Trumps waandenkbeelden over een Palestijnse staat die in vrede met Israël leeft

Het helpt niet. Tegen islam-liefde en Jodenhaat blijkt telkens opnieuw géén kruid gewassen. De gekte heerst, zowel in Europa als in Amerika. In onze Tweede Kamer kiezen álle partijen — behalve PVV, FvD en SGP — consequent en telkens opnieuw voor expliciete Jodenhaat. Asscher, Pechtold, Buma, Rutte, Thieme, Klaver en Roemer stemmen allemaal pro Palmaffia-nazi’s. En nu laat zelfs Trump zich ook weer een rad voor de ogen draaien. Al zouden ze willen (!) dan nog zijn deze Palmaffia’s niet in staat om Israël erkennen en in vrede met Israël te leven. Want ze hebben hun eigen bevolkingen dermate in Jodenhaat gedrenkt dat elke leider die een werkelijk compromis met Israël zou voorstellen ten dode is opgescheven. De Palmaffia’s berijden een tijger die ze zelf dagelijks voeden en ze kunnen er nooit meer af.

Er is maar één oplossing: Caroline Glicks “Israeli Solution”, een annexatie van Samaria-Judea (“de Westbank”) door Israël. Het alternatief is een “Palestijnse Staat” die binnen de kortste keren zal zijn overgenomen door ISIS-al-Qaeda-al Nusra and what have you aan islamitische slachters-clubs. Die hele “Westbank” zou binnen een paar maanden een raket-lanceer-inrichting zijn geworden en een springplank om Israël binnen te vallen.

Het helpt niet, zei ik. Maar er zit niks ander op dan het nóg een keer, zo kort mogelijk, uit te leggen. Daarbij kan een mede door mij vertaalde historische studie van dienst zijn: Rubin en Schwanitz ,“Nazi’s, Islamisten en het moderne Midden-Oosten”. In dat boek wordt aangetoond dat vanaf 1920, toen de latere moefti van Jeruzalem Amin al-Husseini, de moordddadige terreur tegen de Joden in Palestina begon te organiseren, er één strakke lijn gevolgd is door zowel al-Husseini als zijn opvolgers Arafat, Abbas en Hamas, namelijk het gijzelen door deze Palmaffia’s van hun eigen bevolking teneinde de Joden in Palestina uit te roeien. Met name in de jaren 1930 maakte al-Husseini en zijn beulen méér slachtoffers onder goedwillende Arabieren, die wilden samenwerken met de welvaart, dynamiek en humaniteit brengende Joden dan onder de Joden zelf.

Ik moet ietsje afdingen op de strakte van die lijn. Niet op de kern ervan, namelijk dat het altijd de bedoeling is geweest de Joden in Palestina tot de laatste persoon uit te roeien. Maar wel op de strategie die tot een Holocaust in Palestina moest leiden. Amin al-Husseini heeft steeds gezorgd dat er géén Palestijnse staat kwam, toen daar in 1937 (Peelplan), 1939 (Conferentie van Londen) en in in 1948 (VN-resolutie) gelegenheid voor was. Telkens gokte al-Husseini dat hij geen enkel compromis hoefde te sluiten, geen enkel Joods staatje, hoe klein ook, hoefde te dulden, zélfs als duidelijk was, zoals bijvoorbeeld in 1939, dat aanvaarding van het door Engelend voorgestelde compromis binnen een paar jaar tot de verdwijning van dat Joodse staatje zou leiden.

Na deze drie verkeerde inschattingen, heeft al-Husseini — die persoonlijk zijn opvolger Asrafat heeft uitgekozen en gezalfd tot opvolger — zijn strategie aangepast en Arafat geadviseerd als tussenstap op weg naar de vernietiging van Israël een compromis in de vorm van een Palestijnse Staat te aanvaarden. Maar Arafat is daartoe niet in staat gebleken. En het zelfde geldt voor de Arabische wereld als geheel. Men weet dat in 1948, 1967 en 1973 de Arabische staten Israël hebben aangevallen met de bedoeling alle Joden in Israël uit te roeien. Men weet ook dat de Arabische landen en de Palmaffia’s van Arafat, tot Abbas tot Hamas geweigerd hebben vrede te sluiten met Israël. Alleen met Egypte en Jordanië zijn halfhartige en instabiele “vredes-overeenkomsten”.

Daarna hebben de Palmaffia’s aanbiedingen gehad die eigenlijk alsmaar genereuzer werden: 1993 (Oslo), 2000 (Camp David), 2001 (Taba), 2007 (Annapolis), 2008 (Olmert), 2011 (Netanyahu). In die vredesvoorstellen hadden de Palmaffia’s voor 98% hun zin kunnen krijgen, maar steeds duidelijker is gebleken dat de Palmaffia’s geen vrede willen, dat ze leven van terreur, corruptie en parasitisme, geen normale staat willen en kunnen runnen en alleen maar uit zijn op genocide op de Joden en de vernietiging van Israël, zoals inderdaad nog steeds in de beginsel-programma’s van Hamas en Fatah staat.

Nu hebben we het wéér uitgelegd. En het helpt niet. Inmiddels zijn de jongste pogingen van Trump om de Palmaffia’s tot rede te bengen alweer grandioos aan het mislukken. Maar opnieuw — je zal het zien — zullen Amerika en Europa niet komen tot het inzicht in die ene realiteit: de Palmaffia’s kunnen en willen geen vrede sluiten, want ze willen maar één ding, namelijk Israël vernietigen. Wie wil weten hoe de laatste ontwikkelingen in de voorspelbare soap zijn, leze dit artikel “PA-president Mahmoud Abbas bevriest contacten met Washington”. Ik citeer de laatste alinea:

“Het vredesproces was uitgedraaid op een zoveelste westerse farce wegens een chronisch gebrek aan realisme en een grondige kennis van zaken en bovenal de absolute onwil van de Palestijnen om vrede met Israël te sluiten. Geen wonder dat niemand de Palestijnse leiders nog ernstig neemt.”

Nee, niemand neemt ze meer serieus. Maar het Westen zal wel gewoon doorgaan met net doen alsof. En intussen blijven in Nederland Asscher, Pechtold, Buma, Rutte, Thieme, Klaver en Roemer deze lieglasterende moordenaarsbendes steunen.

door Martien Pennings


Bron: een artikel van Martien Pennings van 23 november 2017

Advertenties