Daniel Pipes: Vrede door een Israëlische overwinning en een Palestijnse nederlaag

Op 19 november 2017 gaf Daniel Pipes, directeur van het Midden-Oosten Instituut een voordracht aan het David Horowitz Freedom Center in Sherman Oaks, California, VS, omtrent een oplossing van het Palestijns-Arabisch/Israëlisch conflict. “Vrede kan enkel bereikt worden door een Israëlische militaire overwinning op de Palestijnen,” zegt Pipes. Onderaan de video van zijn voordracht.


Ik zou willen beginnen met te herinneren aan luitenant Hiroo Onoda van het Japanse keizerlijke leger. Luitenant Onoda was, in 1974, ervan overtuigd zich over te geven. Hij woonde op een eiland in de Filippijnen en 29 jaar lang had hij heel serieus oorlog gevoerd. Hij had mensen gedood, verminkt en bestolen. Ten slotte was hij ervan overtuigd, toen zijn commandant naar het eiland kwam, dat hij de wapens moest neerleggen, dat de oorlog voorbij was en dat Japan verloren had.

Ik zou u willen voorstellen dat Yasser Arafat in 1993 op het gazon van het Witte Huis het conflict met Israël opgaf en het recht van Israël erkende om ‘in vrede en veiligheid te bestaan.’ Natuurlijk meende hij het niet, en het werd zo ook niet geaccepteerd door de meeste Palestijnen. Toch hebben de Palestijnen dit jaren geleden opgegeven, waardoor ze nu een grotere versie van Hiroo Onoda zijn geworden. Ze blijven vechten, verminken, doden, maar ze komen eigenlijk nergens.

Het zogenaamde vredesproces heeft niet gewerkt om de redenen die Khaled [Abu Toameh] net aangaf: onderwijs en leiderschap. We bevinden ons in een situatie waarin iedereen sceptisch staat tegenover zijn kansen, niemand gelooft erin en toch gaat het proces door. Het bestuur van Trump heeft het nieuw leven ingeblazen en we verwachten in maart 2018 een nieuw vredesprocesplan te zien.

Ik zou graag een nieuw paradigma willen voorstellen, waarbij de onderhandelaar volledig aan de kant staat. Het verwerpt het oude idee om Israëli’s en Palestijnen samen te brengen en, in principe, de Israëli’s proberen, of de Amerikanen die de Israëli’s pushen om de Palestijnen tegemoet te komen, die onder elkaar de zaak beoordelen en zeggen: ‘Wel nee, 99½ procent is niet genoeg’ of ‘100 procent is niet genoeg.’

Ik zou graag een Israëlische overwinning en een Palestijnse nederlaag zien. Het Midden-Oosten-forum noemt dit het Israël Victory Project.

Nu zijn deze woorden ‘overwinning’ en ‘nederlaag’ niet te vinden in de moderne Amerikaanse woordenschat. Integendeel, we horen van een ‘compromis’, ‘pijnlijke concessies’, ‘bemiddeling’ en dergelijke. Maar zoals Khaled opmerkt, werken vredesprocessen niet. Als je naar de geschiedenis kijkt (en ik ben een historicus), wat een einde maakt aan conflicten is dat een partij het opgeven opgeeft. Nu, denk daarover na. Als jij en ik in een strijd verwikkeld zijn, zal die enkel eindigen wanneer en van ons beiden hetopgeeft, op welk moment het voorbij is. Tot een van ons opgeeft, kan het conflict worden hervat. De Korea’s zouden vandaag in oorlog kunnen zijn, want geen van beide partijen heeft het opgegeven. In de Eerste Wereldoorlog verloren de Duitsers, maar gaven niet op, dus probeerden ze het opnieuw uit, en in de Tweede Wereldoorlog dwongen de geallieerden hen op te geven; en noteer hoeveel ze hebben geprofiteerd door op te geven. Dus, overwinning wordt gedefinieerd als het opleggen van iemands wil aan zijn vijand.

We hebben Israëli’s nodig die hun wil opleggen aan hun vijand, de Palestijnen. De Palestijnen moeten het permanente bestaan ​​van een Joodse staat accepteren. De Amerikaanse regering zou de Israëlische regering moeten aanmoedigen om alles te doen binnen de grenzen van het praktische, het morele en het legale om die overwinning te bewerkstelligen. Dit betekent niet het vermoorden van mensen maar stappen ondernemen om Palestijnen te dwingen op te geven, bij hun oom gaan uithuilen en zeggen: “Het spel is uit. We kunnen dit niet voortzetten. We moeten coëxisteren met onze buurman.” Op dat moment, dat de Palestijnen bevrijd zijn van hun vuile, irredentistische doel om hun buurman te elimineren, kunnen de Palestijnen beginnen om hun eigen staatsbestel, economie, samenleving en cultuur op te bouwen.

Ironisch genoeg zullen de Palestijnen nog meer winst boeken van hun nederlaag dan de Israëli’s. Israëli’s worden niet opgeblazen op weg naar de pizzeria, maar ze hebben in principe een goed leven, economisch, juridisch, cultureel, enzovoort. De Palestijnen leven in onderdrukking en armoede. Ze kunnen dat alleen achter zich laten wanneer ze besluiten om dat monsterlijke doel op te geven om hun vijand te elimineren.

Het idee is simpel: om te herhalen, Israëlische overwinning en Palestijnse nederlaag.

Ik brouw dit idee al bijna twintig jaar. Ongeveer een jaar geleden ging ik naar mijn collega’s in het Midden-Oosten Forum en zei: “Laten we hierin meegaan. Laten we proberen om van dit een campagne te maken.” Ik ben verheugd te kunnen melden dat we nu 32 leden van het Huis hebben, een tweepartijse groep die wordt voorgezeten door Ron DeSantis uit Florida (bij wie ik mij verontschuldig dat ik de kamer heb verlaten), Bill Johnson van Ohio, en Juan Vargas uit Californië, en we bouwen de hele tijd. We bouwen de politieke basis op. We hebben nu 16 leden in de Knesset Israel Victory Caucus afkomstig van alle zes Zionistische partijen, oppositie en regering, elke partij behalve Meretz, de Arabische gemeenschappelijke lijst en de Haredim. Tegelijkertijd bouwen we ook een intellectuele basis, werken we met bondgenoten in denktanks, sponsoren we onderzoek: wat betekent overwinning precies? Hoe kan het worden geëffectueerd? Wat zijn de implicaties?

We hopen dat deze campagne voor de Israëlische overwinning op een dag zal uitmonden in een Amerikaanse president die zegt: “Medewerkers, deze eeuwige poging om Israëli’s en Palestijnen samen te brengen en resultaat te behalen, heeft 30 of 40 jaar niet gewerkt. Is er een andere aanpak?” We willen voorbereid zijn met die andere benadering, die de onderhandelingen opzij zet als nutteloos en contraproductief, en de onderhandelingen uitstellen tot na de nederlaag. Dan zullen lezingen productief zijn; maar tot die tijd is het oorlog en moet onze kant winnen.

Ik hoop dat u dit idee gaat gebruiken. Dring alstublieft aan bij uw lid van het Congres en uw senatoren om deel te worden van deze beweging.


Bronnen:

♦ naar een artikel “Achieving Peace Through Israeli Victory” gepubliceerd op 2 januari 2018 op de site van het Middle East Forum

Advertenties