De mythe van de ‘Twee Jeruzalems’; Oost of West… één Jeruzalem best!

Palestijnen hebben een mythe gevoed dat er historisch gezien twee Jeruzalems waren – een Arabisch ‘Oost-Jeruzalem’ en een Joods ‘West-Jeruzalem.’ Maar Jeruzalem was nooit een Arabische stad; Joden hebben sinds 1870 een meerderheid in Jeruzalem en ‘Oost-West’ is een geografische en geen politieke aanduiding. Het is niet anders dan beweren dat de oostkust van Maryland een afzonderlijke politieke entiteit zou moeten zijn van de rest van de staat.

In 1880 vormden Joden 52 procent van de bevolking van de Oude Stad in Oost-Jeruzalem en bewoonden ze nog steeds 42 procent van de Oude Stad in 1914. In 1948 waren er 100.000 Joden in Jeruzalem, met 65.000 Arabieren. In 1961 meldde een gezamenlijke Jordaans-Israëlische volkstelling dat 67,7 procent van de bevolking van de stad Joods was.

Hoewel het verenigen van de stad heel Jeruzalem transformeerde in de grootste stad van Israël, een bruisende metropool, wijzen zelfs gematigde Palestijnse leiders het idee van een verenigde stad af. Hun minimale vraag naar ‘net Oost-Jeruzalem’ betekent in werkelijkheid de Joodse heilige plaatsen (inclusief de Joodse wijk en de Westelijke Muur), die de Arabieren niet hebben beschermd, en de terugkeer van buurten die een aanzienlijk percentage van de huidige Joodse bevolking van Jeruzalem huisvesten . Het grootste deel van die stad is gebouwd op een uitgestrekt rotsachtig land rondom de stad die al meer dan 50 jaar in het publieke domein lag.

Arabische aanspraken op Jeruzalem, een Joodse stad in alle definities, weerspiegelen de mentaliteit van ‘wat van mij is-is van mij, wat-van-jou- is-is-van-mij’ die ten grondslag ligt aan Palestijnse ideeën over hoe een einde te maken aan het Arabisch-Israëlische conflict. Dat concept komt ook tot uitdrukking in de eis van het ‘recht op terugkeer’, niet alleen in Jeruzalem – de hoofdstad van Israël – maar ook binnen de ‘Groene Lijn’.

door Eli E. Hertz

Toelichting bij het kaartje hierboven (Brabosh):

♠ “Old City” – Oude Stad (paars gekleurd), het historische Joodse Jeruzalem sinds ca. 1300 v. Chr. tot ca. 1860 na Chr. toen de Oude Stad uit haar voegen groeide en met de bouw van de Joodse wijk Mishkenot Sha’ananim Jeruzalem werd uitgebreid in westelijke richting; in 1948 zal deze buitenwijk van de Oude Stad, sindsdien (en tot op heden in de internationale politieke sien) “West-Jeruzalem” worden geheten;

♠ in 1917 versloeg Groot-Brittannië het Ottomaanse Leger en verdreef de Turkse bezetters (1517-1917) definitief uit de stad; op het kaartje de stadsgrenzen van Jeruzalem tot 1947 onder Britse bezetting tijdens het Britse Mandaat voor Palestina 1920-1948 (groen gekleurd);

♠ een verdeelplan van de VN van 29 november 1947 (Res. 181)  Jeruzalem als Corpus Separatum onder internationale controle door de VN (geel gekleurd), het plan werd nooit gerealiseerd wegens verworpen door de Arabieren; door de VN werd Jeruzalem met de grens van het Corpus Separatum dusdanig hertekend zodat een Arabische meerderheid zou ontstaan, desondanks stemden de Joden in met “het Verdeelplan”;

♠ in de Onafhankelijkheidssoorlog van 1948 werd Jeruzalem veroverd door de Arabieren; grenzen in het door (Trans-)Jordanië bezet “District Jeruzalem” 1948-1967 met inbegrip van de Oude Stad (wit gekleurd); alle Joden werden voor een periode van 19 jaar verdreven uit alle gebieden (Judenrein gemaakt) met inbegrip van de Oude Stad die door de Arabieren was bezet en geannexeerd; de benamingen Oost- en West-Jeruzalem ontstonden; de Groene Lijn (aka Obama’s ‘pre-1967 lijn’, in feite de staakt-het-vuren-lijn van april 1949), valt ongeveer samen met de westelijke grens van het Jordaanse “District Jeruzalem”;

♠ huidige grens van het herenigd Jeruzalem sinds 1967 na de herovering op Jordanië tijdens de Zesdaagse Oorlog 1967 (rode lijn, blauw gearceerd), zie ook Jeruzalem Wet 1980 en Jeruzalem Wet 2018.


Bronnen:

♦ naar een artikel “The ‘Two Jerusalems’ Myth” van Eli E. Hertz op 3 januari 2018 op de site van Myths & Facts

Advertenties