Frans Joodse kandidate verslaat Qataarse rivaal en wint leiderschap van UNESCO

Rabat, Marokko, 7 juni 2017. De voormalige Franse minister voor Cultuur, de Frans-Joodse Audrey Azoulay (3de L.) op de esplanade Yacoub al-Mansour. Op de achtergrond het mausoleum van koning Mohammed V (1909-1961). Zij wordt hier vergezeld door de ambassadeur aan Marokko Jean-François Girault (1ste L.) [beeldbron: Huffington Post]

De voormalige Franse minister voor Cultuur, Audrey Azoulay, werd vrijdagavond verkozen tot directeur-generaal van UNESCO. Zij zal eerstdaags Irina Bukova opvolgen om de VN-organisatie te leiden, die waakt over het cultureel werelderfgoed. Haar verkiezing moet nog wel bevestigd worden door de voltallige vergadering van 195 leden van de UNESCO op 10 november aanstaande.

Azoulay was een van de negen kandidaten voor die functie en versloeg met amper 30 tegen 28 stemmen de islamistische kandidaat uit de olierijke schurkenstaat Qatar, met name  de 69-jarige Hamad bin Abdulaziz al-Kawari. die tot dan toe de stemming had geleid. Al-Kawari verloor het pleit nadat bleek dat hij niet de benodigde steun kreeg van de Golfstaten van de door Saoedi-Arabië geleide blokkade van Qatar, omwille van diens steun en financiering van de internationale terreur.

De verkiezing van Azoulay komt net op een moment dat de Verenigde Staten en Israël zich terugtrekken uit de UNESCO, onder meer op beschuldiging van bevooroordeeldheid tegen Israël en de vele antisemitische resoluties die werden ingediend door de Arabische landen en het islamitisch blok binnen deze gepolitiseerde VN-organisatie.

De 45-jarige Audrey Azoulay werd geboren in Parijs uit een Marokkaans Joodse familie en groeide op in Marokko en Frankrijk. Zij is de dochter van André Azoulay, die tegenwoordig adviseur is van de huidige koning van Marokko, Mohammed VI. Azoulay zegt over zichzelf “dat ze opgroeide in een zeer linkse omgeving die sterk gepolitiseerd werd door het Israëlisch-Palestijns conflict” [orig. “avoir grandi dans un milieu très à gauche, tourné autour du dialogue israélo-palestinien”]. Dat belooft al niet veel goeds voor Israël…

Zij is een boegbeeld van de Franse Parti Socialiste (PS) Zij was van 2014 tot 2016 adviseur van de socialistische president Francois Hollande inzake Cultuur en Communicatie en werd nadien Minister van Cultuur in de tweede regering van Manuel Valls en die van Bernard Cazeneuve van 11 februari 2016 tot 10 mei 2017. De Franse PS werd tijdens de laatste verkiezingen flink afgestraft en werd nagenoeg van het Franse politieke toneel geveegd.

De vraag is dan ook of deze linkse Audrey Azoulay met haar Joodse roots, veel kan inbrengen tegen de sterk gepolitiseerde UNESCO die al vele jaren op ramkoers ligt tegen Israël. Wellicht net zomin als haar voorgangster Irina Bukova dat kon, die enkel de besluiten van de 58 koppige bestuursraad moest uitvoeren en verdedigen. Bij haar aanstelling op vrijdagavond zei Azoulay: “Nu meer dan ooit heeft de UNESCO nood aan een project… dat het vertrouwen moet herstellen en de politieke tegenstellingen moet overwinnen.”

Israël vs UNESCO
Eerder dit jaar verklaarde UNESCO de oude stad van Hebron, de eerste hoofdstad onder koning David en waar de bijbelse Aarstvaders van het Joodse volk werden begraven, tot een [door Israël] bedreigd Palestijns erfgoed. Vorig jaar nam de UNESCO een reeks resoluties aan waarin onder meer werd verklaard dat Israël geen rechten heeft op Jeruzalem en beschreef de Tempelberg en het oude stadscentrum van Jeruzalem als heilige plaatsten van islam.

Professor Eugene Kontorovich, directeur inzake Internationaal Recht aan het Kohelet Policy Forum, antwoordde op vrijdag 13 oktober’17 op het recente besluit van de Trumpregering om zich terug te trekken uit de Unesco per 1 januari 2019:

“De Verenigde Staten trekken zich terug uit UNESCO omwille van haar lange geschiedenis van antisemitische resoluties, die uitmondden in de ontkenning van Jeruzalem en Hebron’s Joodse geschiedenis. Dat is een bijzonder welgekomen actie van de VS, omdat de president zijn belofte nog niet is nagekomen om de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem te verplaatsen.

Bovendien, indien de VS om puur symbolische resoluties de UNESCO afstoot, lijkt het erg waarschijnlijk dat zij binnen enkele maanden tevens uit de UNHRC [de mensenrechtenraad van de VN] zullen stappen wanneer deze een rist Amerikaanse bedrijven op een zwarte lijst zal plaatsen omwille van hun banden met Israël.

Aan de dagen voor het toepassen van een dubbele standaard voor Israël lijkt een einde te komen. Er kan niet één internationale wet worden toegepast op Israël en een andere voor de rest van de wereld.”

Advertenties