Verenigde Naties doneren extra 2,5 miljoen dollars aan Gaza voor electriciteitscrisis

Hamas dat Gaza al 10 jaar bestuurt vindt altijd weer sponsors om hun netwerk van terreur- en aanvalstunnels te financieren. De oorlog tegen Israël blijft prioritair…

De Verenigde Naties hebben op donderdag nog maar eens 2,5 miljoen dollars vrijgemaakt uit een samengevoegd humanitaire fonds om dringende behoeften te dekken in Gaza, om de electricteitstekorten te dekken. “De ernstige daling van de leefomstandigheden in Gaza blijft zich doorzetten,” zei VN Coördinator voor Humanitaire Hulp en Ontwikkeling Activiteiten voor Gaza, Robert Piper, in een persbericht.

De uitbetaling van de Humanitaire Fonds zal de VN levering van noodbrandstof opdrijven, die in de eerste plaats brandstof levert voor generatoren om de activiteiten in ongeveer 190 kritische gezondheidscentra, water- en sanitaire installaties te behouden, volgens de verklaring.

De financiering zal ook essentieel levensreddende medische apparatuur en benodigdheden voorzien. Zonnepanelen, financiële bijstand en agrarische benodigdheden zijn eveneens inbegrepen in het hulppakket om de voedselzekerheid te verbeteren en de kost voor de productie van levensmiddelen verminderen voor de ca. 2.200 kleine boeren die hun gronden irrigeren door het pompen van water uit kleine putten.

Palestijnen boycotten Palestijnen
In een bericht in The Jerusalem Post van 21 augustus ’17 dreigde president van de Palestijnse Autoriteit Mahmoud Abbas er gisteren mee om de financiering van de Gazastrook gradueel af te bouwen totdat Hamas zich verzoent met Al Fatah, de politieke factie van Abbas.

“Wij dragen jaarlijks 1,5 miljard dollars over [aan Hamas in Gaza],” zei hij eraan toevoegend dat hij dat bedrag reeds met 25 procent had verminderd. Abbas vertelde dat indien de situatie met Hamas niet spoedig verandert dat “wij gradueel onze [financiële] steun aan Gaza met 100 procent zullen verminderen.”

Advertenties

Palestijnse regering besteedt meer geld aan haar terroristen dan aan behoeftige Palestijnen

Het Arendsnest van Abu Mazen op de Obersalzberg nabij Ramallah, aka het nieuwe presidentieel paleis van de Palestijnse leider Mahmoud Abbas. Kostprijs: meer dan 13 miljoen dollar, inboedel, beveiliging en luxe niet meegerekend. Zo te zien worden de hulpgelden van de EU en de VS aan ‘Palestina’ royaal opgesoeppeerd en diepe putten achtergelaten. Het Palestijnse volk mort maar krepeert in stilte uit schrik voor repressie [beeldbron: Dagen.no]

Het corrupte en kleptocratische regime van de Palestijnse Autoriteit betaalt haar gevangen terroristen en hun families maandelijks salarissen van soms meer dan 3.300 dollar terwijl behoeftige Palestijnse gezinnen het amper met 170 dollar per maand moeten stellen

De betalingen die worden gedaan door de Palestijnse Autorteit (PA) aan terroristen in Israëlische cellen en aan families van (omgekomen) terroristen zijn veel hoger dan de sociale uitkeringen die het voorziet voor Palestijnen in nood, staat aldus te lezen in een nieuw rapport van het Middle East Media Research Institute (MEMRI) dat op 22 augustus 2017 werd gepubliceerd, aldus een bericht in Israel Hayom van 24 aug. ’17.

De Palestijnse Autoriteit spendeert jaarlijks miljoen dollars aan dit soort uitkeringen die in 2016 zijn opgelopen tot 1,15 miljard sjekels (ca. 271 miljoen euros), of zowat 7 procent van het totale budget van de PA voor salarissen en dat ongeveer 20 procent uitmaakt van de buitenlandse financiële hulp die het ontvangt.

De buitensporige steun aan gevangenen door de PA en aan de families van terroristen, brachten de Verenigde Staten er eerder dit jaar toe om de transfer van 331 miljoen dollars aan Ramallah tijdelijk op te schorten. De Palestijnen beweren dat de zogeheten betalingen aan “martelaren” (gevangen terroristen en of hun families) gelijk zouden zijn aan de sociale uitkeringen van behoeftige gezinnen, agumenterend dat in beide gevallen het gezin hun kostwinner had verloren.

PA budgetboek 2017Maar volgens het rapport van MEMRI, worden de uitkeringen aan gevangenen en gezinnen van  terroristen, in het 2017 budgetboek van de PA (plaatje rechts) onder een sectie met de titel “Het plan voor bescherming en zorg voor de gevangenen en hun gezinnen en ondersteuning en opleiding voor vrijgelaten gevangenen,” gedefinieerd als een “maandsalaris”, terwijl de uitkeringen slechts per kwartaal worden uitgekeerd. Uit een overzicht van de cijfers bleek dat de terroristische stipendia zijn soms 20 keer hoger zijn dan de bijstandsuitkeringen verstrekt aan behoeftige gezinnen.

De meeste sociale uitkeringen, die door de Palestijnse ministerie voor Sociale Ontwikkeling worden betaald, bedroegen zowat  NIS 600 (141 euros) per gezin, terwijl de maximale maandelijkse toelage uitgekeerd aan gevangenen en gezinnen terroristen NIS 12.000 (2.831 euros) overschrijdt

Het rapport van MEMRI stipuleert:

“Maandelijks salarissen en het merendeel van de voordelen voor zowel opgesloten en vrijgelaten gevangenen worden bijna uitsluitend bestemd voor de betrokkenen zelf; de economische status van hun familie is geen factor, en de betaling van de salarissen is niet afhankelijk van de familie die daarvan profiteert. Maandelijkse salarissen worden besteed aan ongehuwde gevangenen die geen gezin ondersteunen en die niet kunnen aantonen dat zij ten laste zijn [en] … worden uitbetaald, ongeacht de sociaal-economische situatie van de ontvanger.”

Uit de herziening van het uitkeringsbeleid van de Palestijnse Autoriteit is verder gebleken dat de Palestijnse gevangenen en vrijgelaten gevangenen een maandelijkse toelage enkel voor zichzelf ontvangen, niet voor hun families, de ontvangen som neemt toe in directe verhouding tot de lengte van hun straf (plaatje onderaan).

Israëlisch-Arabische gevangenen en ex-gevangenen, die geen inwoner zijn van de Palestijnse Autoriteit, ontvangen een maandelijkse salaris van de PA dat ongeveer NIS 500 (118 euro) hoger is dan de salarissen van de gevangenen die in de PA wonen, aldus het rapport.

België protesteert tegen afbraak van haar eigen illegale constructies door Israël

Palestijnse schooltje in Jubbet Al Dib (C-gebied in Judea) dat illegaal gebouwd werd met subsidies van onder meer België, werd op woensdagochtend 23 augustus weerom afgebroken. Enkel de fundamenten blijven over. [beeldbron: Nawaj’a/B’Tselem]

In een bericht van het Belgische ministerie van Buitendlandse Zaken van 24 augustus 2017 wordt de sloop door Israël van door België illegaal gebouwde constructies in de zogenaamde “Palestijnse gebieden” veroordeelt:

“Vicepremier en minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders en vicepremier en minister van Ontwikkelingssamenwerking Alexander De Croo veroordelen de sloop van een school in zone C van de bezette Palestijnse gebieden door de Israëlische overheid. De school in Jubbet Al Dib, in de buurt van Bethlehem, is gefinancierd door verschillende internationale donoren waaronder België. De sloop volgt op de inbeslagname van zonnepanelen in zone C van de bezette Palestijnse gebieden, in het dorp Abu Nwar op 9 augustus. Die zonnepanelen zijn door de Belgische Ontwikkelingssamenwerking gefinancierd. Ze leverden energie aan de lokalen en speeltuin van een andere school.”

De Belgische anti-Israëlpolitiek onder het mom van vermeende “ontwikkelingshulp voor Palestijnen”, lijkt geen verf te pakken in Israël. België zou de ontwikkelingsgelden die worden geïnd bij de gemiddelde (veelal verpauperde) belastingsbetaler beter investeren in duurzame en zinvolle ontwikkelingsprojecten in plaats van dan te trachten haar eigen politieke agenda op te dringen aan de onafhankelijke Joodse staat Israël. Illegale constructies optrekken in een gebied dat al decennialang het strijdtoneel is van het Arabisch-Israëlisch conflict en die riskeren om weer afgebroken te worden precies omdat ze illegaal zijn conform het internationaal recht, is zinloze verspilling van overheidsgeld en een onaanvaardbare inmenging in de binnenlandse aangelegenheden van een bevriende natie.

Overigens kwam de betreffende Palestijnse kolonie Jubbet Al Dib in het Israëlische C-gebied (kaartje rechts) reeds eerder in het nieuws toen in juni ’17 Israël er 96 door Nederland gedoneerde zonnepanelen confisqueerde. In een brief aan Mark Rutte heeft de Israëlische premier Benjamin Netanyahu in het begin van augustus aan Nederland belooft dat het de zonnepanelen zal terugkrijgen die Israëlische troepen in beslag namen.

De Oslo Akkoorden van 1993 verdeelden Judea & Samaria (aka de Westelijke Jordaanoever) in drie controlegebieden: Area A dat onder de volledige controle is van de Palestijnse Autoriteit; Area B dat onder Palestijnse burgerlijke controle staat en tegelijk onder gedeelde Israelisch-Palestijnse veiligheidscontrole; en Area C dat door Israël wordt gecontroleerd.

Het Area C-gebied omvat 62% van Judea & Samaria, waarvan slechts 5,8 procent ervan wordt bewoond door Palestijnse Arabieren.  Dit was in 1993-1994 slechts een “tijdelijke” oplossing in afwachting van een onderhandeld vredesakkoord tussen Israël en de Palestijnen. Echter, het vredesproces heeft tot nog toe weinig of niets heeft opgeleverd en de schuld voor dat falen wordt door de EU om de gekende redenen (doorspekt met Middeleeuwse vooroordelen jegens Joden) eenzijdig bij Israël gelegd. Bewust negeert Europa het decennia oude rejectionisme van de Palestijnen en worden de terreurdaden van Hamas en Co als een “ondeugende kwajongensstreek”  weggelachen.

Vandaar dat de Europese Unie (met België, Nederland en Noorwegen op kop) thans eenzijdig af wil van die Oslo overeenkomst en Area C volledig onder de controle wil brengen van de Palestijnse Autoriteit om en er een Palestijnse soevereine staat op te richten. De Europese Unie heeft beslist om een reeks stappen te zetten die de controle van Israël van het Area C-gebied in Judea & Samaria (West Bank) moeten ondermijnen.

Dat staat onder meer te lezen in een officieel EU-document van januari 2012 getiteld “Area C and Palestinian state building”. In essentie zegt Europa in dat dokument  “omdat het Area C-gebied van essentieel belang is om een leefbare Palestijnse staat te verwezenlijken, wij alles zullen doen wat nodig is om de Palestijnse ontwikkeling in het gebied te bevorderen, ongeacht het planningsbeleid van Israël.”

Kortom, de Europeanen hebben besloten om de Israëlische reguleringen simpelweg te negeren en beschouwen de betwiste gebieden in Judea & Samaria reeds als het feitelijke grondgebied van een toekomstige onafhankelijke Palestijnse staat en dat met een vredesakkoord met Israël als het even kan en zonder vrede als het moet én dus ook zonder de instemming van Israël.

Aldus maakt Europa al geruime tijd jacht op het Israëlisch C-gebied om er ‘Palestina’ op te richten met (oost) Jeruzalem als haar toekomstige hoofdstad. Het gebruikt daarvoor alle economische, financiële en diplomatieke middelen voor met inbegrip van Europese boycot van Israël’s economische producten. Aldus tracht Europa nieuwe feiten (o.m. door de bouw van illegale constructies) aan de grond te creëren en Israël aldus op de knieën te dwingen en te accepteren wat Europa reeds als een feit beschouwt, met name een Palestijnse staat op de Westbank.