Saoedische krant: Waarom zoveel Joodse Nobelprijswinnaars en zo weinig moslims? Dat kan niet!

De Amerikaanse president Barack Obama werd voor zijn anti-Israëlbeleid veelvuldig gelauwerd en ontving zelfs in 2009 de Nobelprijs voor de Vrede aan het begin van zijn presidentschap, nog vooraleer hij de krijtlijnen van zijn beleid had uiteengezet.

Dat het niet botert tussen moslims en Joden in het Midden-Oosten (en ver daarbuiten) is een open deur intrappen. In het M-O wordt geen onderscheid gemaakt tussen Joden en Israëliërs, en zijn er de twee kanten van dezelfde antisemitische munt. Afgunst, nijd en jaloezie ten aanzien van de verwezenlijkingen van de Joodse staat Israël worden algemeen gecultiveerd in de Arabische en in de Moslimwereld.

Ook de individuele prestaties van de Joden (in Israël en de Diaspora) wekken veel ergernis. In plaats van de vruchten te plukken van de noeste arbeid en studie van in verhouding tot niet-Joden onder het ongewoon groot aantal erg talentvolle Joodse wetenschappers, onderzoekers, artiesten, auteurs enz. wakkeren de de algemene gecultiveerde Jodenhaat in het M-O voor deze briljante Joodse genieën nog meer aan. Onbegrijpelijk en onacceptabel.

Een voorbeeld hiervan is een artikel van 17 oktober 2017 in het Saoedi-Arabische dagblad Al Watan over de vele Joodse winnaars (Israëlische en niet-Israëlische) van Nobelprijzen (en van veel andere nationale en internationale prijzen):

“Omtrent de geschiedenis van de Nobelprijs wonnen Joden, die slechts 0,2 procent van de wereldbevolking uitmaken en 2 procent van de bevolking van de Verenigde Staten, 179 van de Nobelprijswinnaars. Zo maakten Joden 22% uit van de ontvangers van de prijs tussen 1901 en 2009 en 36% van de Amerikanen die de Nobelprijs in dezelfde periode hebben ontvangen op het gebied van wetenschappelijk onderzoek in de chemie, de economie, de geneeskunde en de natuurkunde…

31 Joden wonnen de Nobelprijs voor Chemie, dat is 20% van het totaal van de wereld. 13 Joden wonnen de Nobelprijs voor Literatuur, 12% van de totale ontvangers in de wereld. 9 Joden wonnen de Nobelprijs voor de Vrede. 47 Joden wonnen de Nobelprijs in de natuurkunde. Vijftig-en-dertig Joden werden bekroond met de Nobelprijs in de Geneeskunde, waarmee zij 27% van allen voor hun rekening namen.

Aan de andere kant, vormt het totale aantal moslims in de wereld ongeveer een miljard mensen, of 20% van de wereldbevolking. Moslims en christelijke Arabieren kregen zeven Nobelprijzen in literatuur, vrede en geneeskunde.”

Dit is blijkbaar een groot mysterie voor de Saoedi-Arabische redacteur van Al Wattan:

“Op het eerste gezicht kan het begrijpelijk zijn waarom zoveel Joden winnen in de takken van geneeskunde, natuurkunde, scheikunde en economie. Maar het aantal lijkt niet logisch. Er bestaat geen wetenschappelijke theorie die hun associatie met een bepaald ras of religie bewist.

Op het gebied van literatuur en vrede wordt het overdreven Joodse favoritisme onder Israëliërs en niet-Israëlische Joden in grote mate geopenbaard. Om er maar een paar te noemen: waar is de vrede die door Yitzhak Rabin werd gecreëerd en die beloofde de botten van de Palestijnen in de eerste Palestijnse Intifada te zullen breken? En Shimon Peres, peetvader van het Israëlische nucleaire project, die het Midden-Oosten in een nieuw Hiroshima wilde omkeren?”

Arafat’s Nobelprijs voor de Vrede
Vanzelfsprekend is voor Arabieren, moslims en de rest van de bonte verzameling Israëlbashers op deze planeet, wijlen aartstterrorist Yasser Arafat (1929-2004) uit Egypte, voormalig chef van de PLO en de eerste president van de Palestijnse Autoriteit, de gedroomde Nobelprijswinnaar.

In 1994 ontving deze oorlogszuchtige haatzaaier en virulente antisemiet de Nobelprijs voor de Vrede (plaatje rechts). Welke verdienste hij de wereld bracht is niet bekend maar onder zijn leiding werden duizenden Joden over de kling gejaagd.

Toen de prijs in 1994 werd aangekondigd vroeg The Washington Post zich hardop af : “Wat hebben Arafat en Moeder Teresa gemeen? Is het misschien hun ongewone hoofddoek?” (Moeder Teresa had in 1979 eveneens de Nobelprijs voor de Vrede ontvangen voor haar werk voor de armen in Indië.)

Omstreden Nobelprijswinnaars
Wat er ook van zij, voor Arabieren en moslims en elders is het allemaal zonneklaar: “De Joden controleren de Nobel Prijs.” Overigens zijn er naast Yasser Arafat in het verleden wel meer omstreden Nobelprijzen uitgereikt en de bewering dat Joden de Nobelprijs controleren, wordt hiermee compleet in de prullenmand gooien.

Denk maar aan Barack Obama die nadat hij in 2009 in functie als president zijn post innam, reeds 12 dagen later genomineerd werd voor Nobelprijs voor de Vrede 2009 en met zijn slogan “Yes, we can” de harten en geesten van alle dwazen ter wereld veroverde – met inbegrip van het Nobelprijs comité – en zoals kon worden verwacht zich ontpopte als een “Presidentiële Israëlbasher” en er voor de rest in het Midden-Oosten bitter weinig van bakte.

En dan was er ook de omstreden Cordell Hull, die in 1945 de Nobelprijs voor de Vrede kreeg voor het oprichten van de Verenigde Naties. Echter, zes jaar eerder, toen hij minister van Buitenlandse Zaken was onder president Franklin D. Roosevelt, maakte hij korte metten met het schip de S.S. St. Louis die 950 Joodse vluchtelingen aan boord had die op de vlucht waren voor nazivervolging en asiel wilden vragen in de VS. Minister Hull liet het schip rechtsomkeer maken en zond deze Joodse vluchtelingen terug naar… Hamburg in nazi-Duitsland! De helft van deze vluchtelingen zal later in de concentratiekampen worden vermoord.

Of John Forbes Nash, Nobelprijs Economie 1994 wiens leven werd verfilmd in “A beautiful mind” met Russell Crowe. Nash was hoogst schizofreen, maar een briljant wiskundig genie en… een rabiate antisemiet. Volgens zijn biografie zei Nash ondermeer dit over Joden: “De bron van alle kwaad, in zoverre het mijn persoonlijk leven betreft, zijn de Joden, in het bijzonder John Bricker, die Hitler is, een drievuldigheid van het kwaad”. Bricker (een Jood) was een collega en rivaal. Het leverde Nash de bijnaam “An Antisemitic Mind” op.

Ongetwijfeld een fel omstreden prijs is deze voor de Vietnamese generaal Le Duc Tho, die in 1973 de Nobelprijs voor de Vrede in de wacht sleepte, tesamen met Henry Kissinger, een Amerikaans Joodse diplomaat en destijds minister van Buitenlandse Zaken onder president Richard Nixon. Le Duc Tho was een Vietnamese revolutionair, voorzitter van de Communistische Partij en een generaal bij de Vietming, die aan de zijde van de communistische dictator Ho Chi Minh tienduizenden Amerikaanse soldaten doodde tijdens de Vietnamoorlog. Hij kreeg de Vredesprijs naar aanleiding van het ondertekenen van de Vredesakkoorden van Parijs die een einde maakten aan de Vietnamoorlog.

Ook Mohamed ElBaradei komt in aanmerking voor de meest omstreden Nobelprijs ooit. De Egyptenaar ElBaradei kreeg in 2005 de Nobelprijs voor de Vrede, als toenmalig directeur van het Internationaal Atoomagentschap (IAEA). In Jeruzalem wordt de voormalige chef van de IAEA herinnerd om zijn zwak en lamentabel beleid ten aanzien van Iran waardoor de Perzische staat, van 2005 tot 2013 geleid door president Mahmoud Ahamadinejad, grote stappen kon zetten naar de aanmaak van kernwapens.

En tot slot is er ook nog Wangari Maathai uit Kenia, de eerste Afrikaanse vrouw die in 2004 de Nobelprijs voor de Vrede kreeg en in een interview met een Keniaanse krant beweerde dat “Aids (HIV) niét van apen komt maar door Westerse wetenschappers werd ontwikkeld om Afrika te ontvolken.” Jawadde…

door Brabosh

Advertenties

8 gedachtes over “Saoedische krant: Waarom zoveel Joodse Nobelprijswinnaars en zo weinig moslims? Dat kan niet!

  1. En wat te denken van Al Gore, die voor zijn manipulatieve, leugenachtige “An incovenient truth” in 2007 de Nobelprijs voor de vrede kreeg.

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.