Bevrijdt de Palestijnen: Maak een einde aan de UNRWA financiering

Het is tijd om de kwestie van de gevangengenomen Palestijnse bevolking op te lossen. Degene die gevangen worden gehouden door de Verenigde Naties en zijn eigen onrealistische visie op de toekomst.

De aankondiging van president Donald Trump dat de bijdrage aan de United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees (UNRWA) zou kunnen worden geëlimineerd, zou de katalysator kunnen zijn voor belangrijke en positieve veranderingen, als mensen het gekreun en het geklaag over het vermoorden van arme vluchtelingenbaby’s zou kunnen overwinnen.

Het is echter weinig waarschijnlijk. De VS dragen jaarlijks meer dan $ 368 miljoen bij aan UNRWA, meer dan het dubbele van de volgende twee naaste donoren en verviervoudigen meer dan de volgende op de lijst. Maar de drie grootste donoren bieden meer dan de helft van de UNRWA-begroting – en laten veel en veel rijke landen ongemoeid die de kloof makkelijk zouden kunnen dichten als ze dat willen.

Ze zouden het niet moeten doen. UNRWA vormt een enorme belemmering voor een uitvoerbaar begrip in de Arabische wereld – en met name onder de Palestijnen – dat Israël een legitiem en permanent deel van het Midden-Oosten is. Israël echt maken voor mensen die zichzelf op dat punt misleiden, is de sleutel tot eerlijke onderhandelingen over de toekomst van een Palestijnse staat.

In 1947-49 geloofden veel mensen dat de Arabische staten de opkomende staat Israël van de kaart zouden wissen. In 1950 registreerden 711.000 Arabieren zich bij UNRWA, de nieuw opgerichte VN-organisatie die was ontworpen om hen op te sluiten totdat dat zou gebeuren, zelfs als dat voor altijd zou duren. Ze zeiden het niet zo. De missie van UNRWA is echter om voor hen en hun kinderen te zorgen totdat hun ‘status is opgelost‘.

In 2011 schreef UNRWA-woordvoerder Chris Gunness dat “Palestijnse vluchtelingen doorgaan met vluchtelingen te blijven omdat de problemen die hun ballingschap veroorzaakten, nog steeds bestaan. Alleen door op een rechtvaardige en duurzame manier de onderliggende oorzaken van conflicten aan te pakken … kan het vluchtelingenprobleem worden opgelost.”

Probeer in plaats daarvan te zeggen “Vietnamese bootmensen” – niemand heeft ooit voorgesteld dat Vietnamese vluchtelingen beter kunnen wachten tot de val van het communisme in hun thuisland een feit is en om hen daarna terug te brengen. Zelfs Syrische vluchtelingen in Europa krijgen niet te horen dat ze pas hervestigd kunnen worden als de oorlog voorbij is en ze terugkeren naar Syrië.

Maar als je de bekommernis van Gunness voor “onderliggende oorzaken” serieus neemt, zijn er eigenlijk twee: de slepende, ijdele hoop dat Israël nog steeds kan worden gewist en UNRWA zélves.

Ten eerste, internationale Arabische oorlogen in 1948, 1956, 1967, 1973, 1982; terreuroorlogen (de zogenaamde intifadas) in 1989 en 2001; en raketoorlogen in 2006, 2009 en 2014 lieten niet enkel Israël alleen achter, maar kwam er ook economisch sterk uit, militair sterk en met toegenomen handel, politieke en buitenlandse hulpprogramma’s over de hele wereld. Zelfs het toerisme vestigde een record in 2017. Israël gaat niet verdwijnen en loopt nergens heen en het is waanzin dat een VN-agentschap de fraude bestendigt die in 1947 weer zal komen.

Terzijde, om te begrijpen in hoerverre dit gaat over het ontkennen van Israël, merk je de afwezigheid van UNRWA-verontwaardiging omtrent het besluit van Irak om Palestijnse “vluchtelingen” die daar wonen te ontdoen van hun “recht” op “reisdocumenten, identificatiepapieren, gratis onderwijs, zorgverzekering, financiële stipendia en gratis woningen.”

De tweede “onderliggende oorzaak” is UNRWA zélves. UNRWA gelooft misschien niet dat achter-achterkleinkinderen van de oorspronkelijke vluchtelingen van 1948, op een dag appartementen in Tel Aviv zullen opeisen, maar als een van de grootste VN-agentschappen, is het geïnteresseerd in zelfbestendigheid – wat betekent liegen tegen vluchtelingen over de kansen op een “recht op terugkeer” dat ooit wel voor elkaar zal komen. UNRWA heeft er belang bij dat a) de vluchtelingen arm genoeg te houden om ze nodig te hebben en b) samen te werken met repressieve Palestijnse regeringen – Hamas en de Palestijnse Autoriteit – en terreurorganisaties, waaronder Hezbollah in Libanon, om te blijven verder werken.

UNRWA bestendigt het idee dat naarmate de vluchtelingenbevolking groeit, er meer geld nodig is. Vandaag claimt UNRWA ongeveer 30.000 tot 50.000 oorspronkelijke vluchtelingen en 4.950.000 nakomelingen. (Palestijnen beweren dat er 6 miljoen vluchtelingen zijn – een aantal met historische resonantie.) Maar kijk uit voor die cijfers. Het Joods Beleidscentrum schreef onlangs een overmatig aantal vluchtelingen in Libanon:

“De UNRWA in Libanon meldt op haar website dat 449.957 vluchtelingen onder bescherming leven in 12 kampen, maar een onderzoek door de centrale administratie van statistieken van Libanon, samen met het Palestijnse Centrale Bureau voor de Statistiek, kon er slechts 174.535 vinden.”

Merk op dat UNRWA niets te maken had met die volkstelling. Zouden dezelfde discrepanties ontstaan ​​als een soortgelijke ernstige telling werd uitgevoerd op de Westelijke Jordaanoever en in Gaza, waar de UNRWA 2,15 miljoen geregistreerde vluchtelingen opeist? Neemt UNRWA meer en meer geld voor steeds minder echte klanten?

In plaats van een 67-jaar oud agentschap te proberen te ontrafelen, kan het beleid van de Trump-regering het ongedaan maken.

Breng eerst de bijdrage van de VS en de controle over de vluchtelingen over naar de Hoge Commissie voor Vluchtelingen van de VN – die de missie heeft om mensen opnieuw te vestigen in landen die ze willen hebben. Het hoeft niet allemaal tegelijk te gebeuren, maar het zal in de loop van de tijd effect hebben op de zorg voor de oorspronkelijke vluchtelingen en het organiseren van hun kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen voor productief burgerschap.

Ten tweede, om het belang van de verandering te onderstrepen, stop het verlenen van de status ‘vluchteling’ aan de afstammelingen van de oorspronkelijke vluchtelingen – het is geen enkele andere bevolking toegestaan ​​om beide status en stipendia op die manier af te geven. (Materiële claims zijn iets anders.) Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever en in Gaza bevinden zich in de vermeende staat Palestina – het zijn Palestijnen, geen vluchtelingen, niet nu, nooit. En met eerlijk en slim management, zullen toekomstige generaties van Palestijnen dat ook niet zijn.

door  Shoshana Bryen


Bronnen:

♦ naar een artikel van Shoshana Bryen “Free the Palestinians: End UNRWA funding” van 5 januari 2018 op de site van The Hill

Advertenties