Een soevereine Palestijnse Arabische staat brengt geen vrede in het Midden-Oosten

We willen allemaal dat de Arabische oorlog tegen Israël uiteindelijk zal worden opgelost. Maar is de oprichting van een Palestijnse staat het antwoord? Niet zolang het doel van de Palestijnen de vernietiging van Israël is, tegengesteld tot een Palestijnse staat die in vrede leeft met Israël.

Elke gelegenheid die de Palestijnen kregen om een staat te vestigen werd afgewezen omdat het betekende dat zij Israël moesten accepteren. Onder de voorstellen die zij verwierpen, zijn begrepen: een voorstel voor een staat van de Peel Commissie uit 1937 dat 95 procent bevatte van het grondgebied van wat tegenwoordig heel Israël omvat, inclusief de West Bank en Gaza.

In 1947 volgde een voorstel van de Verenigde Naties om het land te verdelen in een Joodse en een Arabische staat (VN-resolutie 181); in 2000 het aanbod dat 97 procent van de ‘West Bank’, heel Gaza en Oost-Jeruzalem omvatte, dat werd gedaan door de Amerikaanse president Bill Clinton en onderschreven werd door premier Ehud Barak; en in 2008 een aanbod van 98 procent van de ‘West bank ‘, Oost-Jeruzalem en ettelijke miljarden dollars aan steun, voorgesteld door premier Ehud Olmer.

Deze afwijzingen tonen pijnlijk duidelijk aan dat soevereiniteit niet het doel is van de Palestijnen. Amerikaanse Joden begrijpen dit. Uit een recente peiling van het Amerikaanse Joodse Comité, blijkt dat 76 procent van de Amerikaanse Joden geloven dat het doel van de Palestijnen de vernietiging van Israël is en slechts 38 procent is voorstander van een staat.

De president van de Palestijnse Autoriteit (PA), Mahmoud Abbas, maakt zijn haat jegens de Joden en de Joodse staat duidelijk. Hij en andere PA-functionarissen verkondigen de racistische en antisemitische bewering dat geen enkele Jood in een Palestijnse staat mag worden toegestaan, en dat hij “niet (meer) een Joodse staat accepteert; Noem het zoals je wilt.” In een Amerikaanse toespraak veroordeelde hij Israël voor “63 jaar bezetting”, wat betekent dat heel Israël illegaal is en noemde Israël het “land van Mohammed en Jezus”, en ontkende de Joodse band. Zijn officiële embleem toont heel Israël met een Arabische hoofdtooi eroverheen naast een Kalyshnikov-geweer.

In de New York Times schreef Abbas openlijk dat een Palestijnse staat niet tot vrede zal leiden, maar “het conflict als een juridische kwestie zal internationaliseren… dat de weg vrijmaakt voor ons om claims tegen Israël na te streven bij de VN-mensenrechtenverdragsorganen en het Internationale Hof van Justitie.” Nog deze week zei Abbas dat hij “geen concessies” heeft gedaan en nog steeds eist dat de “Auschwitz”-lijnen van 1967 – zoals ze werden genoemd door wijlen Abba Eban en zoals ze werden herhaald door de Israëlische minister van Toerisme Uzi Landau – wordt geaccepteerd (met kleine veranderingen) en dat miljoenen zogenaamde “vluchtelingen” naar Israël mogen gaan, wat een einde zou maken aan Israël als een Joodse staat.

Werken Abbas en de PA momenteel zoals het een democratie betaamt, aan de creatie van een geciviliseerde, vredelievende samenleving? Nee. Abbas is een dictator die al bijna negen jaar (thans bijna 14 jaar) geen verkiezingen toestaat. Hij bevordert haat-educatie tegen Joden en Israël in hun media, op scholen en in toespraken – zoals PA TV die onlangs aan Arabische kinderen liet zien dat Joden het “meest kwaadaardige onder de schepselen, barbaarse apen, ellendige varkens zijn.” Hij arresteert terroristen niet; houdt niet op met te eisen dat Israël terroristen vrijlaat; beëindigt geen relaties met Hamas; verheerlijkt terroristen en benoemt scholen, straten en sportteams naar Joodse terroristen; en gaat door met zijn massieve en meedogenloze delegitimisatie en demonisering van Israël.

We moeten ook begrijpen dat een soevereine staat niet noodzakelijkerwijs een civiele en vredelievende samenleving creëert – het versterkt alleen het vermogen van de onderliggende cultuur om zijn agenda te promoten. Iran, Libië, Noord-Korea, Egypte en Syrië zijn soevereine staten. Zijn ze mooi en vredig?

Er is ook geen demografisch probleem voor Israël als er geen Palestijnse staat wordt gecreëerd, aangezien Israël al 42 procent van de ‘Westelijke Jordaanoever’ en heel Gaza heeft weggegeven, waar 99 procent van alle Palestijnse Arabieren woont. Daarom staan ​​de Palestijnse Arabieren niet langer onder Israëlisch bestuur, behalve als het gaat om een ​​aantal veiligheidskwesties, en kan Israël zijn Joodse karakter behouden zonder de oprichting van een Palestijnse Arabische staat.

Bovendien, zoals Abbas thans op deze manier handelt, terwijl hij nog steeds concessies heeft om te eisen, hoe zal hij dan handelen als hij een Palestijnse Arabische staat runt zonder meer concessies te eisen? Geen wonder dat premier Benjamin Netanyahu vorige week in een interview zei dat Israël zich zorgen maakt: “Een Palestijnse staat zal een andere Iraanse knechten staat zijn die toegewijd is aan onze vernietiging,” een staat die “zichzelf bewapent met missiles en raketten.”

Vergeet niet dat Netanyahu zei dat nadat Israël Gaza had verlaten “en de nederzettingen opdoekte” het conflict verder liep. Geen wonder dat minister van Defensie Moshe Ya’alon zei: “Er zijn mensen die proberen Abbas als relatief gematigd voor te stellen, maar zijn doelstellingen zijn dezelfden als die van Hamas.”

Onder de heersende omstandigheden zou een Palestijnse Arabische staat niet enkel geen vrede brengen, maar Israël zou ook echt in gevaar worden gebracht. Geen enkele vanop afstand lijkende stabiele en vreedzame Palestijnse staat is zelfs mogelijk wanneer rivalen Fatah en Hamas respectievelijk de “Westelijke Jordaanoever” en Gaza controleren.

Hamas zou op een dag de Fatah / PA in de ‘West Bank’ kunnen omverwerpen, net zoals dat in Gaza in 2007 gebeurde. Jeruzalem, de luchthaven Ben Gurion en 70 procent van de bevolking van Israël zouden binnen het bereik komen van in raket-, mortier- en geweergeschut van Palestijnse Arabische terroristen, zoals dat het geval is voor het Israëlische grondgebied dat tegenwoordig aan de door Hamas gecontroleerde Gaza grenst, iets dat de Israëli’s in steden als Sderot heeft getraumatiseerd en dat heeft geleid tot herhaalde militaire schermutselingen en bloedvergieten.

Voorstanders van een Palestijnse soevereiniteit claimen dat een dergelijke staat gedemilitariseerd zou zijn. Maar er is geen manier om ervoor te zorgen dat sir zo zou zijn. De overeenkomst van Versailles na de Eerste Wereldoorlog vereiste dat Duitsland werd gedemilitariseerd, maar Duitsland bouwde het machtigste leger van Europa.

Het laatste dat de wereld nu nodig heeft, is nog een andere anti-Amerikaanse, anti-joodse, antichristelijke terroristische dictatuur. Toch is dat precies wat een Palestijnse Arabische staat zou zijn, te oordelen naar het gedrag van de PA gedurende de afgelopen 20 jaar sinds de oprichting ervan. Vrede bestaat niet omdat de PA-cultuur van haat en geweld tegen Joden en de Joodse staat onverminderd doorgaat, en omdat premier Netanyahu zei: “Er is een vurige Palestijnse oppositie tegen een Joodse staat binnen elke grens.”

[Palestijnse] soevereiniteit lost deze problemen niet op. Totdat deze dingen veranderen en de Palestijnse Arabieren het recht van het Joodse volk op een staat accepteren, blijft vrede ongrijpbaar.

door Morton A. Klein


De auteur Morton A. Klein is nationale president van de Zionistische Organisatie van Amerika (ZOA).

  • Met dank aan Tiki S. voor de hint: “Dat wisten wij al lang.”
  • Bronnen: naar een artikel van Morton A. Klein “A Palestinian Arab State Won’t Bring Peace” van 21 augustus 2013 op de website van Arutz Sheva
Advertenties

2 gedachtes over “Een soevereine Palestijnse Arabische staat brengt geen vrede in het Midden-Oosten

  1. Een ‘soevereine’ Palestijnse Arabische staat brengt geen vrede in het Midden Oosten.

    Geen enkele ‘soevereine’ Arabische staat brengt vrede in het Midden Oosten.

    Ze vechten elkaar de pan uit.

    Like

    1. Ah wat, zolang ze mekaar opvreten vind ik het niet eens zo erg en in het Westen denken ze daar ook zo over. Moslims die andere moslims doden daar kijkt niemand nog van op. Zolang er maar geen Jood of Israëliër in de buurt is, want dan gaan ze van woede en verontwaardiging los door het dak.

      Like

Reacties zijn gesloten.