Misbruik van de Holocaust is afgelopen jaren veel sneller toegenomen

In de loop van de afgelopen decennia is het misbruik van de Holocaust langzamerhand toegenomen. Tijdens de afgelopen twee jaar echter is het aantal van deze verdraaiingen tamelijk onopgemerkt veel sneller toegenomen. Holocaustmisbruik is bovendien in meerdere andere terreinen van de mainstream samenleving binnengedrongen.

Manipulatie van de waarheid zou wel eens een aanzienlijk bestanddeel van de discussie over de Holocaust kunnen worden. Dat zal des te waarschijnlijker plaatsvinden naarmate de overlevenden van de Holocaust steeds ouder worden. In een toenemend chaotische wereld is moeilijk te herkennen hoe deze trend gestopt kan worden.

Omdat er geen systematische observatie van het Holocaustmisbruik bestaat, ziet nauwelijks iemand dat het aantal voorvallen sterk is toegenomen. Toen ik in 2009 mijn boek “The Abuse of Holocaust Memory: Disortions and Responses” publiceerde, was het nog mogelijk om bijna alle verdraaiingen is acht duidelijke categorieën te rangschikken.

Voor deze tijd hadden de media en de publieke opinie de focus op Holocaustontkenning gericht. Dat is niet de meest extreme categorie van Holocaustmisbruik. Holocaustomkering is een achterbakse categorie. Een in deze categorie gebruikte belangrijke leuze luidt dat Israël zich tegenover de Palestijnen net zo gedraagt als destijds de nazi´s zich gedroegen tegenover de Joden.

Sinds 2009 zijn niet alleen de grenzen tussen categorieën van het Holocaustmisbruik vervaagd. Er bestaan ook nieuwe versies. Op een bijzonder geraffineerde categorie heeft de genocideonderzoeker Israel Charny gewezen. Hij heeft aanschouwelijk gemaakt dat vakgebieden voor Holocaustonderzoek op verschillende, ook Israëlische, universiteiten “behoren tot een hele serie wetenschappers, die zich volledig wijdt aan Holocaustontkenning of het bagatelliseren van de Holocaust en die volgens alle regels en conventies van de academische wereld allemaal in goed geloof handelen.”

Charny noemde de University of Sussex in Groot-Brittannië een “centrum van de Holocaustverdraaiing”. Een wetenschapper daar publiceerde een artikel, waarin hij beweerde dat Hitler zich niet nadrukkelijk tegen Joden zou hebben gericht, maar: “Dat was deel van een groter programma, dat diegenen uit de weg wilde ruimen die de expanderende Duitse ´Lebensraum´ in de weg stonden”. De verdraaiing op universiteiten is ook nog zichtbaar op een andere primitieve manier: “Zionisten zouden de gaskamers ingestuurd moeten worden”, werd op een stoep van de campus van de University of California in Berkeley geschilderd.

In de Europese Unie werd in 2015 een ambtenaar uit Malta beschuldigd van antisemitische hatespeech en de aanval op een EU-medewerkster. Hij prees in een tirade de fascistische Italiaanse dictator Benito Mussolini en probeerde vrouw te wurgen, van wie hij abusievelijk aannam dat ze Jodin zou zijn. Hij zei: “Vuile Jodin… Hitler had alle Joden moeten uitroeien, net zoals zij nu de Palestijnen uitroeien.”

Opperrabbijn Binyomin Jacobs, de leider van het Nederlandse orthodoxe rabbinaat, zegt dat wanneer er iets in Israël zou gebeuren, de mensen tegen hem zouden schreeuwen: “Hamas, Hamas, Joden in het gas!” Hij zei ook dat Nederlandse jongeren tijdens een van zijn toespraken bij de herdenking voor Nederlandse Holocaustslachtoffers “Heil Hitler!” riepen.

Jeremy Corbyn, sinds twee jaar partijchef van de Britse Labour Party, is regelmatig met de Holocaust-ontkenner Paul Eisen in het openbaar opgetreden. Deze schreef dat Corbyn “aan alle jaarlijkse manifestaties van zijn organisatie deelnam en zelfs geld schonk aan de groep”.

Een belangrijk geval van Holocaustverdraaiing betreft het Poolse Holocaust-revisionisme. Sinds het begin van deze eeuw zijn er belangrijke onthullingen over enorme misdaden geweest, die tijdens de Holocaust door Polen op Joden werden begaan. De twee belangrijkste onderzoekers die dit aantoonden, zijn Jan Gross en Jan Grabowski. Grabowski zegt dat zijn onderzoek aantoont dat er tijdens de Holocaust 200.000 Joden door Polen gedood werden. De Poolse regering probeert deze feiten te betwisten.

Men zou ook niet de ogen moeten sluiten voor het misbruik van de Holocaust door Joden, dat lijkt toe te nemen. Een van de ergste beledigingen voor een Jood bestaat erin een andere Jood ervan te beschuldigen een nazi te zijn. De Sefardische opperrabbijn van Jeruzalem en voormalige opperrabbijn van Israël, Schlomo Amar, zei dat hervormingsjoden erger zouden zijn dan Holocaust-ontkenners.

Men kan honderden, zo niet duizenden andere voorbeelden van Holocaustmisbruik in de afgelopen jaren vinden. Al voor de uitbreiding van de sociale media was het moeilijk om een volledig overzicht van het Holocaustmisbruik te krijgen. De versplintering van het collectieve geheugen van de westelijke wereld heeft zijn verdere verdraaiing mogelijk gemaakt. Tegelijkertijd lijkt het noemen van de Holocaust in een toenemend historisch vacuüm toe te nemen in plaats van te verbleken, zoals gewoonlijk met gebeurtenissen uit het verleden gebeurt.

Het aantal voorvallen is nu dusdanig groot, dat zelfs trends onopgemerkt zouden kunnen blijven. Het thema bereidt genoeg zorgen, zodat men er veel meer aandacht aan zou moeten schenken. De volgende stap zou moeten zijn dat Holocaust herdenkingsinstellingen ermee beginnen systematisch en professioneel zulk misbruik in hun landen te observeren en te categoriseren. Op internationale basis lijkt Yad Vashem de logische keuze te zijn om zo´n stap te initiëren en te coördineren.

door Dr. Manfred Gerstenfeld


Bron: in een vertaling uit het Duits door E.J. Bron van een artikel Rapide Zunahme des Holocaust-Missbrauchs op de site van Heplev van 29 januari 2018

bron-logo

Advertenties