VRT-programma ‘kinderen van de collaboratie’ geeft forum aan revisionisten en Jodenhaters

Op de Vlaamse openbare omroep Canvas/VRT loopt al enkele weken een spraakmakende reeks “Kinderen van de collaboratie”, waarin in totaal veertien  kinderen van collaborateurs aan het woord komen. Die ‘kinderen’ zijn thans zelf ook al bejaard en schommelen tussen 72 en 85 jaar oud.

Plaatje hierboven: Eger, Hongarije, 1 oktober 1938. Kinderen van nazi’s en collaborateurs brengen de Hitlergroet uit [beeldbron: Ozy.com]

Het werd uitkijken naar de 6de aflevering waarin de Joden en vooral de Holocaust ter sprake kwam, een  aflevering die werd uitgezonden op donderdag 14 december 2017. In uitgesteld relais heb ik ze gisteravond met veel belangstelling bekeken.

‘Parasieten, profiteurs en náre mensen’
Al van in de eerste aflevering bleek dat de veertien getuigen het over één ding allen eens waren: hun ouders waren allemaal “doorbrave mensen”, waren “goede huisvaders die goed voor hun gezin zorgden”, “geen vlieg konden kwaad doen” en zeker “niemand konden pijn doen”. Ik voel mij altijd ongemakkelijk en erg op mijn hoede als ik zoiets hoor, maar goed, het gros van hen distancieerde zich duidelijk wel van het oorlogsverleden en het gedachtegoed van hun ouders. Oprecht of gespeeld? Dat moeten ze maar voor zichzelf uitmaken. De zes miljoen doden kunnen niet meer antwoorden.

Met uitzondering dan van twee personen, Ledy Broeckx en Jan Tollenaere, die duidelijk niks begrepen hebben, geen lessen hebben getrokken over de misstap van hun ouders en helaas vervallen zijn in ordinaire Jodenhaat, ontkenning en minimaliseren van de feiten. Hun getuigenis was ook oprecht en niet gespeeld. Ik had zelfs het gevoel dat, mits wat aandringen, de hellepoorten zouden opengaan zijn en we dan pas alles hadden geweten.

Jan Tollenaere geboren in 1938 (“Ik kan me niet indenken dat Hitler een crimineel was”), is professor aan de Universiteit van Utrecht en zoon van de beruchte Reimond Tollenaere, propagandaleider van het VNV en Untersturmführer van het Vlaams Legioen in de Waffen-SS, die in februari 1942 aan het Oostfront sneuvelde. In de uitzending op Canvas zei Tollenaere over Joden en de Holocaust:

“Was dat allemaal wel waar? Ik denk wel dat er propaganda is om de Holocaust op te vijzelen, op te schroeven, en er cynisch misbruik wordt gemaakt om dat nu uit te buiten voor het geld.”

Tollenaere ging nog een stapje verder en zei over de Joodse gemeenschap: “het is geen sympathiek volk, ik heb daar geen voeling mee”. Hij omschreef zichzelf openlijk als “antisemitisch” en noemde Joden in één adem ook een volk van “parasieten, profiteurs en náre mensen”.

Ledy Broeckx, geboren in 1945 (“Mijn ganse familie collaboreerde! 4 nonkels naar het oostfront! Wat ben ik daar trots op!!!”), is voormalig VNJ-verbondsleidster en Vlaams Belang-gemeenteraadslid en medestichter van IJzerwake. In haar toespraak voor IJzerwake op 27 augustus 1995 formuleerde zij het aldus: “De jeugd heeft in ieder geval de wekroep vernomen. Wij staan paraat om het onvervalste testament van de Fronters uit te voeren.”

Als kind van een familie van collaborateurs had zij van hen de fakkel overgenomen en ze is er nog altijd trots op. Haar uitspraken over de Joden en de Holocaust op Canvas liggen dan ook helemaal in de lijn met het gedachtegoed van haar collaborerende nonkels:

“Waar ik in grote lijnen mijn twijfels over heb, is of het allemaal wel correct weergegeven is. En het zijn vooral de Joden die daarvan willen profiteren, financieel ook. Maar dat mag je niet meer zeggen. Wel daar ben ik het niet mee eens, als ik twijfels heb dan vind ik dat ik dat mag zeggen.”

Het enige goede antwoord: Israël
Michael Freilich van Joods Actueel reageerde scherp:

“Hoe kan het dat in dit land iemand zonder schroom dergelijke uitspraken kan maken op TV? Dat kan enkel de verdienste zijn van ons laks beleid tegen antisemitisme, zowel van het gerecht als van UNIA. Ik roep de referentiemagistraat voor antisemitisme dan ook op om hier onverkort een klacht voor neer te leggen. De uitspraken kan je niet anders klasseren als racisme en een oproep tot haat omdat de Tollenaere weet dat zijn uitspraken op de nationale televisie komen. Hoe is dit anders dan de artikels die zijn vader schreef waarin Joden als parasieten werden bestempeld? 

Guy Verhofstadt zei in 2005 in het Holocaustmuseum in Jeruzalem, “we mogen intolerantie nooit meer tolereren”, ook huidig premier Michel sloot zich hierbij aan en vroeg een “nultolerantie voor antisemitisme”. Als er nu niets gebeurt, dan zijn de uitspraken van onze gezagsmakers niet meer dan holle woorden.” 

Claude Marinower (OpenVLD), zelf de zoon van een gedeporteerde Jood en reeds jarenlang verbonden met het Holocaustmuseum in Mechelen zei: “De appel valt niet ver van de boom met Tollenaere, meer nog, hier is de appel de boom geworden. Maar de zoon is misschien erger dan de vader,” stelt Marinower. “Daar waar de vader misschien nog niet wist welke beelden van de Jodenuitroeiing er naar boven gingen komen na de oorlog, heeft deze man geen enkel excuus, hij weet perfect waarover hij spreekt.”

In een commentaar op Joods Actueel Magazine concludeert André Gantman uit de reeks: “Uit het puin van de Tweede Wereldoorlog is helaas geen nieuwe wereld laat staan een nieuwe mens ontstaan… Het antisemitisme bestaat vandaag nog, het woekert, neemt nieuwe vormen aan… eeuwenoude cultuurpatronen houden stevig stand…”

Toch wel Gantman, uit het puin van de Tweede Wereldoorlog is wel een nieuwe wereld ontstaan: Israël, als veilige thuishaven voor alle Joden van de wereld. Plaatje hieronder: Joodse overlevenden van het nazi concentratiekamp Buchenwald, sommigen in kampkleding, staan ​​op het dek van het vluchtelingenimmigratieschip Mataroa, op 15 juli 1945 in de haven van Haifa tijdens het Britse Mandaat van Palestina [beeldbron: The Atlantic]


Bronnen:

♦ naar een artikel “Joden zijn profiteurs en parasieten” Programma ‘kinderen van de collaboratie’ maakt verschillende reacties los” van 15 december 2017 op de site van Joods Actueel

Advertenties