Arabieren en moslims zullen Israël nooit accepteren als de Joodse staat

Dr. Mordechai Kedar, een vooraanstaande specialist in het Midden-Oosten, publiceerde onlangs een artikel waarin hij argumenteerde dat Israël nooit de acceptatie van zijn buren kan winnen. Deze conclusie slaat recht in het gezicht van het Israel Victory Project dat ik ben opgestart, namelijk het verkrijgen van precies die acceptatie. De analyse van Kedar vraagt ​​om een ​​antwoord.

Kedar maakt twee argumenten, religieus en nationalistisch, om zijn conclusie te onderbouwen:

“De religieuze reden is geworteld in de islamitische opvatting van zichzelf als een geloof wiens missie is om zowel het Jodendom als het christendom tot een einde te brengen en alles te erven wat eens Joods of christelijk was: land, plaatsen van aanbidding en mensen. … [Dat] Joden nu proberen te bidden op de Tempelberg, suggereert [dat] het Jodendom is teruggekeerd tot een actieve, levende en zelfs dynamische religie. Dit brengt de raison d’être van de islam in vraag. … Moslims die loyaal zijn aan hun religie en zich bewust zijn van dit gevaar, kunnen onmogelijk het bestaan ​​van een Joodse staat accepteren, zelfs niet een kleintje aan de kust van Tel Aviv.”

Het nationalistische motief houdt in dat de Palestijnse nationale beweging “volledig gebaseerd is op de ontkenning van het recht van het Joodse volk op zijn land en staat.” Daarom zoekt het “een Arabische staat op de ruïnes van Israël, niet ernaast.” Uit de combinatie van deze twee beweegredenen concludeert hij dat “Arabieren en moslims niet in staat zijn om Israël als de Joodse staat te accepteren.”

ls antwoord – en dit is het belangrijkste punt – zegt Kedar dat Israël “hen in niet mis te verstane bewoordingen moet vertellen dat Jeruzalem van de Joden is en dat zij ermee zullen moeten leren leven.” Na extrapolatie adviseert hij dat Israël zichzelf als de Joodse staat moet laten gelden ten aanzien van Arabieren en moslims.

Goed bekeken, zijn de analyse en de beleidsaanbeveling van Kedar in tegenspraak met elkaar: als Arabieren en moslims Israël nooit als een Joodse staat zullen accepteren, waarom roept hij Israël dan op om dit te beweren en hen te dwingen “ermee te leren leven”? Als ze deze realiteit nooit zullen accepteren, hoe kunnen ze dan mogelijk worden gedwongen “om ermee te leren leven”?

Met andere woorden, Kedar gelooft zijn eigen negatieve voorspelling niet. Als hij dat zou doen, zou hij niet worden geconfronteerd met het Arabische en islamitische rejectionisme, maar manieren vinden om er omheen te werken. Iemand die echt overtuigd is van de eeuwige Arabisch / Moslim oppositie tegen de Joodse staat, zou bijvoorbeeld Jeruzalem kunnen opgeven om de rest van het land te redden. Of hij gaf de hele Zionistische onderneming op en drong er bij Joodse Israëli’s op aan om naar bv. Scarsdale te verhuizen.

Dat Kedar zo’n defaitisme niet aanneemt, houdt in dat hij diep van binnen hoopt de vijanden van Israël ervan te overtuigen dat de Joodse staat te streng, te competent en te sterk is om verslagen te worden, dus moeten ze de hopeloze campagne ertegen opgeven. Zijn echte boodschap is niet het defaitistische “Arabieren en moslims zullen nooit Israël als de Joodse staat accepteren”, maar het optimistische “Israël zal nooit het Arabische en islamitische rejectionisme accepteren.” Ondanks zichzelf gelooft Kedar in de overwinning van Israël.

Welkom in onze rangen, Mordechai.

door Daniel Pipes


Bronnen:

♦ naar een artikel van Daniel Pipes ‘Arabs and Muslims will never accept Israel’ van 2 februari 2018 op de site van Israel Hayom

Advertenties