Echo’s uit het verleden: ‘Men deed alsof alles normaal was…’ [Driek]

Toen, tijdens den Duitse bezetting, toen onze Joodsche medeburgers als loslopend wild werden vervolgd, deed den Joodsche Raad onder leiding van Asscher en Cohen alsof er niets aan de hand was. Asher en Cohen waren de prototypes van de Joodse liberale regenten, die als ware filantropen regeerden over een gemeenschap die in overweldigende meerderheid sociaal, politiek en intellectueel mijlenver van hen afstond. Ze wekten de indruk dat het normale leven gewoon doorging.

De Joodsche Raad werd in februari 1941 opgericht en bestond uit prominente leden der Nederlandsche joodsche gemeenschap, die zelf de uitvoering van de Duitse anti-joodse maatregelen zou reguleren. Een paar maanden later, op 11 april 1941, gaf de Joodsche Raad voor het eerst het Joodsche Weekblad uit. Zijn bedoelingen waren oprecht. Hij wilden het leed van den Joden verzachten. In het blad was er veel aandacht voor bijvoorbeeld religie, vrijetijdsbesteding en beroepscursussen. Zo schreven de voorzitters van de Joodsche Raad, Abraham Asscher en David Cohen, in de inleiding van het openingsnummer het volgende:

“Het blad zal naast mededelingen en nieuwsberichten, artikelen bevatten, die den lezer uiteenzettingen zullen brengen omtrent Joodsche godsdienst, Joodsche wetenschap en Joodsche cultuur. Op deze wijze hoopt de redactie, die wij bereid hebben gevonden onder ons toezicht het blad samen te stellen, de lezers in te lichten omtrent alles, wat in deze dagen wetenswaardig voor hen mag worden geacht.”

Het uitgaansleven kreeg veel belangstelling, toneel en muziekuitvoeringen werden uitgevoerd in den Joodsche Schouwburg aan den Plantage Middenlaan. Doch den deportaties waren al in gang gezet. Maar men wilde het niet horen, zien en weten. Doch ieder moment kon er op de deur worden gebonsd. Dan werd je op transport gesteld naar Westerbork en vandaar uit naar de vernietigingskampen. Doch Het Joodsche Weekblad wekte den indruk dat het normale leven gewoon doorgang vond. Er hing zelfs een opgewekte sfeer van normaalheid, want er werd gelachen om Joodsche komieken en geluisterd naar Het Joodsche Symfonie Orkest. Niks aan de hand dus.

Het doet mij sterk denken aan onze huidige tijd, aan onze Haagse bewindslieden, die doen voorkomen alsof de komst van al die Afrikaanse ‘vluchtelingen’, die het op Joden hebben voorzien, geen bedreiging vormen voor den Joodsche burger en dat alles normaal blijft doorgaan. Welnu, spitse lezer van “E.J. Bron”, niets is minder waar. Het leven onzer Joodsche burgers staat op het spel. Zij worden bedreigd, zoals gedurende den Duitse bezetting. Ook toen werd hardnekkig volgehouden dat het allemaal wel meeviel. Er viel met de Duitsers wel te praten. Welnu, dat was een grove misvatting. En onze Haagse ministers maken nu met die walgelijke mohammedanen wederom dezelfde fout.

Nu ons land wordt overspoeld door islamieten, nu in de straten onzer steden een dreigende sfeer hangt, blijven onze incapabele bewindslieden keihard volhouden dat wij van de volgelingen dezer misdadige religie niets te duchten hebben. Het zijn vredelievende mensen en al die aanslagen hebben niets met den islam te maken. Hoe krijg je het je strot uit. Her en der betonblokken om den Nederlander te beschermen tegen islamitische aanslagen. Zijn die ministers wel goed bij hun hoofd?

De Duitse bezetter gebruikte het weekblad om vorderingen inzake Joden en Joodse aangelegenheden bekend te maken. Ook drukt de redactie de lezer op het hart om een koffer of rugzak van te voren gereed te maken, zodat men niet zonder bagage vertrekt. Er is daarom in het blad een lijst opgenomen met de bureaus van de afdeling Hulp aan Vertrekkende Joodsche burgers.

Het Joodsche Weekblad verscheen in september 1943 voor het laatst. De meeste Joodse Nederlanders waren toen inmiddels weggevoerd of ondergedoken. Vergelijkbaar met andere Europese landen zijn in Nederland de meeste Joden vernietigd. Joden, die zich eeuwenlang in Amsterdam veilig waanden, werden tijdens de bezettingsjaren beroofd van hun eigendommen, identiteit en leven. De Joodsche gemeenschap zou nooit meer dezelfde worden.

Van de 120.000 Joden die in 1939 in Nederland woonden, woonden er 75.000 in Amsterdam, zo’n 10% van de Amsterdamse bevolking. Ruim 100.000 Nederlandse Joden overleefden de Tweede Wereldoorlog niet. Geen reden om trots te zijn op onze houding in de Tweede Wereldoorlog.

Ik wens U allen nog een gezegende dag.

door Driek


Bron: door Driek voor E.J. Bron van een artikel van 19 november 2017

bron-logo

Advertenties

2 gedachtes over “Echo’s uit het verleden: ‘Men deed alsof alles normaal was…’ [Driek]

  1. Het verschil?

    Joden in Nederland hoeven vandaag niet de ‘goedheid’ van de NL-Staat af te wachten. Ze kunnen naar Israel.

    Vraag is of ze, net als toen, niet de ogen sluiten voor de tekenen aan de wand?

    Like

  2. Shalom
    De meeste bewoners van de bezette gebieden probeerden gewoon door te gaan om te kunnen overleven, diegenen die het land konden ontvluchten, deden dat. Maar zou je de blijvende bevolking meelopers kunnen noemen, want ze hielpen mee met de bezetter…. Nederland was een van de braafste, de NS verkocht zelfs tickets naar Auschwitch en andere kampen.

    Like

Reacties zijn gesloten.