De wereldwijde academische pogroms tegen de Joden van Israël

Al generaties lang ondervonden Joden de verschrikkingen van de pogroms, periodieke uitbarstingen van haat en geweld op straat. De westerse samenleving is nu meer beschaafd, de straatmeutes zijn vervangen door intellectuelen en liberalen; het fysieke geweld vervangen door misbruik en intimidatie in het rijk van de academische wereld.

Plaatje hierboven: Studenten van het Academisch Defensie Comité van de organisatie USACBI protesteren. USACBI is een Amerikaanse campagne die zich focust op de boycot van Israëlische academici en culturele instellingen en roept op om zich aan te sluiten bij de internationale BDS beweging (Boycott, Divestment and Sanctions against Israel) [beeldbron: USACBI]

Terwijl universiteiten terugkomen van hun wintervakanties en het christelijke vakantieseizoen, vrezen Joodse en pro-Israëlische studenten en academici het dagelijks verzet waarmee ze geconfronteerd worden om de eenvoudige reden dat ze een andere mening hebben. Dit culmineert in wat nu een traditie is geworden – Israëlische Apartheidweek-evenementen op campussen, tijdens welke Israël wordt belasterd. Joodse studenten en iedereen die pro-Israël is wordt lastiggevallen op dezelfde locaties waar het begrip ‘veilige ruimtes’ zo dierbaar is. Voor iedereen behalve voor de Joden.

Solidair met islamitisch extremisme
De mensen die zich verzetten tegen en beledigd worden door racisme, blanke supremacisten of de KKK, zijn dezelfde die zullen samenwerken en de handen ineen slaan met het hatelijke en genocidale islamitisch religieus extremisme gericht tegen de Joden en de staat Israël. Ze werken samen met open en gewelddadig fanatisme onder het mom van academische vrijheid.

Zij zouden de eersten zijn die met recht een ‘hate speech’ afsluiten op elke conferentie die is gewijd aan het bewijzen dat zwarte mensen lagere IQ’s hebben, alle illegale Hispanics uit de natie verdrijven, of die de mening promoten dat homoseksualiteit een mentale stoornis is. Toch zijn het precies dezelfde mensen die nooit enige bezwaren lijken te uiten als hooligans op de campus de besprekingen door Israëlische diplomaten en bijeenkomsten door Joodse studenten verstoren en lastigvallen. Ze tolereren de aanval van propaganda, leugens en laster gericht op het delegitimeren van Israël, het bevorderen van ophitsing en haat

Als de oppositie tegen het Israëlische standpunt alleen beperkt was tot de open ruimte op de campus, zou je het kunnen excuseren als een element van vrijheid van meningsuiting. De travestie is dat het klaslokaal, de plek die bedoeld is als het heiligdom van de vrije stroom en uitwisseling van ideeën, heel vaak een arena is geworden gewijd aan het belasteren van Israël en het onderdrukken van de waarheid door academische hoogleraren en docenten. Op dezelfde manier als toen priesters hun kansels gebruikten om de Joden te demoniseren en de massa op te hitsen.

Intellectuele pogroms
Het zwijgen opleggen aan Israel’s verhaal door academische intimidatie en boycots is in feite een intellectuele pogrom. Het isoleren en valselijk demoniseren van Israël als paria-staat of internationale outlaw, of als buiten de Pale (aka de verplichte vestigingsplek  voor Joden onder het Tsaristische regime van 1791 tot 1917), is niet meer dan een poging om het Joodse volk in een academisch en intellectueel getto te plaatsen, gericht op het etnisch zuiveren van het Joodse verhaal van het legitieme debat in het Midden-Oosten.

Hoewel onbeschofte bruten fysiek geweld gebruiken, is academische intolerantie net zo goed een vorm van misbruik en intimidatie. Net zoals bij het misbruik van vrouwen, is er geen verschil tussen fysiek en mentaal misbruik. Misbruik is iets dat u pijn doet, hetzij mentaal, fysiek of emotioneel, en meestal wordt uitgevoerd door een persoon in een positie van autoriteit.

Academia is nog verder gegaan met de vijandschap tegen Israël en beschuldigt Israël vals van het overtreden van internationale wetgeving. Ze mobiliseren als onderdeel van de wereldwijde boycot, desinvestering en sancties (BDS) beweging om Israëlische academici om te zetten in intellectuele paria’s door ze uit te sluiten van de intellectuele marktplaats van ideeën. Het is een eendimensionale benadering om het verhaal van Israël tot zwijgen te brengen met boycots en arrestatiebevelen.

Deze mythen verspreiden zich wijdverspreid in de blogosfeer, met groepen op Facebook, discussies op Twitter en talloze video’s op YouTube die de basis vormen voor een digitale pogrom tegen het Joodse verhaal, waarbij sociale media en online netwerken worden gebruikt om de demonisering van Israël en als een essentieel onderdeel van het reguliere discours.

Dit proces van delegitimisatie is een belediging voor de vrijheid van meningsuiting, een grondrecht in een democratie.

Ze doen dit met geen enkel ander land. Niet voor Syrische academici; niet tegen Iraanse of Saoedi-Arabische academici; geen Noord-Koreaanse academici; niet de geleerden van veel andere landen met despotische regimes en een heersende afwezigheid van mensenrechten en burgerrechten, om nog maar te zwijgen over academische vrijheid. Alleen Israëlische academici zijn het doelwit van academische pogroms.

Kozakken en nazi’s
Het geld van Saoedi-Arabië, Iran en Qatar creëert studiezetels aan centra en studies in het Midden-Oosten en maakt het rendabel voor academici die Israël vervloeken. Net zoals Europese regeringen het rendabel maken voor zelfverklaarde mensenrechtenorganisaties en Israëlische organisaties om Israël en zijn legitieme en natuurlijke daden van zelfverdediging te belasteren.

Financieel gewin is niet de enige stimulans. Politieke indoctrinatie en de poging om ten koste van alles een politieke agenda te pushen hebben de intellectuele integriteit van de meest eervolle en gerespecteerde academische instellingen aangetast. Morele lafheid van degenen die de instellingen leiden, maakt het mogelijk dat deze haat tegen de Joden en Israël ongebreideld heerst.

Heel vaak krijgen deze academische centra de opdracht van nationale wetgevers om het curriculum voor middelbare scholen in hun staat te creëren. De verbale interpretatie van de academie van gebeurtenissen in het Midden-Oosten en animositeit jegens Israël wordt dus verspreid naar een jongere generatie. Een generatie die niet over de kennis of het intellectuele vermogen beschikt om de haatdragende indoctrinatie te begrijpen waarmee ze worden gemanipuleerd. Het meest grotesk is dat het geld van de belastingbetaler wordt gebruikt om de anti-Israëlbias te bestendigen.

De oprichting en het bestaan ​​van een Joodse staat heeft het ongebreidelde geweld tegen Joden tot het verleden gemaakt. Israël is zowel een heiligdom als een verdediging voor Joden over de hele wereld. De vijandigheid jegens de Joden is echter niet verdwenen, waarbij liberale intellectuelen nu de rol van Kozakken en nazi’s vervullen.

door Daniel Seaman


Bronnen:

♦ naar een artikel van Daniel Seaman “The Academic Pogrom Against Israel” van 17 januari 2018 op de site van Mida

Advertenties