Amerikaans-Israëlische wittebroodsweken zullen wellicht snel voorbij zijn

De Amerikaanse president Donald Trump heeft twee ongekende stappen genomen die zeer gunstig zijn voor Israël: Jeruzalem als hoofdstad erkennen en het geld verminderen dat wordt verspild aan het Palestijnse hulpagentschap van de Verenigde Naties (UNRWA) dat zich uiteindelijk toelegt op het elimineren van de Joodse staat.

Plaatje bovenaan: De Amerikaanse president Donald Trump en de Israëlische premier Benjamin Netanyahu op het World Economic Forum, donderdag 25 januari 2018 in Davos, Zwitserland [beeldbron: AFP/Nicholas Kamm]

Deze langverwachte acties maken komaf met de bijna 70 jaar oude impasse en bieden nieuwe kansen om het Palestijns-Israëlische conflict op te lossen. Bravo voor Trump om de slingers en pijlen van het conventionele denken te verdragen en je dan vervolgens te houden aan deze moedige stappen.

Dat gezegd zijnde, is er een probleem. Beide zetten werden ondernomen om wat de verkeerde redenen lijken te zijn. Dit is geen abstracte zorg, maar houdt in dat het feest van vandaag het fiasco van morgen zou kunnen worden.

Eerste probleem voor Israël: Trump zegt dat hij Jeruzalem erkende als de hoofdstad van Israël om de kwestie Jeruzalem te regelen. Luister naar hem: “Het moeilijkste onderwerp waarover Israël en de Palestijnse onderhandelaars moesten praten, was Jeruzalem. We hebben Jeruzalem van tafel gehaald, dus we hoeven er niet meer over te praten. Ze zijn nooit voorbij Jeruzalem geraakt.”

Dit suggereert dat Trump vindt dat de erkenning de vastgeroeste kwestie van Jeruzalem oplost, alsof dit een onroerendgoedtransactie in New York was en hij een nevenakkoord maakte over bestemmingsplannen of vakbondsvertegenwoordiging. Maar dat is het niet.  Verre van “van de tafel vegen”, maakte Trump’s actie Jeruzalem tot een ongekend centrum van aandacht en strijd.

Bijvoorbeeld leden van de Organisatie voor Islamitische Samenwerking (OIC aka de moslimwereld) veroordeelden overweldigend zijn stap, evenals leden van zowel de U.N. Veiligheidsraad als de Algemene Vergadering. Bovendien zorgde erkenning ervoor dat het Palestijnse geweld tegen Israëliërs verdrievoudigd was. Trump maakte Jeruzalem dus tot een meer omstreden kwestie dan het eerder was.

Hoe zal Trump reageren wanneer hij uiteindelijk beseft dat Jeruzalem nog steeds “op tafel” ligt en dat zijn grootse gebaar het tegenovergestelde effect heeft gehad van wat hij bedoelde? Mijn voorspelling: met een frustratie en woede die hem zou kunnen verzuren omtrent de erkenning van Jeruzalem en op Israël, zou deze temperamentvolle en spontane figuur er misschien kunnen toe brengen om de erkenning te herroepen.

Tweede probleem: Trump is van plan een niet-gespecificeerde prijs van Israël voor de erkenning te eisen, met de vermelding “Israël zal daarvoor moeten betalen” en het “zal daar meer voor moeten betalen.” Op dit moment boycot de Palestijnse Autoriteit de Amerikaanse bemiddeling en beledigt Trump persoonlijk, die prijs is dus opgeschort. Maar de Amerikaanse deur staat permanent open voor de Palestijnen en als ze het op prijs stellen, wacht een fantastisch geschenk op hen in het Witte Huis. (Deze dynamiek van het uitpakken van quid pro quo’s uit Israël verklaart waarom ik over het algemeen de voorkeur geef aan laag sudderende spanningen tussen Washington en Jeruzalem.)

Derde probleem: Trump onthield $ 65 miljoen niet van de UNRWA uit een geplande $ 125 miljoen tranche om een ​​uitvoerbare organisatie te straffen voor zijn staat van dienst sinds 1949 over het aanzetten van Palestijnen tegen Israël, het aanmoedigen van geweld tegen Joden, zich bezighouden met corruptie en uitbreiden (in plaats van verminderen) de vluchtelingenpopulatie. Integendeel, hij onthield het geld om druk uit te oefenen op de PA om de onderhandelingen met Israël te hervatten. Zoals Trump tweeted: “met de Palestijnen die niet langer bereid zijn om vrede te praten, waarom zouden we nog van deze enorme toekomstige betalingen aan hen doen?”

Dus, van zodra PA-president Mahmoud Abbas zijn uitgebreide smeercampagne omtrent Jeruzalem onderbreekt en instemt met “praten over vrede”, ligt er een schare aan voordelen op hem te wachten: de mogelijke ommekeer van de erkenning van Jeruzalem, een fantastische beloning en de hervatting van volledige, misschien zelfs uitgebreide, Amerikaanse financiering. Op dat moment feliciteren de paus, de kanselier, de kroonprins en The New York Times een glimmende protserige Trump; en zal Israël opnieuw uit de prijzen vallen.

Abbas wordt al enigszins belaagd omwille van zijn recente absurde toespraken, die hoe dan ook voor binnenlandse consumptie zijn, en toont een geradicaliseerde Palestijnse politieke beleidslijn om daarmee te tonen dat hij net zo stoer, smerig en waanzinnig kan zijn als zijn Hamas rivalen. Natuurlijk weet hij heel goed dat de Verenigde Staten de enige echte macht is die Israël onder druk kan zetten om concessies te doen. Dus na een behoorlijke pauze mompelt Abbas onverbiddelijk excuses, steekt de lof af over Trump, port de Palestijnse proxies weer aan, “praat over vrede” Israël en baant zich een weg om opnieuw in de gunst te raken van de [Amerikaanse ] regering.

Wanneer dat gebeurt, zal de huidige Amerikaanse huwelijksreis [met Israël] waarschijnlijk crashen en verbranden en vervangen worden door het gebruikelijke gekibbel, waarbij Washington van Israël eist dat het de “kansen op vrede aanneemt” en “pijnlijke toegevingen doen” en ze aan die druk zullen weerstaan.

Ik heb het in het verleden vaak verkeerd gehad over Trump. Ik hoop dat ik het deze keer ook mis heb.

door Daniel Pipes


Bronnen:

♦ naar een artikel van Daniel Pipes “US-Israel honeymoon may not last” van 9 februari 2018 op de site van Israel Hayom

Advertenties

2 gedachtes over “Amerikaans-Israëlische wittebroodsweken zullen wellicht snel voorbij zijn

  1. Wanneer de Palestijnen komen om te onderhandelen, dan…..
    Wanneer er overeenkomst komt, dan…….
    Israel zal moeten betalen, als………
    De ‘honeymoon US/Israel gaat ‘waarschijnlijk niet duren…….
    etc.etc.etc.

    Dit zijn ongeloofelijk veel when & if’s en in de tussentijd vliegt een gehate bijna 83 jarige Palestijnse senior, uh sorry, president, de wereld rond op zoek naar steun (geen lipservice) en is UNWRA op zoek naar centen, is de wereld bezig met héél andere prioriteiten en is er verder niets veranderd.

    Sommige artikelen fungeren gewoon als krantenvulling bij gebrek aan nieuw.

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.