De ‘Al-Aqsa leugen’ leeft verder [Ben-Dror Yemini]

Palestijnse aanhangers van ISIS demonstreren de piratenvlag van islam voor de Rotskoepel op de Tempelberg in Jeruzalem. In hun bekrompen 7de eeuws wereldbeeld is geen plaats voor andersdenkenden en voor Joden nog het minst van al. Enkel Islam mag gedijen en heersen.

Terrorisme is niet op zoek naar vrede, het zoekt geen twee staten voor twee volkeren of wil een einde maken aan de bezetting. Terrorisme ontstaat omwille van opruiing, haat en bloedsprookjes. Het zoekt vernietiging en verderf en het zal elk excuus aangrijpen om opnieuw op te duiken, zowel wanneer de Palestijnen lijden als gevolg van de bezetting en wanneer het hen goed gaat ondanks de bezetting.

De Tempelberg, zo werden we gewaarschuwd, zal de moslimwereld in vuur en vlam zetten. Er zijn al protesten in verschillende uithoeken van de wereld. En hier, in Israël, greep een Palestijn naar een mes en ging naar buiten om drie Joden te vermoorden. Als we enkel wat vriendelijker hadden gehandeld, als we ze niet hadden geërgerd, dan zou het niet gebeurd zijn.

Houdt u niet enkel van dat zelfbedrog, dat zich herhaalt telkens wanneer een nieuwe golf van geweld dreigt om hen te vernietigen? Ja, om hen te vernietigen, niet ons. Omdat ze ons regelmatig bedreigen en zichzelf bezeren. Het begon niet vandaag. Het is traditie. Het is geschiedenis.

In de grote Arabische opstand van de jaren 1930, waren de Britten de belangrijkste doelgroep. De activiteiten waren tegen hen gericht. Zo’n 200 Britten, 400 Joden en 5.000 Arabieren werden gedood. Het was aanvankelijk geen religieuze opstand. Maar de moefti, Haj Amin al-Husseini, verspreidde het gerucht dat de Britse soldaten moskeeën hadden geschonden en dat de Joden op het punt stonden om het van hen over te nemen. Het was een voortzetting van de “Al-Aqsa leugen”, die de moefti voor zichzelf in de jaren 1920 had gecreërd.

Het interessante is dat, hoewel de Britten reageerden met schokkende brutaliteit met middelen waarvan Israël niet eens durfde dromen om ze te gebruiken, er net zo goed echte wreedheid was  tussen moslims onderling. Toen de opstand begon was de moefti tegen geweld. Hij verkoos de diplomatieke weg. Naarmate de tijd verstreek radicaliseerde de moefti steeds meer.

Op een gegeven moment, gaf het grootste deel van de Palestijnse Arabieren de brui aan de opstand. De moefti en zijn aanhangers waren woedend. Het resultaat was dat de meeste Arabieren die tijdens de opstand werden vermoord, het slachtoffer waren van een bloedige oorlog tussen de rivaliserende facties, en de moefti en zijn aanhangers waren verantwoordelijk voor de meeste moorden.

Naarmate de jaren voorbijgingen verergerde het format van “een externe vijand met zelfdodingslust” nog meer en dat niet enkel onder de Palestijnen. De moslims zijn regelmatig woedend op het Westen. De voorbije decennia hebben de “krachten van de vooruitgang” nog olie op het vuur gegooid. Duizenden academici, journalisten en mensenrechtenactivisten wijzen met een beschuldigende vinger naar het Westen, naar de Verenigde Staten als de Grote Satan en naar Israël als de Kleine Satan. Alles wat de islamisten zeggen, zeggen de ultra-verlichte mensen nog een beetje beter.

Maar de woede tegen het Westen, die meestal gebaseerd is op leugens en zelfbedrog, betreedt een verbeterde format van “een externe vijand en zichzelf doden,” want in de afgelopen decennia hebben de moslims zich voornamelijk zelf afgeslacht. Het bloedbad bestaat overal waar islamisten zijn en altijd vinden ze excuses om “de industrie van de dood” (de titel van een artikel van oprichter van de Moslim Broederschap Hassan al-Banna) te versterken.

Van 2002 tot eind 2016 werden 202.697 mensen vermoord in daden van terreur. Ik heb het niet over de slachtoffers van de oorlog in de islamitische wereld, waar het dodental in die periode bijna een miljoen bereikte. Ik heb het over de slachtoffers van terreur, waarvan de absolute meerderheid moslims zijn, in islamitische landen of in islamitische bevolkingscentra. Irak, Afghanistan en Nigeria staan bovenaan de lijst. Israël bijna aan de onderkant. Dus met alle respect voor de gevoeligheid voor de Tempelberg, die wel degelijk bestaat, is dit wel het laatste probleem van de moslimwereld.

Terreur verschijnt niet omdat het iets wil verbeteren. Terrorisme is niet op zoek naar vrede. En in ons geval, zoekt het geen twee staten voor twee volkeren, het wil geen einde maken aan de bezetting. Terrorisme ontstaat omwille van opruiing, haat en bloedsprookjes. Het zoekt vernietiging en verderf en het zal elk excuus aangrijpen om opnieuw op te duiken.

Wanneer de Palestijnen lijden als gevolg van de bezetting, hebben ze een uitstekende reden, en men kan erop rekenen dat de vertegenwoordigers van de krachten van de vooruitgang zullen veranderen in terroristische propagandisten en wapens verrechtvaardigen. Wanneer de dingen goed gaan, ondanks de bezetting – en de afgelopen twee jaar zijn er tekenen van welvaart – laat dit het bloed van de jihadisten nog meer koken en ze revolteren ​​tegen de normalisering. En, op de achtergrond, zijn er altijd de aanstichters en de agitatoren en de financiers. De jonge man die op vrijdagavond erop uit trok om te moorden, geloofde dat de Joden een van de meest heilige symbolen van de islam ontheiligen. Hij geloofde de campagne van leugens, te beginnen met al-Jazeera en sjeik Raed Salah van Hamas en de Palestijnse media.

Dat betekent niet dat onze beleidsmakers het juiste deden. Maar vooraleer we onze messen trekken, en vooraleer we een ruzie beginnen tussen de Shin Bet en de politie, en vooraleer we met een beschuldigende vinger wijzen naar premier Benjamin Netanyahu, moeten we niet vergeten dat we het hier hebben over een veel dieper liggend probleem. Een probleem dat de Arabische wereld eerst intern moet oplossen, omdat de moslims een absolute meerderheid vormen van de slachtoffers van de islamitische terreur. De Tempelberg, met alle respect, staat helemaal los van dit probleem.

door Ben-Dror Yemini


Bron: een artikel van Ben-Dror Yemini van 27 juli 2017 op de site van Ynetnews

Met dank aan Tiki S. voor de hint

Advertenties