In brief uit 1986 beschuldigt Britse prins Charles ‘buitenlandse’ Joden voor alle tumult in het M-O

Doha, Qatar, 15 november 1986. De Britse kroonprins Charles en zijn echtgenote Prinses Diana op rondreis doorheen het Midden-Oosten. In Qatar namen ze even een rustpauze met de Emir van Qatar, sjeik Khalifa bin Hamad Al Thani, de grootvader van de huidige emir sjeik Tamim bin Hamad Al Thani, in een bedoeïenentent in Doha [beeldbron: Pinterest]

In een onlangs onthulde brief uit 1986 lamenteerde de Britse kroonprins Charles dat de “instroom van buitenlandse, Europese Joden” in Israël de schuld was voor het aanwakkeren van het Israëlisch-Arabisch conflict en kloeg over de onwil van Amerikaanse presidenten om de “Joodse lobby” in de Verenigde Staten aan te pakken.

De bewuste brief die geschreven werd op 24 november 1986, was gericht aan zijn vriend, de ontdekkingsreiziger Laurens van der Post uit Zuid-Afrika, na een bezoek aan de Golf met Prinses Diana in het najaar van 1986. De brief werd gepubliceerd op zondag 12 november 2017 in de Britse krant The Daily Mail, luidens een bericht in The Times of Israel van heden.

Prins Charles schreef dat hij thans een groter inzicht had in de vijandigheid van Arabieren jegens Israël na zijn Midden-Oostende reis. “Ik begin ook hun standpunt te begrijpen over Israël. Ik heb mij nooit gerealiseerd dat ze dit als een Amerikaanse kolonie beschouwen,” schreef hij. “Ik waardeer thans dat Arabieren en Joden oorspronkelijk allemaal een Semitisch volk waren + het is de toevloed van buitenlandse, Europese Joden (vooral uit Polen, zeggen ze) die grote problemen hebben veroorzaakt.”

Charles, die toen 38 jaar oud was, stelde toen dat de immigratie van Joden naar het Land van Israël een oorzaak was van terrorisme dat moest worden aangepakt. “Ik weet dat er zoveel complexe problemen zijn, maar hoe kan er ooit een einde komen aan het terrorisme tenzij de oorzaken worden geëlimineerd?”, schreef hij. Het was in de brief niet helemaal duidelijk of hij doelde op Europese Joden die vóór of na de Holocaust en de vestiging van het land in 1948 naar Israël emigreerden.

Joodse Lobby
De Britse kroonprins Charles schreef ook dat hij hoopte dat een Amerikaanse president de “Joodse lobby” zou aanpakken, om aldus vermoedelijk het Israëlisch-Arabisch conflict op te lossen. “Natuurlijk moet een Amerikaanse president de moed hebben om op te staan ​​en de Joodse lobby in de VS te aan te pakken?” schreef Charles en hij besloot zijn illustere brief met: “Ik veronderstel dat ik naïef ben geweest!”

Volgend op de publicatie van de brief noemde de redacteur van het wekelijkse magazine The Jewish Chronicle de inhoud “verbijsterend schokkend” en bekritiseerde hij het gebruik door de prins van de term “Joodse lobby”. “Dit is voor mij het meest verbazingwekkende element in de brief van de prins,” citeerde The Daily Mail redacteur van JC Stephen Pollard. “De ‘Joodse lobby’ is een van de antisemitische thema’s die reeds eeuwenlang bestaan. Het is deze mythe van zeer machtige Joden zijn die het buitenlands beleid of de media of banken of wat dan ook zouden controleren.”

Pollard zei ook dat de opvattingen in de brief van prins Charles “de absolute klassieke Arabische verklaring van de problemen in het Midden-Oosten” vormen. ”En het is wat iedereen altijd heeft gezegd wat de Britse aristocratie in feite denkt: het idee dat Joden een soort van buitenlanders zijn die geen echte plaats in Israël hadden totdat we besloten om het tot hun thuisland te maken,” zei Pollard. “Historisch gezien is het onzin en het is vrij verbluffend dat het komt van de erfgenaam van de Britse troon.”

Ook Nigel Farage, de voormalige leider van de Ukip partij (UK Independence Partydie aan de basis ligt van de Brexit, haalde enkele dagen geleden het nieuws met zijn uitspraken van 1 november 2017 op de radiozender LBC, met name dat volgens hem “de Joodse lobby disproportionele macht heeft in de Verenigde Staten.” Voor de Board of Deputies of British Jews is hiermee de maat vol en reageerde scherp: “Het onhandig gebruik van het door elkaar halen van Israël en Joodse lobby en zijn verwijzing naar hun vermeende ‘macht’ heeft de rode lijn doorkruist van overbekende antisemitische stereotypes.”

Jammer genoeg controleren de Joden de wereld niet, waar zij nauwelijks 0,2 procent van de bevolking uitmaken en waar zij het frequente doelwit vormen van een praktijk door een Verenigde Naties die voor het merendeel is samengesteld uit despotische regimes die gedijen op antisemitisme. Joden controleren niet eens de Verenigde Staten waar zij ongeveer 2 procent van de bevolking vormen en waar de grote meerderheid van de Joden de Amerikaanse president Barack Obama steunde, ondanks zijn falend Midden-Oosten beleid.

Israël
In mei 1948 werd de Joodse staat Israël heropgericht en gerestaureerd. Direct na het uitroepen van de onafhankelijkheid vielen vijf Arabische landen, Egypte, Jordanië, Irak, Syrië en Libanon, de kersverse Joodse staat binnen maar werden verslagen door het Israëlische leger. In april 1949 werd een voorlopig staakt-het-vuren afgekondigd in afwachting van vredesonderhandelingen die er echter nooit zijn gekomen.

Tussen 1948 en 1951 immigreerden ca. 700.000 Joden naar Israël, waarvan velen afkomstig waren uit de vluchtelingenkampen van Duitsland, Oostenrijk en Istalië afkomstig waren, met name de zogeheten Displaced Persons kampen of kortweg DP kampen. Het was wellicht deze naoorlogse exodus naar Israël van Joodse vluchtelingen en overlevenden van de Holocaust waarnaar prins Charles in 1986 verwees, die volgens de kroonprins aan “de basis lagen van het terrorisme, dat moest worden aangepakt.”

In de periode dat het koninklijke koppel Charles & Diana het Midden-Oosten bezochten was het in Israël de regeerperiode van de zogeheten “havik” premier Yitzhak Shamir van de Likoedpartij, die eind oktober 1986 het regeringskabinet van Shimon Peres van de Arbeidspartij was opgevolgd. Chaim Herzog was in diezelfde periode de president van Israël en in de Verenigde Staten was Ronald Reagan de 40ste Amerikaanse president.

Geen enkele Britse koning heeft ooit een officieel bezoek gebracht aan Israël. Ondanks vele uitnodigingen door de jaren heen, heeft geen enkele Britse regering een dergelijk bezoek aan Israël goedgekeurd sinds het einde van het Britse mandaat en de oprichting van de Joodse staat in 1948. Dat débacle in het Midden-Oosten hebben de Britten tot op vandaag duidelijk nooit verteerd, met een permanente rancune jegens Israël als gevolg. Israëlische functionarissen bekritiseerden de onwil van Britse royals om naar de Joodse staat te komen terwijl zij anderzijds geen enkel morele bezwaren koesteren om dictatoriale staten zoals Saoedi-Arabië en Qatar te bezoeken (zoals ook het plaatje bovenaan aantoont).

Prins Charles’s bezoek aan de begrafenis van Shimon Peres vorig jaar en de begrafenis van de gedode premier Yitzhak Rabin in 1994 omvatten geen diplomatieke ontmoetingen en worden niet beschouwd als officiële koninklijke bezoeken. Evenmin het korte bezoek van zijn vader, Prins Philip, de hertog van Edinburgh, in september 1994 aan een ceremonie ter nagedachtenis aan zijn moeder, Alice van Battenberg, die begraven ligt op de Olijfberg van Jeruzalem.

door Brabosh

Advertenties

3 gedachtes over “In brief uit 1986 beschuldigt Britse prins Charles ‘buitenlandse’ Joden voor alle tumult in het M-O

  1. Nu blijkt dat deze meneer toch het koningsschap over gaat nemen, aangezien de Koningin zich waarschijnlijk terugtrekt. Als hij met deze ideeen het land gaat regeren, zal hij veel tegenwind krijgen,

    Like

  2. Hugo, waarom vermeld je je bron niet ?

    Prince Charles blamed ‘influx of foreign Jews’ for Mideast troubles / World Israel News

    Like

    1. Ik vermeld altijd mijn bronnen. In de tweede paragraaf “De brief werd gepubliceerd op zondag 12 november 2017 in de Britse krant The Daily Mail, luidens een bericht in The Times of Israel van heden” moet je wel doorklikken in de tekst, zoals overal elders in de tekst je moet doorklikken op de gemarkeerde woorden. Het is geen letterlijke vertaling van een bepaalde tekst van iemand, vandaar.

      Like

Reacties zijn gesloten.