Het Amerikaanse verraad jegens Koerdistan is een waarschuwing voor Israël

Het zou onverstandig zijn van Israël om een ​​vredesovereenkomst met de Palestijnen aan te gaan op basis van het aandringen op de ‘gematigde soennitische as’ waarmee het momenteel een gemeenschappelijke zaak tegen Iran deelt. De Koerdische ervaring, evenals de vredesakkoorden met Egypte en Jordanië, bewijzen dat Israël niet afhankelijk kan zijn van ‘mooi-weer’ bondgenoten om zijn eigen veiligheid te beschermen.

Het Koerdische volk heeft een onvervreemdbaar recht op nationale zelfbeschikking, net zoals elke andere natie. De Koerden, die zo’n 30 miljoen mensen tellen, zijn de grootste nationale groep ter wereld die geen eigen staat hebben. De internationale gemeenschap is verplicht om ervoor te zorgen dat ze klaar zijn met historische gerechtigheid door hun droom te steunen om een ​​vrije natie in hun eigen land te zijn.

Een referendum werd gehouden in september onder de Iraakse Koerden over het al dan niet uitroepen van de onafhankelijkheid, tegen de achtergrond van bedreigingen van Turkije, Iran, de Iraakse regering en zelfs Bashar Assad. Onder de landen die zich nadien bij de laatsten aansloten bevonden zich de Verenigde Staten en Europa, die allemaal de Koerden waarschuwden – vooral het hoofd van de Koerdische regio Masoud Barzani – om niet te proberen eenzijdig de onafhankelijkheid te verklaren. De buurlanden vreesden een sneeuwbaleffect voor hun eigen minderheden, vooral hun ingezeten Koerden. Meer afgelegen staten vreesden een nieuwe oorlog in olierijke gebieden zoals Noord-Irak die tot een veel breder conflict zou kunnen leiden.

[..]

Er zijn twee onbetwistbare bevestigingen van dit fenomeen. Het eerste is de vrede van Israël met Egypte. Die vrede was het resultaat van de behoefte van president Anwar Sadat aan economische hulp vanuit het Westen, dat er echter op aandrong dat eerst vrede met Israël werd gesloten vooraleer het hulp zou verlenen [aan Egypte], om ervoor te zorgen dat het geld niet zou verspild worden aan oorlogen.

Dat vredesverdrag stond niet in de weg van Hosni Mubarak toen hij Hamas en zijn aanhangers toestond om wapens van de Sinaï naar Gaza te smokkelen. Het was in het belang van Mubarak om een ​​oorlog tussen Israël en Hamas tot stand te brengen, omdat het Israël toestond om het vuile werk van Egypte uit te voeren met de Palestijnse tak van de Moslim Broederschap (Hamas). Zodra de Sinaï een toevluchtsoord van het jihadisme werd en Egypte begon te bevechten, stopte abrupt de wapensmokkel van de Sinaï naar Gaza. Kortom, de vrede tussen Israël en Egypte bestaat zolang het de Egyptische belangen dient.

De tweede bevestiging is de vrede met Jordanië, die het product was van de gedeelde interesse van Yitzchak Rabin en Koning Hussein om te voorkomen dat een Palestijnse staat zou worden gevestigd. Dit gemeenschappelijke belang leidde tot een brede samenwerking tussen de twee landen. Hussein’s zoon, Abdullah II, veranderde echter het beleid van zijn vader en is een groot voorstander van het idee van een Palestijnse staat op de Westelijke Jordaanoever met zijn hoofdstad in Oost-Jeruzalem. Hij handelt tegen Israël op elk internationaal forum, alsof hij een van zijn grootste vijanden is. Hij verwijst baar het vredesverdrag [met Israël] als een overeenkomst om zich te onthouden van oorlog en niet meer dan dat, terwijl hij geniet van de daarmee gepaard gaande economische voordelen.

De duidelijke conclusie uit de Koerdische, Egyptische en Jordaanse situatie is dat Israël haar bestaan, veiligheid en belangen niet in gevaar mag brengen door ze in failliete Arabische verzekeringsmaatschappijen te plaatsen. Israël moet zijn positie in het Land van Israël versterken en lokale bestuurlijke ‘emiraten’ creëren voor de machtige Arabische families op de Westelijke Jordaanoever, terwijl de Israëlische controle over de plattelandsgebieden wordt afgebouwd. Geen vredesverdrag kan Israël een blijvende verzekering geven. Hoe sneller Israël en de wereld deze waarheid internaliseren, des te beter.

door Dr. Mordechai Kedar


Bronnen: lees hier het hele artikel “The US Betrayal of Kurdistan Is a Warning Sign for Israel” door Dr. Mordechai Kedar in de BESA Center Perspectives Paper No. 651 van 22 november 2017 op de site van The Begin-Sadat Center for Strategic Studies (BESA).

Advertenties

2 gedachtes over “Het Amerikaanse verraad jegens Koerdistan is een waarschuwing voor Israël

Reacties zijn gesloten.