Waarom kunnen Arabische leiders hun mensen eens niét oproepen om keet te schoppen?

Een 100-jaar-oude grap verhaalt over hoe de Maarschalk van Polen, Józef Piłsudski (1867-1935), na het einde van de Eerste Wereldoorlog zich aanbood bij de zegevierende bondgenoten  om bij hen te pleiten voor de onafhankelijkheid van zijn land. Bij wijze van stimulans waarschuwde de toekomstige Poolse president de commissie: “Als u ons geen onafhankelijkheid verleent, dan zullen alle Polen dronken worden en uitgaan en veel Joden doden.” De voorzitter van de commissie vroeg daarop: “En wat er zal gebeuren als we u toch de onafhankelijkheid geven?”. “O, dat is simpel,” antwoordde Piłsudski, “In dat geval zullen alle Polen dronken worden en uitgaan en veel Joden doden.”

Ik kon het niet nalaten om terug te denken aan deze oude grap – gedragen door de realiteit van een Oost-Europese cultuur waar Jodenhaat en af en toe een pogrom deel uitmaakten van wat je deed – wanneer je nadenkt over de gevaren (vermomd als waarschuwingen) die vanuit de hele Arabische wereld en Europa (en Ha’aretz) klinken over hoe, nadat president Trump op woensdagavond Jeruzalem zal erkennen als de hoofdstad van Israël – een volle 70 jaar nadat het als zodanig de soevereiniteit had afgekondigd, de straten van het Midden-Oosten zullen branden.

PLO-lid van het uitvoerend comité en het resultaat van Fatah’s vreselijk mislukte laboratoriumexperiment om een ​​Arabische Golda Meir te creëren, Hanan Ashrawi, verklaarde dinsdag: “President Trump lijkt vastbesloten om de kansen op vrede en de stabiliteit en veiligheid van de hele regio en daarbuiten te vernietigen, waarmee hij geweld zal uitlokken en rechtstreeks in de kaarten speelt van extremisten en terroristen over de hele wereld.”

Goed of fout, je zou verwachten dat Ashrawi een boodschap zou zenden aan haar boze achterban om niet te exploderen in bloed en geweld en in plaats daarvan een volwassen gedrag vertonen en in reactie een Arabisch publiek laten zien dat klaar is voor een eigen staat. Maar dat gebeurde niet. Ashrawi gaat met Arabisch geweld om als een natuurkracht, iets wat Arabieren moeten doen als je hen provoceert, driftig hun kinderen in het vuur van de strijd gooiend en dat is dat, net zoals de Polen dat honderd jaar geleden deden.

De gezant van de PA aan het Verenigde Koninkrijk, Manuel Hassassian, zei tegen de BBC: “Als [Trump] zegt wat hij van plan is te zeggen dat Jeruzalem de hoofdstad van Israël is, betekent dit een doodsteek voor de twee-statenoplossing […] Hij verklaart oorlog in het Midden-Oosten, verklaart de oorlog tegen 1,5 miljard moslims [en] honderden miljoenen christenen die niet zullen accepteren dat hun heilige schrijnen volledig onder de hegemonie van Israël zullen vallen.”

Denk er eens over na – hoeveel angst dat er bestaat onder moslims wereldwijd omwille van het feit dat een Amerikaanse president Jeruzalem erkent als de hoofdstad van Israël – zonder te specificeren, volgens het Witte Huis, of hij ook van plan is om op een dag Oost-Jeruzalem te erkennen als de hoofdstad van een Palestijnse staat en zonder de tweestatenoplossing te verwerpen – heet dit dan een oorlogsverklaring aan de islam?

Net zoals bij die luidruchtige rockband, Spinal Tap, gaan ook de Arabische geluidssystemen helemaal omhoog naar volume 11 en blijven ze op 11 staan. Het moet het resultaat zijn van zeer diepe angsten die leven in de Arabische psyche, een donkere en onuitgesproken onzekerheid uitgedrukt in extreme modus. Geloven moslims meer in de komst van de Joodse messias dan Joden? Is het in hun gedachten een domino-effect, waarbij Jeruzalem wordt erkend als de hoofdstad van Israël, gevolgd door de onvermijdelijke vernietiging van het al-Aqsa-schrijn en de neerdalende Joodse Derde Tempel?

De Egyptenaar Ahmed Abul Gheit, sinds juli 2016 de secretaris-generaal van de Arabische Liga, berispte deze week president Trump: “Het is jammer dat sommigen erop staan ​​deze stap te zetten zonder rekening te houden met de gevaren die het met zich meebrengt voor de stabiliteit van het Midden-Oosten en de hele wereld. […] Niets rechtvaardigt deze daad … Het zal geen vrede of stabiliteit dienen, maar het zal fanatisme en geweld voeden.”

Nogmaals, niet eens een zwakke poging om te suggereren dat fanatisme en geweld misschien niet de de beste keuze zijn om te reageren en dat Arabieren overal beter hun woede zouden uiten zoals de meeste geciviliseerde mensen in de wereld door bv. protestbrieven te schrijven aan de redacteur en kleurrijke krachttermen te gebruiken in hun podcasts.

Ik heb goed rond gekeken, neem het van me aan, en kon geen enkele Arabisch geluid vinden – of niet-Arabisch geluid wat dat betreft – die aandrong op een vreedzame en ingetogen reactie op wat zij beschouwen als een verkeerde beleidsbeweging van de Amerikaanse president. Iedereen accepteert de natuurwet die stelt dat wanneer je de gevoeligheden van een Arabier beledigt, hij je zal doden.

Het linkse Israëlische dagblad Ha’aretz waarschuwde woensdag dat “Trump’s besluit waarschijnlijk de vage hoop op een doorbraak in het vredesproces zal vernietigen. Het zou een lokale en regionale vuurzee kunnen ontsteken die de Amerikaanse en Israëlische belangen in het Midden-Oosten zou ondermijnen. Het geeft Iran een voorwendsel om de Arabische publieke opinie tegen zijn leiders op te zetten. Het zou kunnen leiden tot een golf van geweld die de basis van de PA door elkaar zou schudden, die geïnvesteerd heeft in het koesteren van haar relaties met Trump. En het kan levens kosten, misschien veel.”

Het is een slimme analyse, waarvan elk punt kan gebeuren. Wat ontbreekt is zelfs een vage notie van wat de Palestijnse Autoriteit en de Arabische staatshoofden zouden kunnen doen om het stromende geweld van de Arabische straten te onderdrukken. Ha’aretz heeft dan wel niet zoveel tijd geïnvesteerd in een mogelijk gewelddadig Arabisch antwoord op de erkenning van Jeruzalem zoals Hanan Ashrawi dat heeft gedaan – maar het zou niet bij haar schrijvers opkomen, in geen miljoen jaar, om te suggereren dat gezonde mensen niet reageren met ongebreideld geweld op politieke provocatie.

Michael Gerson, die de toespraken van president George W. Bush was, wordt de verhelderende zin van zijn baas toedicht over “de zachte onverdraagzaamheid van lage verwachtingen.” Ja, Virginia, de leiders die waarschuwen voor explosief extremisme en gewelddadige rellen in het Midden-Oosten als antwoord op de aankondiging op woensdag van president Trump, worden vervuld van minachting voor de Arabische massa’s en zijn ervan overtuigd dat deze massa’s buiten de beschaving staan.

door David Israel


Bronnen:

♦ naar een artikel van David Israel “Why Can’t Arab Leaders Simply Urge their People Not to Riot?” van 6 december 2017 op de site van The Jewish Press

Advertenties

Een gedachte over “Waarom kunnen Arabische leiders hun mensen eens niét oproepen om keet te schoppen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s