkt echt niet. ‘

Het probleem, zei hij, is eerst de potentiële bedreiging van de veiligheid voor Israël dat een terugtrekking uit de Westelijke Jordaanoever zou betekenen. Voorstanders van twee staten “konden de Israëli’s niet echt beloven dat Iraanse sjiitische milities niet op 15 kilometer van Tel Aviv zullen staan. En wie kan echt beloven dat werkelijk aan het idee van een gedemilitariseerde staat zal worden vastgehouden? Wie kan echt zoiets verwachten? Niemand.”

Tegelijkertijd is “het grootste probleem voor de Palestijnse zijde” op de Westelijke Jordaanoever “dat het hen geen voorwaarden van een vitale staat met alle soevereiniteit geeft. Want wie controleert het luchtruim? De Israëli’s eisen de controle over het luchtruim. Wie controleert het elektromagnetisch spectrum? Wie controleert de grenzen aan de Jordaan? Dit is geen staat. Theoretisch was dit idee een leuk idee en door het te willen realiseren stortte het keer op keer in elkaar.”

Toen hem werd gevraagd of Egypte bereid zou zijn om zo’n plan opnieuw te steunen, antwoordde Hacohen: “Als van de Israëli’s van [Egypte] zal worden gevraagd of het zal worden gekleurd en gepresenteerd als een Israëlisch belang, zullen ze dat misschien niet doen. Het mag niet worden gepresenteerd als een Israëlisch belang. Het is een internationale interesse om de ellendige volk in Gaza te helpen”

“Kijk naar Gaza met de absolute terugtrekking van de Israëli’s. Kunnen ze een betere zelfbeschikking hebben? Maar de kwaliteit van het leven verminderd van dag tot dag. Gebrek aan werk, gebrek aan salarissen, gezondheid; alle elektriciteit, water en voedsel komt uit Israël. En als je gewoon de situatie in Gaza vergelijkt met de situatie in Judea en Samaria, hebben we eigenlijk twee modellen, een van de presentaties van een absolute terugtrekking van de Israëli’s en de andere die dagelijks co-existentie en wrijving tussen de Israëli’s en de Palestijnen in Judea en Samaria presenteren. Wat is beter met betrekking tot de belangen van de private Palestijn? Iedereen die echt om mensenrechten geeft, moet vragen wat beter is.”

De belangrijkste vraag luidt natuurlijk of de Palestijnen met zo’n idee zouden instemmen, vooral gezien de schijnbare onverzettelijkheid van hun huidige leiderschap:

“Allereerst wilden de Palestijnen vanaf het begin van hun strijd niet echt een staat opbouwen. Ze streefden ernaar de mogelijkheid van een Joodse staat te vernietigen. … En als de Palestijnen echt een staat wilden, konden ze dat op een andere plaats doen, maar ze zetten altijd in op alles of niets. Niet iets daartussenin. Dus als ze accepteren, is het niet dat echt waar het om gaat. Wat ik geloof is dat we nieuwe trends kunnen creëren. Dat zelfs, als ze hun visie nooit zullen verlaten om Israël te vernietigen, in praktische realiteit ze met de nieuwe kansen zullen meegaan. … Dus we kunnen nieuwe kansen creëren, nieuwe economische motoren.”

door Benjamin Kerstein


Bronnen:

♦ naar een artikel van Benjamin Kerstein “Gaza, Not West Bank, Is Key Factor in Palestinian Future, Says IDF General” van 15 februari 2018 op de site van The Algemeiner

Advertenties

Een gedachte over “IDF-generaal: ‘De Palestijnse toekomst wordt in Gaza bepaald, niét op de Westelijke Jordaanoever’

  1. Het plan van deze gepensioneerde generaal kan direct de prullenbak in. De palestijnen en ook alle andere moslimlanden in het middenoosten, willen geen vrede, ze willen alleen de vernietiging van israel. Zo simpel is het en zo blijft het. Voor Israël is er maar 1 optie, totale vernietiging van hun vijanden.

    Like

Reacties zijn gesloten.