PA regering: Israël gaat verder met het ‘ingraven van de bezetting’ op Palestijnse grond

De Palestijnse Autoriteit, de tijdelijke werknaam voor het toekomstige ‘Palestina’, heeft het Israëlische besluit afgekeurd dat gemeentelijke rechten wil toekennen aan de Joodse gemeenschap in Hebron, en noemde dit een schending van de beslissing van internationale instellingen.

De PA heeft vandaag de VN en de internationale gemeenschap, met name de VS, opgeroepen om kordaat stelling te nemen tegen de escalatie in de ‘illegale’ Israëlische activiteiten die het doel hebben “om de bezetting en het kolonialisme over Palestijnse gronden te verankeren.”

Naast de beslissing over Hebron neemt de Palestijnse Autoriteit bijkomende stappen (nog meer terreur en geweld?) tegen Israël indien het blijft doorgaan met “illegale nederzettingen en het kolonialisme verder uit te breiden en te versterken.” Hierin zijn volgens de PA inbegrepen:

♦De aanbesteding van 60 miljoen sjekels (€ 14,6 miljoen) bestemd voor de bouw van de Israëlische gemeenschap van Amichai voor de uitgezette kolonisten van Amona op de gronden van het dorp Jalud;

♦ De goedkeuring door het ministerie voor Woningbouw om 4.000 woningen te bouwen in Judea & Samaria;

♦ Het besluit van het Comité voor Planning en Bouw van Jerzualem, om 176 woningen te bouwen in Jabel Mukaber in zuidoostelijk Jeruzalem;

♦ De uitdrijving van een familie uit hun woning in Sheikh Jarrah, een wijk in Jeruzalem.

De PA benadrukte dat deze [Israëlische] acties een blatante schending vormen van Resolutie 2334 van de VN-Veiligheidsraad van 23 december 2016, die een onmiddellijke stopzetting inhoudt in de bouw van ‘nederzettingen’.

Een aantal opmerkingen om een aantal beschuldigingen te rectificeren, want Palestijnen nemen het gewoonlijk niet zo nauw met het weergeven van de feiten. Zoals bijvoorbeeld het feit dat Amichai niet gebouwd wordt op privé-land. De 176 eenheden in Jeruzalem worden gebouwd in Nof Tzion, een buurt in de buurt van Jabel Mukaber, maar niet erin. Nof Tzion ligt ook dichtbij Armon Hanatziv.

De familie van Arabische krakers in de wijk Sheikh Jarrah (Shimon Hatzadik), woonde in een huis van een van de Joden die tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog door de Britse en Arabische troepen werd verdreven. Geregistreerde officiële documenten bewijzen dat de huizen er in de 19de eeuw door de Joden werden aangekocht.


Bron: in een vrije vertaling door Brabosh.com naar een artikel van Dalit Halevy in Arutz Sheva van 7 september 2017

Advertenties

Heeft Israël een Syrische chemische wapenfabriek aangevallen?

Syrisch president Assad: “’t Is al de schuld van de Israël!”

Heeft Israël een Syrische chemische wapenfabriek aangevallen in de nacht van woensdag op donderdag (6/7 augustus ’17)? Volgens berichten in The Jerusalem Post zouden de aanvallen uitgevoerd zijn vanuit het Libanese luchtruim. Dat is op dit ogenblik helemaal niet zeker en Israël zwijgt voorlopig. Maar er zijn wel indicaties dat dit inderdaad het geval zou kunnen zijn.

De Syriërs beschuldigen de Israëlische Luchtmacht (IAF) van het aanvallen van militaire regeringsstellingen terwijl het Syrische Observatorium voor Mensenrechten (SOHR) het doelwit omschreef als een “wetenschappelijk onderzoekscentrum waar chemische wapens worden aangemaakt” (en waarschijnlijk worden geleverd aan Hezbollah?)

Syrië waarschuwde gisteren Israël dat dit “zware consequenties” zou kunnen hebben. Afgelopen nacht heeft de Syrische regering een klacht neergelegd tegen Israël in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties voor “herhaalde agressie tegen het land” en eiste “onmiddelijke maatregelen om [Israël] te stoppen in overeenstemming met de resoluties omtrent de strijd tegen het terrorisme.”

Russisch-Iraanse alliantie
Eerder vertelde de Israëlische premier Benjamin Netanyahu aan de Russische president Vladimir Poetin  op woensdag 23 augustus ’17, dat “Israël voorbereid was om eenzijdig op te treden in Syrië om een uitbreiding van Iraanse militaire aanwezigheid in Syrië te voorkomen.”

Israël vreest dat een eventuele overwinning van Assad  op ISIS en andere oppositiegroepen, Iran de gelegenheid zou bieden om een garnizoen permanent te stationeren in Syrië, waardoor de dreiging wordt versterkt die reeds vele jaren uitgaat van het naburige Libanon in het bijzonder van de door Iran gesteunde Libanese terreurorganisatie Hezbollah.

Rusland kwam in 2015 in de Syrische burgeroorlog tussenbeide ten gunste van de Syrische president Bashar al-Assad en vervoegde er de feitelijke alliantie tussen Iraanse strijdkrachten, de Libanese Hezbollah en andere sjiitische islamitische milities die Damaskus helpen om Islamitische Staat en andere soennitische moslimrebellen te verslaan.

Iran wil nog steeds een nucleaire macht worden in de regio en werkt in het geheim nog steeds verder aan de productie van atoomwapens die het bij herhaling belooft in te zetten in haar eeuwige queeste om “Israël van de aardbol te vegen”…

Tijdens zijn ontmoeting met Poetin in het vakantiecentrum van Sochi aan de Zwarte Zee zei Netanyahu dat “Iran hard werkt om haar invloed in de Golf van de Middellandse Zee te cementeren” en hij vertelde Poetin:

“Iran is al flink op weg om Irak en Jemen te controleren en oefent in grote mate de feitelijke controle uit over Libanon. We mogen geen enkele minuut vergeten dat Iran elke dag dreigt om Israël uit te roeien. Israël verzet zich tegen Iran’s voortdurende verankering in Syrië. We zullen onsezelf verzekeren om ons met alle middelen te verdedigen  tegen deze en om het even welke andere bedreiging.”

Syrische chemische wapens
Het zou de eerste Israëlische luchtaanval zijn in Syrië sinds de VS en Rusland in juli een gedeeltelijk staakt-het-vuren hebben afgesproken – een staakt-het-vuren afspraak waarin overigens Israël  niet in betrokken werd.

De aanval vond tevens plaats een dag nadat een rapport van de Verenigde Naties werd gepubliceerd waarin de regeringstroepen van Assad worden beschuldigd van het meer dan twee dozijn keer inzetten van chemische wapens.

In hun 14de rapport sinds het begin van de Syrische burgeroorlog in 2011, zeiden de VN onderzoekers dat ze in totaal 33 aanvallen met chemische wapens hebben. Zevenentwintig daarvan werden uitgevoerd door de regering van president Bashar al-Assad, waaronder zeven tussen 1 maart en 7 juli. De daders waren nog niet geïdentificeerd in zes andere aanvallen, zeiden ze.

De gepensioneerde generaal van de Israëlische Luchtmacht (IAF) Amos Yadlin, Uitvoerend Directeur van het Instituut van Studies voor Nationale Veiligheid aan de universiteit van Tel Aviv, verwees gisterochtend naar de laatste aanval op een site van het Syrische regeringsleger waarvan het beweert dat dit werk was van de Israëlische luchtmacht, en hij merkte in een reeks tweets op dat:

“De gerapporteerde luchtaanval is geen routine. Die richtte zich tegen een Syrisch militair wetenschappelijk centrum voor de ontwikkeling en fabricage van onder andere precisie-raketten, die een belangrijke rol zullen spelen in de volgende ronde van conflicten. De fabriek die geviseerd werd in Masyaf, produceert chemische wapens en vaatbommen die duizenden Syrische burgers hebben gedood. Als de aanval door Israël werd uitgevoerd, zou het een lovenswaardige en morele daad zijn van Israël jegens de aan de gang zijnde slachting in Syrië.

De aanval stuurde 3 belangrijke boodschappen. 1: Israël laat geen versterking en productie van strategische wapens toe. 2: Israël is voornemens zijn rode lijnen af te dwingen, ondanks het feit dat de grootmachten ze negeren. 3: De aanwezigheid van de Russische luchtverdediging voorkomt geen luchtaanvallen die aan Israël worden toegeschreven. Nu is het belangrijk om de escalatie in de gaten te houden en zich voor te bereiden op een Syrisch-Iraans-Hezbollah-reactie en zelfs tegenstand van Rusland.”