Verenigde Naties: Palestijnse beweringen zijn leugens [Likoed.nl]

Ramallah in Samaria, 29 augustus 2017. Secretaris-generaal van de VN, Antonio Guterres, legt, zéér tegen de zin van Israël in, een bloemenkrans aan het graf van aartsterrorist Yasser Arafat. Het Arafat mausoleum werd op 10 november 2007  ingehuldigd door Abbas. Kosten: 2 milj. dollars, een moskee inbegrepen, hoofdzakelijk betaald met westerse hulpgelden. [beeldbron: Reuters/Mohamad Torokman]

De VN heeft verklaard dat de beweringen die door het officiële Palestijnse persbureau WAFA vorige week zijn gedaan – over het bezoek van de secretaris-generaal van de VN Antonio Guterres – zijn gelogen. Het persbureau beweerde onder andere dat Guterres gezegd zou hebben: “Wij begrijpen het lijden van de Palestijnse gevangenen. We zullen samenwerken met de relevante partijen om een einde te maken aan hun lijden.” Maar Antonio Guterres heeft niet gezegd dat hij veroordeelde Palestijnse terroristen vrij wil krijgen, hoe graag de Palestijnse leiders dat ook willen.

Verder stelden de Palestijnse media het voor dat de secretaris-generaal graag een ontmoeting wilde hebben met familieleden van Palestijnse terroristen die hun straf uitzitten in een Israëlische gevangenis. Ook dat blijkt niet waar. Een ontmoeting stond niet op het programma, maar werd door de Palestijnse Autoriteit onaangekondigd en met een vals voorwendsel geforceerd. Vandaar dat de VN zich genoodzaakt voelde om te verklaren dat: “Alle [door de Palestijnen] aan de secretaris-generaal toegeschreven citaten zijn verzonnen.”

Hopelijk dient dit als waarschuwing om Palestijnse beweringen altijd zeer grondig te verifiëren. Deze leugens werden ingegeven omdat de internationale druk op de Palestijnen steeds verder wordt opgevoerd om de mega-salarissen aan Palestijnen die terreurdaden hebben gepleegd te staken. Inmiddels gaat de helft van de directe buitenlandse hulp aan de Palestijnen daar al naar toe. Het dringt tot de wereld door dat er nooit vrede kan komen zolang één partij het geweld op de andere partij aanmoedigt en royaal beloont.

In de VS wordt vrijwel zeker wetgeving op dat gebied aangenomen. Het betreft de zogenoemde Taylor Force wet, genoemd naar een Amerikaanse toerist die in 2016 in Tel Aviv werd vermoord. De dader kwam ook om, maar zijn Palestijnse familie wordt maandelijks financieel beloond voor ‘zijn fantastische heldendaad’. De nieuwe wet houdt in dat alle Amerikaanse hulp aan de Palestijnen zal stoppen als de absurde beloningen aan Palestijnse terroristen en hun families niet worden beëindigd.

In Nederland echter wil minister Koenders (PvdA) terreur nog niet ontmoedigen. In antwoord op Kamervragen vorige maand bevestigt hij wel dat “er veel steun is bij de Palestijnse politiek en samenleving” voor de gevangen zittende Palestijnse moordenaars en hun beloningen. Je zou zeggen dat de logische boodschap van Nederland – net als van de VS – dan zou moeten zijn dat vrede onmogelijk gerealiseerd kan word als terroristen en terreur worden aangemoedigd.

Maar nee. Want, zo stelt minister Koenders, het korten van ‘ontwikkelingshulp’ aan de Palestijnen zou leiden tot “afnemende dienstverlening” aan de Palestijnen. Een goede dienstverlening aan de Palestijnen is voor hem blijkbaar belangrijker dan het in leven laten van Israëli’s.

door Likoed Nederland


Bron: een persbericht van Likoed Nederland, 7 september 2017 op de website van likud.nl.

Advertenties

Palestijnse Autoriteit promoot en beloont geweld en terreur tegen Israël

Gaza, 4 september 2017. Ahmad Hilas (tweede van links), een lid van het Centraal Comité van Al-Fatah, de politieke factie van en voorgezeten door PA-president Mahmoud Abbas, schenkt een ere-certificaat aan Umm Ibrahim al-Dahdouh, de moeder van drie beruchte Palestijnse terroristen die door Israël werden uitgeschakeld [beeldbron: Memri]

Topleden van Al Fatah, de politieke factie van Mahmoud Abbas en die de Palestijnse Autoriteit bestuurt, hebben enkele dagen geleden de moeder van drie terroristen van de Palestijnse Islamitische Jihad (PIJ) in de bloemetjes gezet. De drie terroristen waren verantwoordelijk voor een reeks terreuraanslagen die Israël teisterden tijdens de Tweede Intifada (28 september 2000 – 8 februari 2005). Een delegatie van de Fatah beweging in de Gazastrook, geleid door Ahmed Hilas, een lid van Fatah’s Centraal Comité, bracht een bezoek aan de woning van Umm Ibrahim al-Dahdouh.  

Umm Ibrahim al-Dahdouh, bijnaam van Hajja Fatima Sheikh Khalil, geboren in 1945, baarde zeven zonen en vijf dochters en maakte van vijf van haar zonen “martelaren”. Zij was aldus ook de moeder van drie beruchte leden van de Al Quds Brigades, de moordbrigade van de Gazaanse terreurgroep de Palestijnse Islamitische Jihad (PIJ), die werden gedood tijdens de Tweede Intifada (logo van de Al Quds Brigades hiernaast).

De 20-jarige Aiyman al-Dahdouh, een commandant van de Brigades, en zijn neef de 42-jarige Amin al-Dahdouh, een militant van de Brigades, werden op 28 februari 2004 gedood toen een Israëlische Apache helicopter enkele Hellfire missiles afvuurde naar hun auto. Abu Al-Walid, nom de guerre van de 45-jarige Khaled al-Dahdouh, commandant van de Al Quds Brigades, werd op 2 maart 2006 gedood toen hij op straat een bomauto passeerde die op dat ogenblik explodeerde, vermoedelijk het werk van Israël. Zijn broer Abu Ubayda, nom de guerre van Muhammad al-Dahdouh, stierf eerder op 25 september 2005 in zijn auto, waarin Israël een bom had gelegd. 

Volgens een artikel van het MEMRI-instituut gebruikte Hilas het bezoek om op te roepen tot “het voortzetten van de [gewapende] weg” naar de vernietiging van Israël “van de Rivier tot aan de Zee” en hij benadrukte “de pioniersrol van de al-Dahdouh-familie in dienst van de Palestijnse zaak en de revolutie.” De Al-Dahdouh familie benadrukte dat “zij niet zullen aarzelen om hun geliefden te offeren voor Palestina en Jeruzalem”, en bedankte Hilas voor “het eerbare gebaar dat de kracht van de band met Palestina en de trouw aan de martelaren uitdrukte”.

MEMRI zegt dat het feit dat vooraanstaande leden van Al Fatah de moeder eerden van notoire terroristen een zoveelste bewijs is dat PA-president openlijk terreur en geweld tegen Israël aanmoedigt en beloont:

“Een onderscheiding toekennen aan een moeder waarvan de drie zonen belangrijke leden waren van de militaire vleugel van de Islamitische Jihad waren en die aanvallen tegen Israël gepland en uitgevoerd hebben, wijst nogmaals op de steun van de Fatah-beweging onder leiding van Mahmoud Abbas, voor het terrorisme. De Fatah-beweging en senior activisten uit andere facties zijn daadwerkelijk betrokken bij militaire activiteiten tegen Israël.”

Gaza, na het vrijdaggebed van 16 september 2016. Optocht van de Al Quds Brigades, de moordbrigade van de Palestijnse Islamitische Jihad (PIJ). De PIJ is nà Hamas de belangrijkste en meest gevreesde Palestijnse terreurgroep in de Gazastrook. De Al Quds Brigadisten zijn herkenbaar aan hun zwarte hoofdbanden en vlaggen met gele opdruk [beeldbron: Pal Today]

Film: ‘Can’t We Talk About This?’ – over islamisme & vrije meningsuiting

Trailer: “Can’t We Talk About This?
(‘Kunnen we hier niet over praten?’)”

Het ware verhaal over de islamistisch supremacistische oorlog tegen de vrije meningsuiting zoals deze wordt verteld door diegenen die op de barrikaden staan om de rechten van het First Amendement te verdedigen, met inbegrip van Mark Steyn, Ayaan Hirsi Ali, Geert Wilders, Douglas Murray, Raheem Kassam, Pamela Geller, Robert Spencer, Ezra Levant, Paul Weston, Milo Yiannopolous en cartoonisten die leven onder doodsbedreigingen Lars Vilks en Bosch Fawstin.

Op 2 november 2004 werd filmregisseur Theo Van Gogh op klaarlichte dag op straat met messteken afgemaakt door de Nederlands-Marokkaanse Mohammed Bouyeri. Van Gogh had de “misdaad” begaan door samen met Ayaan Hirsi Ali de film Submission uit te brengen, die de behandeling van vrouwen in Islam aan de kaak stelde. De documentaire film werd in de Nederlandse moslimgemeenschap op grote woede en verontwaardiging onthaald.

Van Gogh werd nauwelijks twee maanden na het uitbrengen van Submission door Bouyeri vermoord “omdat hij Islam had beledigd.” De laatste woorden van Theo op die fatale dag luidden “Kunnen we hier niet over praten?” (Can’t we talk about this?). Nee Theo, met islamisten en jihadisten kan je niet gezellig tafelen en wat “bijpraten.” Dat is een suïcidale illusie die meestal een dodelijke afloop kent voor de “praatgrage” negationist.  

Hoewel deze documentaire op het eerste gezicht over Theo Van Gogh lijkt te gaan, is dit helemaal niet het geval. De moord op TVG door een jihadist dient slechts als eyecatcher, als een soort wake up call voor de wegkijkers. Deze film gaat in essentie over onderdrukking van de vrije meningsuiting mbt. Islam. Meer bepaald de dreiging die uitgaat van het religieus fundamentalisme, de algemene onverdraagzaamheid jegens niet-moslims en andersdenkenden in het algemeen, over de virulente Middeleeuwse Jodenhaat die zich in onze tijd manifesteert als Israëlhaat, en die door het islamisme en de radicale Islam in het algemeen te vuur en te zwaard worden uitgedragen en wereldwijd verbreid.

Een cartoon van de Amerikaan Bosch Fawstin omtrent islamisme en jihad.