Abbas heeft de deur geopend naar Israëlisch-Jordaanse onderhandelingen

Met de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) die dreigt te weigeren met Israël te onderhandelen tenzij president Trump zijn erkenning van Jeruzalem als hoofdstad van Israël zou intrekken, krijgt Israël de gelegenheid om de PLO aan de kant te schuiven en te vervangen door Jordanië als onderhandelingspartner voor de vrede om aldus een ​​einde te maken aan het 100 jaar oude Arabisch-Joodse conflict.

Dit dreigement – tenzij onvoorwaardelijk ingetrokken – zou Trump de kans geven om de PLO naar de politieke woestijn te sturen door Jordanië uit te nodigen om in het vredesproces te stappen en met Israël te onderhandelen over de langverwachte ‘ultieme deal‘ van Trump.

Onderhandelingen tussen Jordanië en Israël kunnen Jordanië de gelegenheid bieden om een ​​deel van Judea en Samaria (aka de Westelijke Jordaanoever) te herstellen dat in 1950 door Jordanië werd bijgevoegd – zij het illegaal – maar vervolgens terug naar Israël zag keren tijdens de Zesdaagse Oorlog van 1967 (wettelijk beschouwd als ‘betwist gebied’).

Indien Jordanië dergelijke onderhandelingen aangaat over zowat 60% van het betwiste gebied dat onder Israëls volledige administratieve en veiligheidscontrole valt sinds de Oslo-akkoorden van 1995 en slechts 5% van de gehele Arabische bevolking van de Westelijke Jordaanoever bevat, dan kan dit zogeheten Area C-gebied eventueel bij Israël worden gevoegd.

PLO-Israël onderhandelingen in de afgelopen vijfentwintig jaar – met steun van de Verenigde Naties, de Unesco en de Europese Unie – waren (en zijn nog steeds) gericht op het creëren van een 22ste Arabische staat in het betwiste gebied en dat voor de allereerste keer ooit in de geschreven geschiedenis – zijn abominabel mislukt.

Een dergelijke staat was een kunstmatig gecreëerde creatie die nooit op historische, geografische of demografische gronden te rechtvaardigen was. Het werd zelfs herhaaldelijk verworpen door opeenvolgende Arabische leiders, sinds het voor het eerst werd voorgesteld door de Peel Commission van 1937.

Gezamenlijke winnaars van de Nobelprijs voor de Vrede in 1994 – de Israëlische leiders Shimon Peres en Yitzchak Rabin en PLO-voorzitter Yasser Arafat – begrepen allen de spilfunctie van Jordanië bij het beëindigen van het Joods-Arabische conflict:

1. Jordanië is voor het grootste deel (78%) het thuisland van de Palestijnse Arabieren volgens artikel 2 van het PLO-handvest.

Farouk Kadoumi – hoofd van het Politieke Departement van de PLO – benadrukte deze realiteit door op 14 maart 1977 tegenover Newsweek te verklaren:

“Jordaniërs en Palestijnen worden door de PLO als één volk beschouwd.”

2. Shimon Peres verklaarde op 31 augustus 1978:

“Jordanië is ook Palestina… ik ben tegen twee Arabische landen en tegen een ander Palestijns land, tegen een Arafat staat. Tegenwoordig bestaat 50 procent van de bevolking van Jordanië uit Palestijnen en dat is de Palestijnse staat…”

Peres steunde dit opnieuw toen hij op 19 april 1991 aan de Jewish Telegraph vertelde:

“Het is geen halsstarrigheid om de populaties van Jordanië, de Westelijke Jordaanoever en Gaza als grotere overeenkomsten dan als verschillen te beschouwen. De Jordaan rivier is niet diep genoeg om in een mes te veranderen om een ​​stuk territorium in drie plakken te snijden. De meeste Jordaniërs zijn Palestijnen: de inwoners van de Westelijke Jordaanoever zijn Jordaanse burgers en Jordanië heeft tienduizenden paspoorten uitgedeeld aan inwoners van de Gazastrook. Jordanië is daarom een ​​bestaande staat. Het heeft een leger. Het is daarom niet nodig om een ​​andere staat op te richten, noch een ander leger.”

3. Yitzchak Rabin vertelde op 27 mei 1985 aan de krant The Australian:

“Eén kleine staat tussen Israël en Jordanië gaat niks oplossen. Het zal een tijdbom zijn.”

Rabin’s oplossing om het conflict te beëindigen:

“… de Palestijnen zouden een soevereine staat moeten hebben die de meeste Palestijnen omvat. Het zou Jordanië moeten zijn met een aanzienlijk deel van de Westelijke Jordaanoever en Gaza. Ten oosten van de rivier de Jordaan is er genoeg ruimte om de Palestijnse vluchtelingen te vestigen.”

Jordaanse-Israëlische onderhandelingen over de politieke toekomst van het betwiste gebied openen mogelijkheden om het Arabisch-Joodse conflict op te lossen zoals dat nooit eerder werd overwogen. Als de verklaring van Jeruzalem van Trump dergelijke onderhandelingen vooruithelpt, dan zou president Trump kunnen slagen waar alle andere Amerikaanse presidenten voor hem hebben gefaald. De Amerikaanse president Trump de kans geven zou de politieke dood kunnen betekenen van de PLO na 54 jaar mislukt leiderschap.

door David Singer


Bronnen:

♦ naar een artikel van David Singer “Abbas has opened the door to Israel-Jordan negotiations” van 17 januari 2019 op de site van Arutz Sheva

Advertenties

3 gedachtes over “Abbas heeft de deur geopend naar Israëlisch-Jordaanse onderhandelingen

  1. Het is sowieso al 70 jaar een idiote situatie omdat de feitelijke ‘recht’ van onderhandelen altijd bij de Arabische Liga gelegen heeft en nooit bij de PLO of de PA. Elk of alle onderhandelingsresultaten heeft de Arabische Liga het laatste woord, niet de PLO of de PA.
    Zelfs als Abbas vandaag het licht ziet en morgen is er een akkoord met Israel kan het overmorgen weer nietig verklaard worden als de Arabische Liga het wegstemd.

    Liked by 1 persoon

  2. De hoofdreden dat de PLO hier tegen zal zijn is het feit dat een handjevol PLO’ers hun zakken niet meer kunnen vullen met de gulle giften van Europa. Hamas, Hezbollah, PLO zijn allemaal kunstmatige entiteiten die het eigenlijke doel (zie hierboven) moeten verhullen……

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.