Palestijnen boycotten Palestijnen: Gaza nog altijd in het donker ondanks verzoeningsakkoord

Op 21 augustus ’17 dreigde president van de Palestijnse Autoriteit Mahmoud Abbas om de financiering van de Gazastrook gradueel af te bouwen totdat Hamas zich verzoent met Al Fatah, de politieke factie van Abbas. “Wij dragen jaarlijks 1,5 miljard dollars over [aan Hamas in Gaza],”  eraan toevoegend dat hij dat bedrag reeds met 25 procent had verminderd. Indien de situatie met Hamas niet spoedig verandert “zullen wij gradueel onze [financiële] steun aan Gaza met 100 procent verminderen.”

Abbas had eerder reeds een serie economische sancties opgelegd aan de Gazastrook met inbegrip van het verminderen van de financiering voor de electricteit. Palestijnen die andere Palestijnen boycotten, ’t is weer eens wat anders. Het duurde dan ook niet lang vooraleer Hamas zwichtte onder de druk van de PA én van Egypte met als direct resultaat, een door Cairo bemiddeld verzoeningsakkoord tussen Fatah en Hamas van 12 oktober 2017. Echter, meer dan zes weken later zit Gaza nog altijd in het donker, want Mahmoud Abbas blijft Gaza boycotten totdat Hamas volledig inbindt.

Opvallend feit is dat in de westerse media totaal geen berichten meer verschijnen over de electriciteitscrisis in Gaza. Dat was voordien wel even anders. Geen toeval dus, want tot aan de Gazaboycot door Abbas meer dan drie maanden geleden, kon het Westen de schuld daarvoor bij Israël leggen. Maar het is thans voor iedereen zonneklaar dat de ware schuldigen voor de energiecrisis in Gaza niét in Israël moeten gezocht worden maar bij de Palestijnen zélves, die onder elkaar blijven bakeleien om de controle te verkrijgen over Gaza, waarbij de Gazaanse bevolking schaamteloos wordt gegijzeld voor eigen belang en centen. Dààrom zwijgt het Westen.

Dan maar weer onderhandelen
Op instructies van Egypte kwamen afgevaardigden van de verschillende Palestijnse groepen verleden week bij elkaar in Cairo om de ‘historische’ verzoeningsovereenkomst tussen Hamas en Fatah te bespreken. Maar de verwachtingen onder de vele genodigden waren niet bijster hoog. Er leefde een gevoel dat er niets dramatisch zou worden bereikt. En zo bleek het ook. Toen het formele rapport dat de conferentie samenvatte een dag later, op woensdag 22 november ’17, werd vrijgegeven, was het duidelijk dat de onderhandelingen over de eenheid niet waren mislukt, maar dat er ook geen substantiële vooruitgang was geboekt.

Zelfs de aankondiging om verkiezingen te houden in de Palestijnse gebieden volgend jaar, was in dusdanig vage termen opgesteld dat ze virtueel betekenisloos zijn: “De fracties doen een beroep op de Centrale Verkiezingscommissie om zich voor te bereiden op het houden van verkiezingen tegen het einde van 2018… De president bepaalt de datum waarop ze worden gehouden.” Nou ja, veel succes ermee. De vergadering begon met de ogenschijnlijk belangrijke verklaring dat de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie de enige legitieme vertegenwoordiger is van het Palestijnse volk – de veronderstelde reactie van Hamas op een bekende vraag van Fatah. Maar aangezien de verklaring door Hamas, of wie dan ook, niet daadwerkelijk werd ondertekend, is het belang ervan eigenlijk marginaal.

Salah Bardawil, een hoge functionaris van Hamas, vatte samen dat Hamas geprobeerd had de sancties opgelegd die aan Gaza werden opgelegd door Mahmoud Abbas, de president van de Palestijnse Autoriteit, weer op te heffen en dat de grensposten zouden worden heropend, zodat Hamas kon doorgaan met het verzoeningsproces, maar slaagde daar niet in. Hij erkende ook dat het sommatiedocument vaag was opgesteld en verontschuldigde zich vervolgens omdat hij dit had gedaan.

Het is eigenlijk behoorlijk opmerkelijk dat zelfs nu, meer dan een maand nadat het originele verzoeningsdocument in Caïro was ondertekend, de PA nog steeds die sancties niet heeft opgeheven – dezelfde sancties die het moeilijk maken om elektriciteit te leveren aan de Gazastrook, die duizenden voormalige PA-functionarissen vervroegd met pensioen stuurde en die de overdracht verhindert van betalingen voor medische behandeling en de aankoop van medicijnen voor de inwoners van Gaza. Dit is de reden waarom Hamas en Egypte zo sterk vermoeden dat de PA opzettelijk een oplossing van de kwestie voor zich uit blijft schuiven en geen oprechte intentie heeft om ware verzoening te bereiken.

De minister van Burgerzaken van de Palestijnse Autoriteit, Hussein al-Sheikhverklaarde op zondag 26 november 2017 dat de PA-regering de controle over slechts vijf procent van de Gazastrook had overgenomen, in afwachting van het verstrijken van de deadline op vrijdag van 1 december aanstaande, voor de PA om de volledige controle over de Strook te nemen als onderdeel van de interne Palestijnse verzoeningsprocedure.

Benieuwd hoe dat verder zal gaan, temeer omdat Hamas tot op heden weigert te ontwapenen. Nog maar gisteren, maandag 27 november, herhaalde Khalil al-Hayya, een belangrijke terroristenleider van Hamas, dat “Hamas niet zal ontwapenen als onderdeel van de verzoeningsovereenkomst met Fatah”. Integendeel. Hij zei dat de groep “haar activiteiten in Judea en Samaria nog zal uitbreiden”.

Video: Vorige week waren er verscheidene tonnen explosief materiaal op weg naar Gaza tot Israël hen betrapte met behulp van innovatieve chemietechnologie met als resultaat onnoemelijke aantallen levens werden aldus gered. En in media? Daar bleef het oorverdovend stil…

Gazaanse terreur versus Israëlische technologie

Gaza nog steeds in het donker
De gemiddelde Gazan heeft geen verlichting van ontberingen ervaren sinds de overeenkomst werd getekend. Toegegeven, de wegversperring van Hamas (bekend als de 4/4) aan de grensovergang van Erez is ontmanteld en de veiligheidsdiensten van Hamas ondervragen niet langer iemand die de Gazastrook verliet of binnenkwam. Hamas is ook gestopt met het innen van belastingen en douaneheffingen op de Kerem Shalom-kruising, die nu bemand wordt door ongewapende PA-agenten.

Maar generaal-majoor Yoav Mordechai, de coördinator van regeringsactiviteiten in de gebieden (COGAT), meldde deze week dat Hamas-functionarissen in plaats daarvan honderden handelaars hebben opgeroepen en eisten dat zij direct belastingen aan Hamas betalen voor goederen die de Gazastrook binnenkomen sinds de verzoeningsovereenkomst was getekend. Met andere woorden, Hamas voert de bepalingen van de overeenkomst ook niet zorgvuldig uit. Residentiële gebouwen krijgen slechts vijf uur elektriciteit per dag, gevolgd door een pauze van twaalf uur. De frequente stroomonderbrekingen zorgen ervoor dat de rioolwaterzuiveringsinstallaties niet werken en riolering stroomt op volle sterkte de Middellandse Zee in, waardoor uitstapjes naar het strand een onaangenaam stinkende aangelegenheid zijn.

Is er dan iets veranderd in Gaza? Nou, nogmaals, de grensovergangen zijn niet langer onder controle van Hamas. De PA leidt ze nu, via 140 politieagenten gewapend met nachtkijkers. De belastingen van Hamas zijn opgeheven, maar sommige zijn hersteld. En de grensovergang bij Rafah naar Egypte wordt met tussenpozen geopend. Over het algemeen krijgt men de indruk dat Hamas de partij is die meer verlangt naar verzoening – of, om specifieker te zijn, bereid is om de civiele controle over Gaza op te geven, met behoud van alle militaire en terroristische vermogens – en de Palestijnse Autoriteit heeft geen haast om deze nachtmerrieachtige taak op zich nemen.

PA-functionarissen in Ramallah zijn zich goed bewust van wat Gaza-strook betekent op het gebied van water, elektriciteit en riolering, en hebben geen specifieke stimulans om deze verantwoordelijkheid op zich te nemen, vooral omdat de militaire vleugel van Hamas onafhankelijk blijft en doet wat hij wenst. Hamas’s behoud van al zijn wapens is nadrukkelijk een van de gebieden waar geen enkele verandering heeft plaatsgevonden.

Er is ook geen overeenstemming over andere belangrijke kwesties, zoals het instellen van een eenheidsregering of het lot van overheidsfunctionarissen in Gaza. Er zijn naar schatting 110.000 van dergelijke functionarissen in de strook die salarissen ontvangen of hebben ontvangen van Hamas of de PA, en er is een oplossing voor nodig; iemand moet zijn salaris betalen. (Dit zijn de ongeveer 40.000 functionarissen van de Hamas-regering, de 40.000 PA-functionarissen in Gaza die de afgelopen tien jaar thuis hebben gezeten, en nog eens 30.000 tot 35.000 leden van de interne veiligheidsdienst van Hamas.)


Bronnen:

  • naar een artikel van Avi IssacharoffAs unity process goes nowhere fast, Hamas leader’s tactic will be to blame PA” in The Times of Israel van 25 november 2017

  • naar een artikel van Hadar SelaGaza’s electricity crisis continues but BBC reporting does not” van 27 november 2017 op de site van BBC Watch

Advertenties