Eenzijdige geschiedenisboeken in Nederland omtrent de Holocaust

Seattle, VS, 11 maart 2017. De gevel van de synagoge Temple De Hirsch Sinai, één van de grootste synagoges van Seattle, werd besmeurd met antisemitische graffiti die de Holocaust ontkent. De “S” in de tekst werd telkens als een dollarteken afgebeeld [beeldbron: NBC News]

In zijn promotieonderzoek stuitte historicus Marc van Berkel op schrikbarend weinig informatie over Joden in het overvloedige lesmateriaal over de Holocaust in Nederland.

Marc van Berkel promoveert op 14 september aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam op het onderzoek Plotlines of Victimhood. The Holocaust in German and Dutch History Textbooks 1960-2010. Hij bestudeerde informatie over de Holocaust in de Nederlandse geschiedenisboeken voor voortgezet onderwijs en in die uit de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen.

“Ondanks het ruime aanbod aan geschiedenislesboeken wordt daarin tot op de dag van vandaag vrijwel geen antwoord gegeven op wat het Joodse slachtofferschap tijdens de oorlog precies inhield,” stelt hij. “Wat voor mensen waren de Joden die vervolgd werden, hoe verliepen de uitroeiingsprocessen, waarom gebeurde dat, op welke plekken, wat betekende het voor de betrokken families, hoe was het voor de overlevenden die terugkeerden en voor hun nabestaanden direct na de oorlog?”

De Holocaust, vervolgt Van Berkel, wordt beschreven als iets tussen nazi’s en Joden, waar de Nederlanders helemaal niet bij betrokken waren. “Alsof een paar topnazi’s dat allemaal hadden geregeld. Anne Frank wordt niet zozeer als Joods voorgesteld, maar eerder als zinnebeeld van de Nederlandse onschuld: ‘kijk eens wat ze met onze kinderen hebben gedaan’.

Nederlandse scholieren leren niks over de betrokkenheid van politie, NS en bedrijfsleven bij de deportaties. De verzetsmythe wordt in stand gehouden, Nederland was een klein neutraal land dat werd aangevallen en het ergste was de Hongerwinter. Onduidelijk blijft hoe Joden blijkbaar makkelijk te identificeren waren en dat er veel Nederlanders bij hun vervolging betrokken waren.

Auschwitz wordt vaak genoemd, Sobibor nauwelijks of niet. Net alsof Auschwitz staat voor de hele Holocaust. De ‘Holocaust by bullets’, de massamoord op Joden uit Oost-Europa, krijgt geen aandacht. In Duitsland sijpelt daar wel wat over door in de geschiedenisboeken. Bovendien wordt in met name de Nederlandse schoolboeken de naziterminologie een-op-een overgenomen, zoals het woord Endlösung.

Daar wordt wel bij verteld dat onder dit eufemistische motto Joden werden vermoord, de term wordt tussen aanhalingstekens gezet, maar niet meteen uitgelegd als zijnde de verhullende beschrijving van een massamoord. Zonder die uitleg gaan kinderen denken: ‘O, vreselijk allemaal, maar er was dus blijkbaar een probleem met de Joden dat moest worden opgelost’. Ook vormt de Holocaust bijna nergens een apart hoofdstuk in de Nederlandse geschiedenislesboeken, dat zegt iets over hoe je deze massamoord ziet: als bijproduct van de Tweede Wereldoorlog.”

[..]

door David de Leeuw


Lees dit artikel verder op de website van het Nieuw Israëlitisch Weekblad (NIW) van 11 september 2017.

Met dank aan Tiki S. voor de hint: “Voor de “beschaafde” Hollanders is de waarheid en hun eigen miezerige rol daarin net een brug te ver.”

Advertenties

Voor het eerst sancties opgelegd aan Amnesty International conform Israël’s anti-boycotwet

Voor het eerst ooit wil de Staat Israël de anti-boycot wet toepassen die werd aangenomen in 2011, door eventueel de belastingvrijgestelde status in te trekken van de linkse niet-gouvermentele organisatie, Amnesty International, bericht het dagblad Israel Hayom op 12 september 2017.

De Israëlische reactie komt er in antwoord op een nieuwe campagne die de NGO Amnesty International lanceerde in juli 2017 onder de naam “Israel’s Occupation: 50 Years of Dispossession.” De organisatie roept daarin de wereld op om Israëlische producten te boycotten die worden geproduceerd voorbij de Groene Lijn meer bepaald in Oost-Jeruzalem, de Golan Hoogtes en Judea & Samaria.

Bovendien roept de NGO tevens op om aan Israël een wapenembargo op te leggen op beschuldiging dat de Joodse Staat “oorlogsmisdaden” heeft begaan ten aanzien van de “Palestijnen” in de Arabische woongebieden die geheel of gedeeltelijk worden bestuurd door Israël en vooral in de Gazastrook, hoewel Israël zich daar reeds in 2005 volledig heeft  uit teruggetrokken.

Op dat moment eisten woedende leden van de Knesset dat minister van Financiën Moshe Kahlon actie zou ondernemen, die echter geen beloftes deed maar verklaarde dat het ministerie “alle middelen die tot haar beschikking zijn, inclusief afschaffing van belastingvoordelen, zou aanwenden tegen elke organisatie die de staat Israël ondermijnt of soldaten van het IDF visereert.”

Een vervolgonderzoek van de wet door de ministers van Justitie en Financiën bevond dat, de actie en oproep tot boycot van Israël door de NGO Amnesty International, inderdaad in strijd was met de Israëlische statuten.

De wet van 2011, wettelijk gekend als de “Prevention of Damage to the State of Israel through Boycott” Wet, machtigt de minister van Financiën om sancties op te leggen aan om het even wie die promoot of deelneemt in een economische, culturele of academische boycot tegen om het even welke met Israël verbonden instelling of individu.

Specifieke belastingvoordelen kunnen eveneens ontzegt worden aan dergelijke organisatie, zelfs nog voor deze actief deelneemt aan de boycot, maar haar deelname reeds te kennen heeft gegeven. De wet laat de regering tevens toe om de organisatie gerechtelijk te vervolgen, waardoor deze kan veroordeeld worden om schadevergoeding te betalen indien de boycot financiële schade zou berokkend hebben.

Een voorbeeld van schending van deze Israëlische anti-boycotwet door de bewuste NGO kan ondermeer vastgesteld worden  in uitspraken die Salil Shetty, een mensenrechtenactivist uit Indië en sinds 21 december 2009 de secretaris-generaal van de organisatie, deed op 7 juni 2017 op de website van Amnesty International:

Salil Shetty“Decennialang heeft de wereld passief toegekeken hoe Israël de huizen van Palestijnen heeft vernietigd en hun land en natuurlijke hulpbronnen voor eigen profijt heeft geplunderd. Terwijl de Palestijnse economie wordt verstoord door 50 jaren misbruik door [Israël’s] beleid, werd een bloeiende multimiljoenen dollar kostende nederzettingenonderneming gebouwd uit de systematische onderdrukking van de Palestijnse bevolking.

Vijftig jaar lang is het amper veroordelen van Israël voor de uitbreiding van de nederzettinggen  ruimschoots onvoldoende gebleken. Het is tijd voor de landen om concrete internationale acties te ondernemen om de financiering van nederzettingen te stoppen die op zich reeds een schending zijn van het internationaal recht en oorlogsmisdaden inhouden.”

In dit geval zullen de vertegenwoordigers van Amnesty International worden opgeroepen door de minister van Financiën, Moshe Kahlon, die heeft gezegd dat hij na de hoorzitting een beslissing zal nemen over te nemen sancties of een ander besluit van de zaak. Elk verlies van zijn belastingvrijgestelde status in Israël kan het vermogen van Amnesty International om geld in de regio te verzamelen, ernstig beïnvloeden.

Archeologen reconstrueren hoe de Ark van Titus eruit zag (in kleur)

Triomfboog van Titus in Rome: Romeinse bezetters plunderen Jeruzalem 

De steden van oud Rome en Griekenland werden versierd met stenen beelden. Tot op vandaag kunnen we de perfecte lijnen en ingewikkelde uitsnijdingen bewonderen en raar gevormde kleine mannelijke delen, die allemaal in wit marmer zijn gesneden. Maar toen deze beelden duizenden jaren geleden werden gemaakt, zagen deze stukken er helemaal anders uit. Ze werden beschilderd in opvallende kleuren en volgens onze huidige smaak lijkt het alsof ze eerder lijken op een kitscherige vlooienmarkt dan dat ze eerder thuishoren in het Metropolitan Museum.

Thans heeft professor Steven Fine van de Yeshiva Universiteit en zijn team de Triomfboog van Titus in Rome gekleurd, gebaseerd op de ontdekking dat de menorah die op het paneel wordt afgebeeld geel werd geverfd. In hun digitale reconstructie, hebben Fine en zijn team de hoofden van de Romeinse soldaten “gefixt” en gaven ze met opzet geen individuele gezichten. “We namen een hoofd dat in drie dimensies bestond en kloonden dit. Ze hebben allemaal hetzelfde gezicht, lijkt wat op Star Wars,” lachtte hij. (De originele hoofden waren allemaal tweedimensionaal.)

Op de Triomfboog van Titus in Rome is een basrelief te zien die een Romeinse triomfantelijke processie voorstelt waarin Romeinse overwinnaars Joodse voorwerpen met zich meevoeren, die zij zonet geroofd hebben uit de Tweede Tempel in Jeruzalem. In 70 na Chr. veroverden de Romeinen olv Titus Jeruzalem en vernielden de Tweede Tempel op de Tempelberg. Dit basrelief is te zien aan de binnenzijde van de Boog of Triomfboog van Titus die in 82 na C. werd opgericht om de verovering van het Heilig Land te herdenken en is te bewonderen aan de Via Sacra te Rome.

De Triomfboog van Titus aan de Via Sacra in Rome (82 na Chr.)


Bron: naar een artikel van Ruth Schuster van 10 september 2017 in de krant Haaretz