In de Strijd tegen de Terreur is Europa geen vriend van Israël

Israël staat bekend om zijn beveiligingsexpertise en landen over de hele wereld zoeken het op, wetende dat het vrijwel ongeëvenaard is.

India, veel van de landen van Afrika en Europa behoren tot de begunstigden van Israëls veiligheidskennis en het delen van informatie. Ja, hetzelfde Europa dat, in de woorden van Federica Mogherini, hoofd van het EU-buitenlands beleid, de grootste collectieve bijdrage levert aan de PA, de terroristische entiteit die doorgaat met aan te zetten tot terreur, deze blijft orkestreren en financieel belonen.

Onlangs onthulde een rapport in het Duitse tijdschrift Der Spiegel dat Israël deel uitmaakt van een geheime antiterrorismecoalitie die informatie verzamelt over ISIS-terroristen die terugkeren van Syrië naar Europa. De inlichtingenverzameling en anti-terreurcampagne omvatten naar verluidt 21 staten. Benjamin Netanyahu zei onlangs ook dat Israël heeft geholpen tientallen grote terreuraanvallen in Europa te dwarsbomen, zelfs aanvallen op de ‘burgerluchtvaart’.

“Wanneer we het hebben over ISIS is het belangrijk om te begrijpen dat Israël Europa op twee fundamentele manieren helpt”, zei Netanyahu, “de eerste is dat we via onze inlichtingendiensten informatie hebben verstrekt die enkele tientallen grote terroristische aanslagen heeft voorkomen, velen van hen in Europese landen. Sommige van deze kunnen massale aanvallen zijn geweest, van het ergste soort dat je hebt meegemaakt op de bodem van Europa en erger nog, omdat het om de burgerluchtvaart gaat. Israël heeft dat voorkomen en heeft daarmee geholpen om vele Europese levens te redden.”

Naties moeten elkaar helpen, daar bestaat geen twijfel over. Terrorisme is een internationaal probleem en het moet grensoverschrijdend worden bestreden. Toch is er iets mis met dit beeld. Neem het volgende voorbeeld: in november 2015 leidde een specifieke inlichtingenwaarschuwing van Israël de Duitse autoriteiten ertoe een voetbalwedstrijd tussen Duitsland en Nederland te verbreken.

Echter, rond dezelfde tijd verwijderden Duitse warenhuizen echter Israëlische wijn uit hun schappen, omdat de Europese Unie haar nieuwe richtlijnen had vrijgegeven over het labelen van Israëlische goederen uit Judea en Samaria, de Golanhoogte en Oost-Jeruzalem. Er is iets fundamenteel mis aan het feit dat Israël zijn expertise gebruikt om Europese burgers te redden van terrorisme, terwijl Europa zijn belastinggeld gebruikt om terrorisme tegen Israëlische burgers te ondersteunen en mogelijk te maken.

Ondanks de samenwerking – waar Israël ook van profiteert, zoals toen het Duitse onderzeeërs kocht – is deze flagrante asymmetrie er nog steeds, kan het niet worden witgewassen; het is de reusachtige olifant in de kamer, die noch de Israëlische noch de Europese leiders lijken te willen erkennen, althans niet in het openbaar.

Europa lijkt het terrorisme van de PA zelfs niet te zien als iets dat veroordeeld moet worden. In haar laatste ontmoeting met Abbas onlangs, handelde Federica Mogherini Abbas alsof hij een charmante prins was, en niet meneer Dood, noemde nooit het terrorisme dat zijn eigen aard is, en belooft nog sterker aan zijn zijde te staan ​​terwijl hij probeert Israël te vernietigen .

Zou het niet redelijk zijn als Israël zich afvraagt ​​of het leiders moet helpen, die helpen met materiële financiële steun, degenen die proberen het te vernietigen? In welke mater moet Israël bovendien EU-landen helpen, die consequent tegen stemmen in de internationale fora zoals in de Verenigde Naties? Waar ligt de grens tussen gezond beleid, strategische interesse en het verdacht beginnen te lijken op een deurmat? Misschien dat degenen die de hulp van Israël nodig hebben, gevraagd moeten worden om op meer materiële manieren te antwoorden dan ze op dit moment doen. Alleen maar een gedachte.

In het algemeen hebben wereldleiders, van wie sommigen niet alleen Israël willen boycotten, maar ook wanhopig willen zien dat het van de aardbodem verdwijnt, er geen moeite mee hebben om hun gepamperde lichamen te laten beschermen met Israëlische veiligheidsapparatuur zoals de bewakingsapparatuur die de deelnemers aan de klimaattop in Parijs in 2015 beschermde.

Evenzo levert Israël de wereld verbazingwekkende technologie en medicijnen, waarvoor Jodenhaters overal hun haat opschorten, zo lang als nodig is om hun levens te redden. Zelfs PA en Hamas-leiders zoeken uiteindelijk toch medische hulp in Israël, wat de volgende bijzaak oproept: kan een boycot echt zo selectief zijn? Moet het niet allesomvattend zijn?

Het redden van levens is een heilige plicht en een die Israël heel serieus neemt. Het is eervol en juist dat Israël heeft bijgedragen tot het redden van Europese levens tegen terrorisme. Wordt het echter niet de tijd dat Europa op zijn minst wederzijds vergeldt door niet te betalen voor de moorden op Israëlische Joden?

door Judith Bergman


Bronnen:

♦ naar een artikel van Judith Bergman “In the War on Terror, Europe is no Friend of Israel” van 7 februari 2018 op de site van MIDA

Advertenties

3 gedachtes over “In de Strijd tegen de Terreur is Europa geen vriend van Israël

  1. Europa : luister naar mijn woorden, maar kijk niet naar mijn daden……wie zei dat ook al weer ?

    Like

  2. Israel moet stoppen met het helpen aanslagen te voorkomen in Europa omdat Europa dat niet verdiend maar nog belangrijker, omdat Europa veel en grote aanslagen nodig heeft om (kennelijk) te leren in te zien dat moslims onze aartsvijand zijn. Moslims die nb voor een enorme opleving van antisemitisme hebben gezorgd in Europa, op zelfs zo’n schaal dat in sommige landen het leven niet meer veilig genoeg is, zoals Frankrijk en België. Moslims die zo zijn geinfiltreerd in linkse politieke partijen dat veel van die partijen regelrecht antisemitisch zijn geworden, zoals Corbin’s Labour en de Nederlandse SP en GL.

    Stel dat er wat vliegtuigen waren gekaapt zoals met 9/11, met vele duizenden doden op ‘high value targets’ zoals de Eiffeltoren, het Europese parlement, en de Bundstag, dan was nu eindelijk begonnen aan het al 1400 jaar oude moslimvraagstuk.

    Like

  3. In de strijd tegen de terreur is Europa géén vriend van Israel?
    In het dagelijkse leven is Europa géén vriend van Israel!

    Israel is de poortwachter van Europa en wordt behandeld door de Judophobische arrogante Europeese leiders als een wegwerpartikel.

    Zolang Israel dit blijft accepteren als een acceptabel kwaad zullen wij dit ook maar doen, want tot nu toe heeft Israel laten zien dat ze precies weet waar ze mee bezig is…….ook t.o. een vijandig Europa.

    Europa speelt een stééds kleinere rol in de wereldpolitiek & economie en wordt dus, behalve in eigen kleine kring, geaccepteerd als de naieve oude dame die binnenkort sowieso komt te overlijden, waarna haar rebelse kleinkinderen de luxe inboedel gaan overnemen en in de uitverkoop doen omdat het niet strookt met hun manier van leven & denken.

    Kwestie van tijd.

    Like

Reacties zijn gesloten.