De EU bouwt in Judea & Samaria: ‘Dat ruikt naar Europees kolonialisme in Israël’

De Europeanen hebben tientallen miljoenen dollars geïnvesteerd [in het aan Israël toegewezen C-gebied] in Judea en Samaria, met het doel om zoveel mogelijk land in beslag te nemen en het in feite te onteigenen, waardoor de Israëlische controle ondermijnd wordt. Groot-Brittannië, België en Duitsland besteden middelen, energie en aandacht aan Israëlische zaken die hen niet aangaan. De Duitse regering heeft zelfs een studie gefinancierd die betrekking heeft op het niveau van Joodse studies in Joodse scholen in Israël!

Het gemeenschappelijke thema dat al deze gebeurtenissen verbindt, is een botte, arrogante Europese inmenging in het dagelijks leven van de Israëli’s. Het feit dat Europa zichzelf beschouwt als de baas hier in Israël, is niets nieuws. De royale financiering van Israëlische NGO’s zoals B’Tselem en Breaking the Silence door Europese regeringen is oud nieuws. Niettemin neemt de Europese bemiddeling een nieuw vorm aan en beperkt zich niet enkel tot de financiering van Israëlische organisaties. Het beperkt zich niet eens tot zaken die enkel verband houden met het Israëlisch-Palestijnse conflict.

In een normale wereld zou men denken dat de Europeanen hun energie en geld zouden moeten besteden aan de islamistische terreur die hun huizen in eigen land bedreigt, of de zwerm van de moslim-immigranten in hun land, die pas échte uitdagingen en ontberingen inhoudt. Maar in onze wereld voelen de Europese landen de noodzaak om middelen, energie en aandacht te besteden aan zaken die niet eens hun zakens zijn. Hierna volgen drie voorbeelden, uit drie landen en dit is enkel maar een voorsmaakje van wat er momenteel plaatsvind.

Het eerste is Groot-Brittannië. Deze week werden medewerkers van het Britse consulaat in Jeruzalem gezien in de wijk Nahalat Shimon in Jeruzalem (Sheikh-Jarrah). Ze kwamen duidelijk niet om er te genieten van de zuivere lucht in Jeruzalem. Zij kwamen om te protesteren tegen de uitzetting door de locale overheid van een familie die illegaal een huis bewoonden dat hun eigendom niet was en waarvoor ze niet eens de huishuur betaalden. Een eenvoudige en elementaire juridische procedure in elke staat. Maar de uitgezette familie was Arabisch, en de familie die wettelijk in het huis kwam wonen was Joods. De Britten vonden dit niet leuk en de vertegenwoordigers van het Britse consulaat werden uitgezonden om een ​​mini-betoging tegen de regering van Israël te houden. Zou de Israëlische regering ooit durven optreden tegenover Groot-Brittannië?

Het tweede land is België. Ik kwam een klein artikel tegen getiteld “België vraagt ​​vergoeding aan Israël,” en ik vroeg mij af wat de staat Israel heeft misdaan waarvoor het thans compensatie zou moeten betalen. Het blijkt dat Israël heeft besloten zijn wetten te handhaven en een fractie van de vele illegale structuren wederom af te breken, die worden gefinancierd door de Europese Unie die zij in het C-gebied gebouwd hebben voor de Arabieren. Het is geen geheim dat Europese landen een aantal jaren geleden het C-gebied hebben genoemd als een strategisch doelwit.

De Europeanen hebben tientallen miljoenen dollars geïnvesteerd in deze gebieden, met het doel om zoveel mogelijk land in beslag te nemen en de facto te onteigenen, waardoor de Israëlische controle wordt ondermijnd. Over deze zes structuren, die illegaal werd gebouwd en door Israël opnieuw werden afgebroken, vraagt ​​België thans “uitleg en vergoeding.” Niet alleen hebben ze de wet geschonden en de Oslo-akkoorden overtreden – ze hebben het lef om Israël te berispen en vergoeding te vragen. Dit mag ongemakkelijk lijken, maar het meest verbazingwekkende is het feit dat België een van de landen is die het meest bedreigd worden door de radicale islam in Europa, maar zich liever bezighoudt met zich te moeien in de binnenlandse aangelegenheden van Israël.

Het laatste land, en dit is slechts de top van de ijsberg, is Duitsland. Over enkel de Duitse inmenging zouden volledige artikelen kunnen worden volgeschreven, wat er opwijst dat in Duitsland blijkbaar een diep obsessie leeft voor alles wat er in Israël gebeurt. De Duitsers hebben lang niet alleen interesse in het Israëlisch-Palestijnse conflict. Ze houden zich ook bezig met binnenlandse Israëlische zaken binnen het door haar erkende “pure Israël”. En in dit geval bemoeien ze zich rechtstreeks met de inhoud van het Israëlische onderwijssysteem.

Een van de laatste rapporten die door de linkse groep Molad werden gepubliceerd – hetzelfde verslag dat het woord ‘religieus’ (‘Hadata‘) te berde bracht in de Israëlische publieke discussie, heet “Hoe de religieuze rechtervleugel de opvoeding omtrent de waarden heeft overgenomen in de openbare scholen.” De toon in het rapport is anti-religieus (sommigen zouden anti-joods zeggen), en achter het verslag staat niemand anders dan de Duitse regering. Hoe ik dit weet? Er wordt uitdrukkelijk verklaard: “Deze publicatie werd geproduceerd met de steun van de Stichting Rosa Luxemburg, met financiering door het Duitse Federaal Bureau voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling.”

[…]

Een laatste woord aan de vertegenwoordigers van deze Europese landen: zoveel als u misschien wil trachten ons te onderwijzen, zal u enkel het tegenovergestelde doel bereiken. Probeer ons Israëliërs niet te patroniseren. Breek ons niet af, ook al wordt u dit door de linkerorganisatie waarmee u samenwerkt, vaak ingefluisterd. Een zeker manier om het vertrouwen van het Israëlische publiek te verliezen, en dat is nu al aan het gebeuren, is om het trachten op te voeden in zijn dagelijks leven en zich te bemoeien in de toekomst van zijn kinderen. Het Israëlische publiek is slim, onafhankelijk, alert en op zijn hoede, onthoudt de geschiedenis en heeft kennis van internationale betrekkingen. Het Israëlische publiek weet best wat goed voor haar is. Dat wordt democratie genoemd.

door Sara Haetzni-Cohen

Lees hier het volledige artikel van 14 september 2017 op de site van The Jewish Press

Advertenties

4 gedachtes over “De EU bouwt in Judea & Samaria: ‘Dat ruikt naar Europees kolonialisme in Israël’

  1. Kijk als je jaren en jaren een 2 staten oplossing hebt voorgestaan en het Palestijnse hebt gesubsidieerd dan steekt dit toch schril af wat nu gebeurt, persoonlijk heb ik de haat van de Israeli als Europeaan gevoeld aan het Meer van Galilea door een bootsman, die ons weigerde aan boord te komen.

    Like

  2. @”heb ik de haat van de Israeli gevoeld”.

    Onzin natuurlijk want om te beginnen bestaat “de” Israëli niet net zomin als “de” Belg of “de” Nederlander bestaan. Niet dat ik betwist dat dit kan gebeurt zijn want ik was er niet bij. Jij zou beter moeten weten. Maar ik merk aan je twitteraccount dat je een fervente fan bent van nos.nl.. Dat is nu net de allerlaatste nieuwsbron die ik raadpleeg, net zomin als het Belgische equivalent ervan – de vrtnws.be – die ik eveneens negeer. Als nieuwsbron is de NOS een complete ramp. Kortom: Fake news om het op z’n Trumps uit te drukken.

    Wat de 2-statenoplossing betreft heb je (bijna) gelijk. Israël is een democratie. Tijdens de laatste verkiezingen kwamen maar liefst 22 politieke partijen op, waaronder nog vele kartels. Van extreemlinks tot uiterst rechts en daar tussenin nog een stuk of drie Arabische partijen. In zo’n politiek verdeeld land is het normaal dat er – afhankelijk welke coalitie er dan aan de macht is – dat sommige Israëlische regeringen voortwerken aan het concept van een onafhankelijke Palestijnse staat naast Israël en dat andere regeringen dit dan weer bestrijden of voor een tijd in de koelkast stoppen.

    Wat mij betreft en zolang de Palestijnen hardop blijven dromen van een eigen staat BINNEN de grenzen van Israël, blijf ik 101% gekant tegen de stichting van een Palestijnse staat.

    Like

Reacties zijn gesloten.