Arabische landen hebben Israël nodig om zich te beschermen tegen islamistische terreur

De golf van terreur en geweld in de Sinaï zijn een herinnering dat Israël nooit op de Arabische staten mag rekenen om de veiligheid ervan te garanderen. Het is precies andersom. Het idee dat Arabische staten kunnen worden gebruikt om de veiligheid van Israël te beschermen in een theoretische vredesovereenkomst is een ijdele droom. Verre van de Arabieren die Israël beschermen, is de realiteit dat Israël hen beschermt.

Plaatje bovenaan: Situatie in de Egyptische Sinaï op 24 oktober 2017 aan Israël’s zuid-westelijke grens alwaar de terreurgroep Wilayat Sinai actief is, de zogenaamde ‘Provincie in de Sinai van Islamitische Staat‘ (ISIL-SP), voorheen bekend als Ansar Bayt al-Maqdis [beeldbron: Isis Livemap]

We horen niet veel meer over de wens van president Donald Trump om een “ultiem akkoord” tussen Israël en de Palestijnen te bewerkstelligen. Maar hoewel het vredesproces zich momenteel in de diepvriezer bevind, leeft het concept van Trump’s benadering verder.

Het idee heette ‘outside-in’ en het verwaande idee leefde dat gematigde Arabische landen zoals Egypte, Jordanië en Saoedi-Arabië de Palestijnen zouden overtuigen om vrede [met Israël] te sluiten en dan het geld en de middelen te leveren om het te cementeren.

Het idee had de deugd dat het geworteld was in de harde waarheden van realpolitik, in plaats van utopische vredesfantasieën [denk aan de EU] en het leek het soort verandering van paradigma te beloven dat in feite een verschil zou kunnen maken.

Echter, het idee dat Arabische staten kunnen worden gebruikt om de veiligheid van Israël te beschermen in een theoretische vredesovereenkomst, is evenzeer een zoveelste illusie gebleken zoals de ‘Nieuwe Midden-Oosten’ -visie van Shimon Peres omtrent Israël en de Palestijnen zoals België en Nederland handelden in de nasleep van de Oslo Akkoorden. Verre van de Arabieren die Israël beschermen, is de realiteit dat Israël hen beschermt.

Dat is het resultaat van een rapport van de New York Times van afgelopen week over Israël dat een bombardementencampagne in de Sinaï uitvoert. De Egyptenaren werken blijkbaar niet alleen samen met Israël in een strijd tegen al-Qaeda-terroristen aldaar, maar hebben hun instemming betuigd met Israëlische luchtaanvallen op Egyptisch grondgebied tegen hen.

Dit zou een paar jaar geleden ondenkbaar zijn geweest. Het schiereiland was het slagveld van vier Arabisch-Israëlische oorlogen waarbij de Israëlische strijdkrachten herhaaldelijk de Egyptenaren versloegen. Na het Israëlisch-Egyptische vredesverdrag dat volgde op het dramatische bezoek van Anwar Sadat aan Jeruzalem op 20 november 1977, was de Sinaï een bron van zorg voor degenen die dachten dat de ‘koude vrede’ helemaal zou verdwijnen.

Maar de nasleep van de protesten van de Arabische Lente die de opvolger van Sadat, Hosni Mubarak, ten val brachten, leidde tot een verandering. De opkomst van de Moslimbroederschap bracht de meest bevolkte Arabische natie aan de rand van de afgrond; echter, toen een staatsgreep gesteund door een massale opstand, het leger weer aan de macht bracht, wisten ze op wie ze konden rekenen.

De huidige Egyptische regering begreep dat de regering-Obama, die Mubarak had helpen verdrijven, geen betrouwbare vriend was. Israël was zijn belangrijkste bondgenoot in de strijd tegen de islamistische terreur en de Moslimbroederschap. Dat leidde tot een gezamenlijke inspanning om Gaza te isoleren, dat wordt geregeerd door Hamas, een zijtak van de Broederschap. En toen de Egyptenaren effectieve controle over de Sinaï verloren, waar al-Qaeda-terroristen opereren, werd de samenwerking met Israël nog belangrijker.

[..]

Brabosh.com: Op donderdag 8 februari ’18 zei een hooggeplaatste ambtenaar van Qatar dat om de situatie in Gaza te verbeteren, samenwerking met Israël onontbeerlijk is. Mohammed Al-Emadi, het hoofd van het Heropbouw van Gaza Comité van Qatar, zei letterlijk:

“Wanneer je wilt werken in Gaza moet dat via de Israëliërs gebeuren. Zonder de hulp van Israël gebeurt er niets. Dit is een deel van onze inspanning, door zeer nauw samen te werken met Israël, zeer nauw met iedereen in Gaza, om escalatie en oorlog te voorkomen. We willen vrede in de regio en de mensen helpen.”

Lees hier het volledige artikel
van Jonathan S. Tobin op de site
van de Jewish News Syndicate (JNS)

Advertenties

Een gedachte over “Arabische landen hebben Israël nodig om zich te beschermen tegen islamistische terreur

  1. Israel als bescherming tegen IS terreur?

    Think again!

    Arabische landen hebben Israel nodig om te overleven……….als bliksemafleider.

    Zonder Israel is de oorlog in Syrie als een sportdag in het park.

    Zonder “de vijand” Israel gaan alle Arabische/Moslim stammen, religies, leiders & burgers mekaar te lijf……………tot op het bot!

    Iran, Irak, Syrie, Libye, Jordanie, Libanon, Egypte, Palestijnen, Maghreb landen, Suni’s, She’iten + alle Islam terreur groepen die daar vertoeven en die allemaal gelijk hebben en die allemaal de ander hiervan ‘moeten overtuigen.

    Niet goedschiks? Dan kwaadschiks!

    Israel is de lijm die de boel (enigszins) bij elkaar houd.

    De EU begint deze taktiek nu ook over te nemen.

    Anti Israel resoluties & besluiten zijn de énige waar ze het eensgezins & snel met elkaar over eens zijn.

    Like

Reacties zijn gesloten.