November 1923: Generaal Ludendorff en Adolf Hitler verklaren de oorlog aan de Joden

Berlijn, 5 november 1923. De Pruisische generaal Erich Ludendorff en de leider van de nazipartij NSDAP, Adolf Hitler, hebben zonet de oorlog verklaard aan de Joden van Duitsland. De generaal publiceerde een artikel in de nationalistische kranten doorheen heel Duitsland, waarin hij erop aandringt dat het voorbeeld en het doel van de nationalistische beweging het herstel is van het oude Duitse leger is zoals het werd gecreëerd door de Hohenzollern met zijn “boor, sterke vuist en scherpe zwaard” (plaatje: Ludendorff, 3de van links en Hitler, 4de van links, helemaal rechts Ernst Röhm, leider van de bruinhemden/SA).

De generaal somt de innerlijke en uiterlijke vijanden op die door de nationalisten moeten worden bestreden zodra zij aan de macht kwamen. De innerlijke vijanden zijn volgens hem het communisme, het pacifisme, het marxisme, het particularisme, het separatisme, het parlementisme en de Joden. Ludendorff haalt bijzonder scherp uit naar het Joodse volk, naar wie hij verwijst als parasieten van het Duitse politieke bestel. Hitler, in zijn eerste openbare toespraak tijdens het [Gustav Ritter] von Kahr-regime, verklaarde: “Het Duitse probleem wordt in mijn ogen pas dan opgelost wanneer de zwart-witte en rode vlag met het antisemitische hakenkruis [aka de Swastika] zal wapperen op het dak van het Berlijnse kasteel.”

Nauwelijks drie dagen later zullen Ludendorff en Hitler een poging tot een staatgreep wagen, gekend als de Münich Putsch of de Bierkelder Putsch. Op 8 en 9 november 1923 marcheerden ongeveer tweeduizend nazi’s naar het centrum van München, waar ze slaags raakten met de politie, een gevecht dat resulteerde in de dood van 16 nazi’s en vier politieagenten. Hitler werd opgepakt en in een schijnproces veroordeeld tot vijf jaar opsluiting in de Landsberg gevangenis. Daar zal hij het eerste deel van zijn boek Mein Kampf dicteren aan Emil Maurice en zijn plaatsvervanger Rudolf Hess, dat pas op 18 juli 1925 voor het eerst zal verschijnen.

Na nauwelijks negen maanden achter de tralies kwam Hitler reeds op 24 december 1924 vervroegd vrij. Vanaf dan zal hij de politieke koers volgen of zoals hij het uitdrukte “de staat van binnenuit veroveren” door de democratische spelregels te volgen totdat een politieke meerderheid wordt behaald om daarna het democratische systeem weer af te schaffen dat hem aan de macht bracht. Op 30 januari 1933 greep hij aldus de macht op volkomen legale wijze en was er geen houden meer aan. Voor Hitler en de zijnen kon de oorlog tegen de Joden van Duitsland beginnen en bij uitbreiding nadien in de door Duitsland veroverde, geannexeerde en of bezette gebieden. Twaalf jaar later resulteerde zijn oorlogsverklaring aan de Joden van november 1923 in de dood van minstens zes miljoen Joden.

Advertenties