Palestijnse auteur beschrijft zijn volk als ’12 miljoen intercontinentale raketten’

Adnan al Sabah, die in Jenin woont, schreef op 20 december ’17 een opinieartikel voor het Arab Media Internet Network over wat heeft gewerkt voor Palestijnen en wat niet, om erachter te komen waarom ze er nog steeds niet in zijn geslaagd vooruitgang te boeken.

Hij begint zijn essay alsof hij iets heel ‘gedurfd’ gaat zeggen:

“Waarom vechten we tegen het grootste militaire arsenaal in het Midden-Oosten met versleten of met de hand gemaakte wapens? In een eeuw hebben we slachtoffers na slachtoffers opgeofferd en we stellen ons graag voor als kampioenen en liefhebbers van de dood. We spreken met trots over overwinningen die we hier en daar behaalden, ondanks de enorme omvang van de catastrofe en zonder schande noch voor onszelf en noch voor de wereld om ons heen.”

Dus besluit Sabah besluit om de geschiedenis van het Palestijnse ‘verzet’ te bekijken en te zien hoe men daar lessen uit kan trekken. Hij begint met hun eerste moordzuchtige rooftocht in 1920 en gaat vandaar verder, kijkend naar de impotentie van de gewelddadige moord- en terreuraanslagen in 1921, 1929, 1936 en de meer recente intifada’s. Toch wanhoopt hij – waarom hebben al deze acties niet gewerkt? En thans – o gruwel van alle gruwelen –  willen de Arabische staten niet langer oorlogen tegen Israël voeren.

Wat moeten we doen?

Sabah zegt dat ‘alle 12 miljoen Palestijnen’ van hun stoel moeten komen en ‘blootvoets’ lopend Israël moeten overweldigen. Immers, Israël kan onmogelijk 12 miljoen mensen doden, toch? Zoals hij het schrijft, “Hoeveel mensen kunnen [een Israëlische soldaat] doden vooraleer hij wordt vertrappeld door de massa’s mannen, vrouwen, kinderen en ouderen, zieken, gehandicapten en ouderen?”

Veelzeggend verwijst hij naar alle 12 miljoen vermeende Palestijnen als ’12 miljoen intercontinentale raketten.’ Dit is precies hoe de Arabische leiders de Palestijnen traditioneel hebben bekeken – niet als mensen maar als kanonnenvoer, als pionnen die kunnen worden gebruikt voor propagandadoeleinden tegen Israël . Zeker niet als mensen met mensenrechten, althans niet onder Arabische heerschappij.

Natuurlijk komt het idee dat Palestijnen compromissen moeten sluiten en vrede moeten sluiten met Israël, zodat deze miljoenen geen menselijke wapens hoeven te zijn, nooit op in het hoofd van Sabah – en ook gebeurt het niet, voor zover ik kan vertellen na het lezen van meer dan een decennium van de Arabische media, bij om het even welke Palestijns Arabische schrijver die in het Arabisch heeft geschreven.

door EoZ


Bronnen:

♦ naar een artikel van EoZ van 21 december 2017 op zijn site

Advertenties