Rabbijn klaagt gebrek beveiliging van synagoge aan tijdens ultra-rechtse betoging in Charlottesville

Antisemitische poster die voorafgaande aan de extreemrechtse rellen in Charlottesville van 12 augustus werd verspreid door de neonazigroep Stormfront, vergezeld van de oproep: “Stop de Joodse invloed in Amerika”  [beeldbron: The Daily Sh.]

Een prominente Amerikaanse rabbijn dringt er bij procureur-generaal Jeff Sessions aan om een ​​onderzoek te starten naar de politie van Virginia over de wijdverspreide klachten dat de agenten er niet inslaagden  om een ​​synagoge in Charlottesville adequaat te beschermen tijdens de neo-nazi-rally van afgelopen weekend in de stad.

Shmuel Herzfeld, rabbijn in Washington, DC, in de Ohev Sholom synagoge, vertelde op dinsdag tegenover The Algemeiner dat een onderzoek naar het optreden van de lokale politie van essentieel belang is. “Van wat ik zag, bleek de bescherming van de politie niet voldoende te zijn, dus ik zou willen dat de procureur-generaal die laat onderzoeken,” zei rabbijn Herzfeld. Hij voegde eraan toe dat hij ook de senatoren Mark Warner (R) en Tim Kaine (D) van Virginia zou contacteren om hun steun te vragen voor een onderzoek.

Terwijl neo-nazi’s en andere extreem-rechtse activisten zich verzamelden zich voor de “Unite the Right” betoging op zaterdag 12 augustus, woonden ongeveer 40 Joden de religieuze dienst voor de sabbat bij in de synagoge van Charlottesville’s Congregation Beth Israel.

In een Facebook-bericht van Alan Zimmermann, de president van de congregatie, beschreef hij de angstaanjagende scène van blanke nationalisten die gewapend met automatische wapens buiten de synagoge paradeerden.

“Gedurende een half uur stonden drie mannen gekleed in gevechtskledij en gewapend met semi-automatische geweren aan de overkant van de synangogetempel,” schreef Zimmerman. “Hadden ze geprobeerd om binnen te komen, weet ik niet wat ik had kunnen doen om ze te stoppen, maar ik kon tevens mijn ogen niet van ze afhouden. Misschien dat de aanwezigheid van onze gewapende bewaker hen afgeschrikt heeft. ”

Zimmerman voegde eraan toe dat “Verscheidene malen nazi’s voorbij ons gebouw paradeerden en schreeuwden ‘Daar is de synagoge!” gevolgd door het schreeuwen van “Sieg Heil” en andere antisemitische taal. Sommige droegen vlaggen met hakenkruisen en andere nazi-symbolen.”

Zimmerman zei dat hij de leden van degemeenschap had geadviseerd om de synagoge in groepen te verlaten via de achteringang nadat de dienst was beëindigd. Later die dag, vervolgde hij “vernamen we dat op de nazi websites werd opgeroepen om onze synagoge plat te branden.  Ik was met één van onze rabbijnen en we vroegen ons af of we terug zouden gaan naar de tempel om het gebouw te beschermen. Wat had ik kunnen doen als ik daar was? Gelukkig is het enkel bij geschreeuw gebleven, maar we hadden wel degelijk een dergelijke aanval mogelijk geacht, waarbij we uit voorzorgsmaatregel onze Torah rollen hadden verwijderd met inbegrip van een Holocaust rol.”

Swastika vlaggen in Charlottesville, 12 augustus 2017 [beeldbron: AllInfo]

Advertenties

Steeds meer Joden uit Venezuela immigreren in Israël

Ongeveer twee weken geleden zijn er na een geheim gehouden actie 26 nieuwe immigranten uit Venezuela in Israël aangekomen. Ze kwamen allemaal uit de hoofdstad Caracas en omgeving. Ze hebben alles achtergelaten, velen bevinden zich in een slechte economische toestand. In Venezuela stond een deel van de immigranten blootgesteld aan de daar steeds groter wordende golf van geweld.

Eentje van hen is Michal, die samen met haar drie kleine kinderen in Israël is geïmmigreerd. Na de landing in Israël vertelde ze:

“De afgelopen tijd is het ons duidelijk geworden dat er geen hoop meer is op een verbetering van de situatie in Venezuela. Ik voelde dat ik het land moest verlaten en naar huis moet gaan naar Israël. Mijn zoon lijdt aan een chronische huidziekte en het werd onmogelijk om voor hem zalf en medicijnen te krijgen. Steeds opnieuw was er gebrek aan brood, meel en andere primaire levensmiddelen. Mensen werden op straat ontvoerd om daarna losgeld voor ze te kunnen eisen. Het was gevaarlijk om de straat op te gaan. De terugkeer naar Israël, naar huis, maakt me heel gelukkig”.

Venezuela bevindt zich in een zware economische en politieke crisis. Het minimumloon bedraagt maar $ 10,- in de maand. Vanwege de hoge inflatie hebben auto´s en huizen hun waarde verloren. Levensmiddelen en medicijnen zijn alleen nog te krijgen op de zwarte markt, tegen veel te hoge prijzen.

In de joodse gemeenschap van Venezuela bevinden zich ongeveer 1400 oudere mensen en ongeveer 500 kinderen. Door de gemeenschap worden 700 families sociaal ondersteund. Vanwege de slechte situatie wordt het voor veel leden van de gemeenschap moeilijk om het land te verlaten om in Israël te immigreren.

De stichting “Keren Hajedidut” financiert voor de nieuwe immigranten de vluchten naar Israël en ondersteunt ze. Ieder kind krijgt $ 500,-, volwassenen krijgen van de stichting een bedrag van $ 800,- aan hulp.

Rabbijn Yechiel Eckstein, president van de stichting, zei na de landing van de immigranten in Israël:

“Keren Hajedidut concentreert zich op de hulp aan Joden in de hele wereld die economische problemen hebben of bedreigd worden vanwege de politieke situatie. De stichting helpt hen bij de immigratie en het begin van een nieuw leven in veiligheid. De situatie in Venezuela staat compleet op instorten. Op straat heerst veel geweld en het ontbreekt aan levensmiddelen en medicijnen. De joodse gemeenschap daar telt 5000 leden en velen van hen hebben te lijden onder honger en gezondheidsproblemen. In de afgelopen anderhalf jaar heeft de stichting 200 Joden uit Venezuela geholpen om naar Israël te immigreren en ze helpt de joodse gemeenschap daar met de verzorging met medicijnen. De nieuwe immigranten komen zonder iets in Israël aan. Wij helpen hen de eerste maanden zowel op financieel als sociaal gebied. Gelukkig is er ook hulp van de Israëlische regering, die de catastrofale situatie begrepen heeft en de immigranten uit Venezuela krachtig ondersteunt.”

door Yossi Aloni


bron-logoIn een vertaling uit het Duits door E.J. Bron van een artikel “Immer mehr Juden aus Venezuela wandern nach Israel ein” op Israel Heute van 14 augustus 2017.

Dochter van Amerikaanse ambassadeur naar Israël geïmmigreerd

New immigrants from North America arrive on a special ” Aliyah Flight 2017″ on behalf of Nefesh B’Nefesh organization, at Ben Gurion airport in central Israel on August 15, 2017. Photo by Miriam Alster/Flash90

De ambassadeur van de Verenigde Staten in Israël, David Friedman, wachtte gisteren opgewonden op de luchthaven Ben-Gurion in Tel Aviv op zijn dochter Talia. Ze kwam niet alleen om haar vader te bezoeken, ze kwam om in Israël te blijven.

Samen met 232 nieuwe immigranten uit de VS landde ze gisterochtend in Israël en viel haar vader in de armen (foto). “We zijn zo trots op haar en houden zoveel van haar”, zei de Amerikaanse ambassadeur over zijn dochter. “We willen graag dat ze gelukkig wordt. Ze houdt van Israël, onze hele familie houdt van Israël.”

De 23-jarige Talia Friedman is verpleegster van beroep en werkte in een ziekenhuis in New York. Ze zal in Jeruzalem gaan wonen. “Ik hoop dat ze ook de mensen hier in Israël weer beter kan maken”, zei ambassadeur David Friedman. “Ze wilde altijd al naar Israël komen, nu is haar droom in vervulling gegaan. We wensen haar veel succes in Israël”, zei hij verder.

Talia Friedman landde samen met nog 232 andere nieuwe immigranten uit Noord-Amerika. De vlucht werd door de organisatie “Nefesh B´Nefesh” georganiseerd in samenwerking met het Joods Nationaal fonds (“Keren Kayemet le Israel”), het Israëlische ministerie van Immigratie en het Jewish Agency. Onder de nieuwe immigranten bevonden zich ook 72 jongeren, die naar Israël gekomen waren om weldra hun militaire dienstplicht te vervullen.

De organisatie “Nefesh B´Nefesh” heeft de afgelopen 15 jaar voor meer dan 50.000 mensen uit Noord-Amerika de immigratie naar Israël mogelijk gemaakt, zoals de president van de organisatie, Toni Gelbart, verklaarde.

door NAI Redaktion


bron-logoIn een vertaling uit het Duits door E.J. Bron van een artikel “Tochter von US-Botschafter nach Israel eingewandert” op Israel Heute van 16 augustus 2017.

UNRWA verzegelde terreurtunnel van Hamas die uitgaf op enkele van haar jongensscholen in Gaza

Het einde van de smokkel- en aanvalstunnels van Hamas in Gaza is bijlange na nog niet in zicht, mede dankzij de gulle donaties van de Verenigde Staten en de Europese Unie aan de UNRWA, de aparte hulporganisatie van de Verenigde Naties voor en door de Palestijnen

Het bijzondere hulpagentschap exclusief voor Palestijnse vluchtelingen van de Verenigde Naties (United Nations Relief and Works Agency – UNRWA) berichtte op maandag 14 augustus 2017 dat het een tereurtunnel van Hamas heeft gesloten die liep onder twee jongensscholen van de UNRWA in het vluchtelingenkamp van Maghazi in de Gazastrook.

De tunnel werd reeds twee maanden eerder (op 9 juni 2017) ontdekt toen de Maghazi Elementary Boys A&B School en de Maghaz Preparatory Boys School gesloten waren omwille van de jaarlijkse zomervakantie. The Jerusalem Post berichtte dat Chris Gunness, de woordvoerder van de UNRWA de verzegeling van de tunnel heeft bevestigd. In een verklaring die volgde nadat de tunnel voor het eerst werd ontdekt, zei Gunness dat de “UNRWA het bestaan van dergelijke tunnels in de sterkst mogelijke termen veroordeeld. Het is onaanvaardbaar dat studenten en stafpersoneel op dergelijke wijze in gevaar worden gebracht.”

UNRWA, filiaal van Hamas
In het verleden heeft de UNRWA klacht neergelegd tegen de terreurorganisatie Hamas voor het bouwen van tunnels onder haar gebouwen en dreigde ermee de militaire infrastructuur van de terreurgroep te verzegelen. Maar dat is niet gebeurd. Tijdens de Gazaoorlog van 2014 werden minstens drie wapenopslagplaatsen gevonden in gebouwen van de URWA, terwijl een tunnel van Hamas werd gevonden in een booby-trapped UNRWA kliniek.

Dit werd telkens hardnekkig ontkend door UNRWA woordvoerder Chris Gunness die integendeel even later opriep tot een boycot van The Jerusalem Post omdat de krant leugens over hem zou verspreiden. Hij stuurde prompt de volgende tweet de eter in:

Chris Gunness

Echter deze keer was er geen ontkennen meer aan. Midden-Oosten historici Alexander Joffe en Asaf Romirowsky beschreven de UNRWA in augustus 2014 als zijnde “effectief een filiaal van Hamas“. Zij merkten op dat de meeste werknemers van UNRWA behoorden tot een met Hamas gelieerde vakbond, terwijl de curricula van de UNRWA school werd ingevuld door de islamistische terreurgroep. In het hart van de strategie van Hamas staat het gebruik van de Gazaanse burgers als menselijk schild, een oorlogsmisdaad en terroristische taktiek bedoeld om de morele gevoeligheid van de vijand uit te buiten.

Tunnels, tunnels, tunnels…
Op donderdag 10 augustus 2017 onthulden het Israëlische Leger (IDF) en het Israëlische Agentschap voor Veiligheid (ISA of Shin Bet) belangrijke structuren van de terreurgroep Hamas in Gaza, met inbegrip van terreurtunnels die ondermeer bedoeld zijn als schuilplaatsen voor terroristen en voor de opslag van wapens en munitie.

In een belangrijk deel van de infrastructuur, zoals te zien is op een aantal luchtopnames, maakt Hamas misbruik van haar burgerbevolking door in privéwoningen en publieke gebouwen de ingangen van tunnels onder te brengen, zoals in scholen en moskeeën. Ervoor kiezen om deze tunnelschachten te plaatsen in deze gebouwen, is bedoeld om de tunnels te vermommen en maken het dan ook bijzonder moeilijk om deze aan te vallen. Echter, tijdens een gevecht, worden deze doelwitten legitieme militaire doelen in het kader van het internationaal recht.

“In de Gazastrook zijn tienduizenden door oorlogsgeweld verwoeste woningen nog niet hersteld. Veel van de binnenkomende hulpgelden worden gebruikt om beschadigde moskeeën te herstellen en zelfs om nieuwe moskeeën te bouwen. Er is geen geld voor de herbouw van huizen in Gaza, maar er worden wel smokkeltunnels gebouwd. “
[bron: Tilly Dodds, 10 mei 2016, Nederlands Dagblad]

Tijdens de oorlog tegen Hamas in Gaza in juli/augustus 2014 werden tot drie keer toe door het IDF wapenopslagen en raketten ontdekt van Hamas in scholen van de UNRWA in de Gazastrook, wat aanvankelijk door de VN hulporganisatie werd ontkent, maar veel later – lang nà het einde van het conflict – toch werd toegegeven…

Jared Kushner heeft gelijk: er is geen oplossing

“En ze piesten in een plas en het bleef lijk het was…”
[Een cartoon van de Israëlische tekenaar Ronny Gordon in Arutz Sheva]

Toen de adviseur van de Amerikaanse president Donald Trump, Jared Kushner, onlangs in een privégesprek zei “dat het zou kunnen zijn dat er voor het conflict tussen de Palestijnse Arabieren en Israël geen oplossing is”, sprak hij alleen maar uit wat duidelijk is.

Bijna honderd jaar lang hebben zelfbenoemde wijze mannen beweerd de oplossing te hebben, maar al hun voorstellen bleken een fata morgana te zijn.

De Britten dachten in 1922 de oplossing te hebben, toen ze het oostelijke deel van het mandaat Palestina – 78% van het oorspronkelijke mandaatgebied – afscheidden en daar een Arabisch koninkrijk stichtten, dat men intussen kent als “Jordanië”. Je zou denken dat het schenken van 78% van het land aan de Palestijnse Arabieren zou volstaan om hen ervan te overtuigen de resterende 22% aan de Joden te laten. Hoezo!

Engeland probeerde het 15 jaar later opnieuw. Het delingsplan van de Peel-commissie van 1937 stelde voor de resterende 22% van het land op te delen. De Arabieren zouden er drie vierde deel van moeten krijgen. De Britten zouden Jeruzalem en Bethlehem houden. De dwergstaat van de Joden zou uit Galilea en een smalle strook land langs de kust bestaan. De vooraanstaande joodse krachten waren, wanhopig uit op een paar zandkorrels, bereid om op basis hiervan te onderhandelen. De Arabieren wezen het voorstel echter af.

In 1947 kwamen de Verenigde Naties met hun eigen “oplossing”. Eens temeer werd aan de Arabieren het merendeel van het resterende territorium aangeboden. Aan de Joden zou een deel van Galilea, een deel van de kust en een deel van de Negev gegeven worden. Zo´n joodse staat zou militair niet te verdedigen zijn geweest, om er maar over te zwijgen dat hij er niet toe in staat zou zijn geweest een groot aantal immigranten op te nemen. Maar de vooraanstaande joodse krachten, inmiddels als gevolg van de Holocaust wanhopig bereid alles aan te nemen, accepteerden. De Arabieren wezen het uiteraard af. Er volgde een bloedige oorlog.

Twee ambtenaren van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, Daniel Kurtzer en Dennis Ross, kwamen in 1989 met een nieuwe “oplossing”. Zij overtuigde de aftredende president Ronald Reagan en de nieuwe president George H.W. Bush ervan dat de oplossing van het Israëlisch-Palestijnse conflict er voor de VS in gelegen zou zijn om te doen alsof Yasser Arafat en zijn PLO vrede zouden willen en met hem te onderhandelen. Bush moest de erkenning van Arafat door de VS 18 maanden laten weer intrekken, toen PLO-terroristen op weg naar Tel Aviv betrapt werden, waar zij op het strand Israëli´s wilden afslachten en in de nabijgelegen Amerikaanse ambassade gijzelaars wilden nemen.

Maar Kurtzer en Rosse beleefden hun “oplossing” 12 jaar later opnieuw – en het lukte hen de volgende president Bush op dezelfde wijze te blameren. Ze overtuigden George W. Bush ervan dat Arafat, omdat hij de Akkoorden van Oslo had ondertekend, deze keer echt vrede wilde. Maar in januari 2002 werd Arafat erop betrapt hoe hij probeerde op een schip genaamd “Karine-A” 50 ton wapens het land binnen te smokkelen en nu was de andere Bush aan de beurt om te verklaren dat “de Palestijnen een nieuwe leiding moeten vormen, die niet door terreur bevlekt is”. Zo vader zo zoon!

De Palestijnen namen het advies van Bush niet ter harte. In plaats van een niet terroristische leiding te vormen, maakten ze Arafat´s nummer 2, de terreurveteraan Abu Mazen – die wij kennen als Mahmoud Abbas – tot hun nieuwe leider. En die – was dat zo moeilijk te voorspellen? – zette prompt Arafat´s politiek van de verheerlijking van het terrorisme, de salarissen voor terroristen en het aanmoedigen tot terreuraanslagen voort. Tot zover over de “oplossing” van Kurtzer en Ross.

Twee wanhopige vooraanstaande Israëlische politici, Ehud Barak en Ehud Olmert, kwamen eveneens met “oplossingen”. Door het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken aangespoord en onder druk gezet, boden Barak (2000) en Olmert (2008) enorme concessies aan de Palestijnse Autoriteit aan. De Palestijnen accepteerden dat nog steeds niet.

Herinnert iemand zich Dennis Ross´ “oplossing” uit 2010? Hij beweerde dat meer woonruimte voor Palestijnen tot vrede zou leiden. Hij oefende druk uit op Israël om Hamas cement te laten importeren. “Ik ruziede met Israëlische leiders en veiligheidsautoriteiten. Ik zei tegen hen dat ze meer bouwmateriaal, inclusief cement, de Gazastrook moeten binnenlaten, opdat er huizen, scholen en fundamentele infrastructuur gebouwd kunnen worden”, schreef hij later in de “Washington Post”. “Zij antwoordden dat Hamas dit zou misbruiken en ze hadden gelijk”, gaf Ross toe – Hamas gebruikte het cement om “een labyrint van tunnels, bunkers, commandocentrales en schuilplaatsen voor haar leiders, strijders en raketten” te bouwen.

Maar het ministerie van Buitenlandse Zaken wilde niet opgeven. Martin Indyk en zijn assistent David Makovsky kwamen met een eigen “oplossing”, die, zoals gebruikelijk, inhield dat Israël verstrekkende territoriale concessies doet en de Palestijnen een bewapende, soevereine staat deed toekomen, die Israël op de keel werd gezet. Israël moest 104 terroristen vrijlaten (die 70 Israëli´s vermoord hadden), alleen voor het “privilege” om onderhandelingen met de Palestijnse Autoriteit te mogen voeren. Maar toen, midden in de Indyk-gesprekken in 2013/2014, kondigde Abbas plotseling de vorming van een Palestijnse Autoriteit-Hamas-eenheidsregering aan. De Indyk-Makovsky-“oplossing” was achterhaald.

Herkent iemand hier een patroon in? Is het inmiddels niet duidelijk dat iedere “oplossing”, die de duurzame existentie van een joodse staat van welke grootte dan ook bevat, door de Palestijnen nooit serieus geaccepteerd zal worden?

Al die professionele vredesprocessors en zelfbenoemde Midden-Oosten-“deskundigen” schijnen nog altijd een simpel feit niet te begrijpen, dat een bescheiden, tot schoonzoon van een president geworden projectontwikkelaar blijkbaar begrijpt: het conflict tussen Palestijnse Arabieren en Israël heeft geen oplossing. Een eeuw bittere en bloedige ervaring heeft dat pijnlijk duidelijk gemaakt.

door Stephen M. Flatow


bron-logoIn een vertaling uit het Duits door E.J. Bron van een artikel “Jared Kushner hat recht: Es gibt keine Lösung” op de website van Abseits vom Mainstream – Heplev van 8 augustus 2017.