Jom Kippoer 2017: ‘We kunnen op niemand anders vertrouwen dan enkel op ons zelf’

“Het is onze plicht om op eender welk ogenblik de veiligheid te handhaven, geen valse hoop, noch ambities of dromen te koesteren. Wanneer we geconfronteerd worden met de ultieme test, kunnen we op niemand anders vertrouwen dan enkel op ons zelf.” [Ehud Barak, Jom Kippoer, 26 september 2012]

Van vrijdagavond 29 september tot zaterdagavond 30 september 2017 vieren de Joden de Dag van Jom Kippoer, als een Dag van de Grote Verzoening. Zoals hier beschreven hebben de Arabieren de nare gewoonte om de Joden te pesten, te verwonden en zelfs te doden op hun specifieke Joodse hoogdagen. Dat was 44 jaar geleden eveneens het geval toen op Jom Kippoerdag 1973, volgens de Joodse kalender dat jaar op 6 oktober, Egypte en Syrië gezamenlijk een aanvalsoorlog openden tegen de Joodse staat met het doel om Israël van de kaart te vegen en de Joden in de Zee te drijven.

Die aanval kwam voor Israël als een volkomen verrassing. De Joodse Staat wankelde zelfs even op haar grondvesten. Echter, 19 dagen later was na een reeks bloedige gevechten het pleit beslecht in het voordeel van Israël. Het IDF herpakte zich snel, sloeg hard terug, veroverde de Golan Hoogtes op Syrië en de Sinaiwoestijn tot aan het Suezkanaal op Egypte. Egypte zal die grond pas terugkrijgen eind 1979 in ruil voor vrede en erkenning van het bestaansrecht van Israël. Syrië weigerde te onderhandelen en verloor aldus definitief de Golan. Voor wat hoort wat.

De Jom Kippoeroorlog was de grootste van alle Israëlisch-Arabische oorlogen, uitgedrukt  in termen van grootte van de betrokken strijdkrachten en de hoeveelheid artillerie die werd ingezet [fotosessie]. In totaal werden 2.569 soldaten van het IDF gedood, zowat 7.500 werden gewond en 301 andere soldaten werden door de vijand krijgsgevangen gemaakt en later teruggegeven aan Israël.

In Egypte zelf werd die dag tot een nationale feestdag uitgeroepen, compleet met toeters en bellen, militaire parades en gevechtsvliegtuigen die overvliegen. Hoewel de toenmalige president Nasser een zware nederlaag moest incasseren en er zelfs het Sinaï Schiereiland erbij inschoot, wordt die dag in Egypte sindsdien als een overwinning gevierd op de Zionistische Entiteit [=Israël dus]. Telkens als de Arabieren een flink pak slaag krijgen van Israël vieren de Arabieren feest. Raar maar waar.

door Brabosh.com

israel-eat-arabs

Advertenties