Zwitserland: Organisaties die opriepen tot de vernietiging van Israël financieel drooggelegd

De BDS-beweging (Boycott, Divestment and Sanctions) is een transnationale campagne die zich inzet voor sancties tegen Israël op alle terreinen (economie, politiek, cultuur). Het is het doel van deze campagne, die in 2005 door een oproep van ongeveer 170 Palestijnse organisaties in het leven werd geroepen, om de Palestijnse nationale beweging te ondersteunen. Daarbij gaat men zo ver om de totale vernietiging van Israël te eisen. Protagonisten van deze campagne zijn een serie NGO´s. De campagne geldt als sterk antizionistisch, wordt echter ook vaak gekwalificeerd als antisemitisch en racistisch.

Belastinggeld voor Palestijnse organisaties

Nu heeft het Zwitserse parlement zich ervoor uitgesproken om zulke organisaties niet meer met belastinggeld te stimuleren. Achtergrond van deze parlementsbeslissing was het twijfelachtige feit dat er daadwerkelijk betalingen aan Palestijnse organisaties in het Nabije Oosten door het Zwitserse Departement voor Buitenlandse Aangelegenheden (EDA) worden gedaan. Het gaat daarbij zeker om organisaties die in te delen zijn bij de BDS-beweging en die oproepen tot geweld tegen en de verdrijving van Joden evenals tot de vernietiging van de staat Israël.

Betalingen moeten gestopt worden

Het door Christian Imark (SVP) ingebrachte voorstel werd in de Eerste Kamer van het Zwitserse parlement met 111 tegen 78 stemmen aangenomen. Het voorstel werd gesteund door de Zwitserse Volkspartij (SVP), de Freisinnig Demokratische Partei (FDP) en delen van de Christdemokratische Volkspartei (CVP), en afgewezen door de Sociaaldemocraten (SP), de Groenen en de Groenliberalen. Om definitief een einde te maken aan de betalingen door het ministerie van Buitenlandse Zaken aan antisemitische organisaties moet de Tweede Kamer echter ook nog instemmen met het voorstel.

Zwitserse ministerie van Buitenlandse Zaken financiert antisemitische organisaties

Christian Imark verklaarde voor de stemming dat hij in het al decennia lang voortdurende Midden-Oostenconflict geen standpunt zou willen innemen. Maar Zwitserland zou heel nauwkeurig moeten onderzoeken met wie het in de regio zou samenwerken. Het ministerie van Buitenlandse Zaken zou juist organisaties ondersteunen “die boycots en sancties tegen Israël eisen en bedrijven, die anti-Israël hetze, juridische oorlogsvoering evenals antizionistische en racismecampagnes bedrijven, oproepen tot vernietiging van de staat Israël of deels zelfs rechtstreeks contacten onderhouden met terreurorganisaties.”

Speciale verantwoordelijkheid van Zwitserland vanwege de neutraliteit

Juist als neutraal land zou Zwitserland een speciale verantwoordelijkheid hebben en zou het niet kunnen dat het land een eenzijdige politiek zou voeren. Want daarmee “zullen we nooit vrede creëren, maar zullen we integendeel het conflict verder aanwakkeren totdat het bloed ook aan onze eigen kleeft”, waarschuwde de patriottische SVP-politicus.


bron-logoBron: in een vertaling uit het Duits door E.J. Bron van een artikel op de site Unzensuriert.at van 11 maart 2017

In Nederland steunen politici Arabieren die oproepen tot ‘vergassing van Joden’ Deel 2

In Nederland ondersteunen politici Arabieren die oproepen tot vergassing van Joden

De laatste maanden hebben Arabieren bij demonstraties in Nederland onder meer steeds weer opgeroepen tot “vergassing van Joden.” Dat heeft de auteur van deze bijdrage beschreven in zijn boek “SOS Avondland” met bronvermeldingen.

Nu is er echter een nieuwe variant: Bekende Nederlandse politici marcheren samen met de Arabieren, terwijl ze luidop “Hamas, Hamas, Joden aan het gas” brullen.

Wat deze dagen in Nederland gebeurt, valt allang in geen enkele Duitse krant te lezen. Nederlandse socialisten nemen deel aan een demonstratie waarbij openlijk wordt opgeroepen tot “vergassing van Joden”. Sterker nog: Ze marcheren in de voorste gelederen, roepen zelf op tot terreur, terwijl achter hen Arabieren brullen: “Joden aan het gas.”

Aldus geschiedde op 3 januari 2009 in Amsterdam tijdens een demonstratie, die onder andere door het (ook in Duitsland actieve) Milli Görüs en door de in 1962 geboren socialistische politicus Harry van Bommel (SP) en door de “vredesactiviste” Gretta Duisenberg werd aangevoerd. Terwijl van Bommel brulde: “Intifada, Intifada, Palestina vrij!”, riepen spreekkoren achter hem op tot vergassing van Joden.

Wie niet kan geloven dat Nederlandse politici van aanzien zonder een spier te vertrekken mee marcheren met deze oproep tot volkerenmoord, moet eens de hierop volgende korte video bekijken – achter Harry van Bommel blèren de moslims “Joden aan het gas!”. Nederlandse kranten berichten er weliswaar over dat de politicus Harry van Bommel heeft opgeroepen tot Intifada. Ze verzwegen echter wat zijn medeburgers achter hem hebben geschreeuwd en onverstoord bleef oproepen tot Intifada en deze demonstranten gewoon ondersteunde. Socialisten (SP) en Milli Görüs hadden samen tot de “demonstratie” opgeroepen.

Intussen hebben jonge moslims overal in Europa met de jaarwisseling jacht gemaakt op Joden

Intussen hebben jonge moslims overal in Europa met de jaarwisseling jacht gemaakt op Joden. En zoals gewoonlijk wordt dat allemaal verzwegen door de Duitse “kwaliteitsmedia.”

In Odense/Denemarken schoot een Arabier op Joden die in een winkelcentrum waren uit de Dode Zee verkochten. (Bron: BT en Jeruzalem Post). De aanslag vond plaats in Odense-Rosengårdscentret, het islamitische bolwerk van Odense. Meerder jonge Arabieren hadden de Joden eerst beledigd. Vervolgens trok een 27-jarige Arabier een pistool en schoot op de Joden. De 27-jarige Arabier werd gearresteerd (bron: Berlingske). Duitse journalisten verzwijgen niet alleen deze moordaanslag op onze medeburgers, maar ook de antisemitische heksenjachten van de voorgaande dagen in de Belgische stad Antwerpen.

In Antwerpen-Diamantwijk (centrum diamantenhandel), Antwerpen-Borgerhout en Antwerpen-Turnhoutsebaan moest de politie tijdens de jaarwisseling met vereende krachten beschermende wallen rondom de huizen van Joden oprichten, omdat zo’n 300 amok makende Arabieren vervuld van haat door de stad trokken. Ze droegen de in België verboden vlaggen van de islamitische terreurgroep Hamas met zich mee en probeerden steeds weer door de politieversperringen heen binnen te dringen in Joodse woonwijken.

De Arabieren vielen journalisten en bussen aan, vernielden geparkeerde auto´s en verkondigden in spreekkoren dat islam “vrede” betekende. De demonstranten werden, toen de politie hen de toegang tot de Joodse woonwijken versperde, steeds gewelddadiger. Volgens Michael Freilich van het Joodse maandblad “Joods Actueel” hebben de Joden in Antwerpen intussen een SMS-service ingesteld die de gezinnen meedeelt in welke delen van de wijk op dat moment gevaar voor ze dreigt. Het opschrift boven één van de artikelen luidt: “Joden durven in Antwerpen niet meer op straat te  komen.” Dat zal ook begrepen worden door iedereen die verder geen Nederlands spreekt.

Ook in Groot-Brittannië maakten moslims ronde de jaarwisseling jacht op Joden. Daarover berichtte de Britse “Jewish Chronice”. Volgens deze berichten zochten de jonge mannen in groepen doelgericht naar Joods koosjere restaurants en naar Joodse winkels, maar werden er overal door de aldaar aanwezige personen uit gegooid. (Bron: Jewish Chronicle, 2 januari 2009).

Ook in Frankrijk maken moslims deze dagen jacht op Joden. In Charleroi gooiden ze zelfs een molotovcocktail op een synagoge (Bron: DHnet). En in de “Europese hoofdstad” Brussel trokken zo’n duizend moslims naar het Martelarenplein en riepen aldaar op de staat Israël en de Joden “te vernietigen.”

De politie liet hen begaan. In Brussel is 57% van de nieuwgeboren inwoners moslim, 33% van inwoners van de “Europese hoofdstad” is islamitisch en Brussel zal, volgens een verklaring van de Belgische Universiteit van Leuven, over hoogstens 14 jaar een louter islamitische stad zijn.

door Udo Ulfkotte


bron-logoBron: in een vertaling uit het Duits voor E.J. Bron door Theresa Geissler van een artikel van Udo Ulfkotte van 4 januari 2009 op de site van Europe News.

In Nederland steunen politici Arabieren die oproepen tot ‘vergassing van Joden’ Deel 1

Niet alleen vele Duitse politici zijn antisemitisch. De meeste politici en media in Europa die de islam ondersteunen, zijn het ook. Kunt U zich nog de moslimdemonstratie in Noordrijn-Westfalen herinneren, waarbij een uit meerdere honderden personen bestaande islamitische maffia “Joden-aan-het-gas” riep? Weet U nog dat de erbarmelijke minister van Binnenlandse Zaken, Jäger, de onderzoeken tegen alle schreeuwers stopzette? Dan weet U dat moslims hier alles mogen. Dan weet U ook dat Duitsers steeds minder mogen. Dan bent U zich ervan bewust dat wij allang in een juridisch twee klassen-systeem leven: Wetten gelden oor Duitsers. Moslims staan boven de wetten. Supra-wettelijk, zogezegd.

Dan weet u ook, dat wij niet langer een democratie hebben. Want daarin geldt, dat voor de wet iedereen gelijk is.

En dan weet U dat onze politici weer samenwerken met de in historisch opzicht ergste vijand der Joden: Mohammed beging zijn eerste islamitische genocide (talloze verdere zouden in de loop van de islamitische expansie volgen) niet voor niets tegen de Joodse stam van de Banu Kureiza, wier 1000 mannen hij, toen de stam weigerde zich tot de islam te bekeren, de volgende dag in het openbaar liet onthoofden – en hun vrouwen en kinderen verkocht als slaven. Niet zonder eerst de mooiste onder hen voor zijn eigen seksuele behoeften te hebben gereserveerd.

Dan weet U dat nauwelijks 70 jaar na de collaboratie van de nazi’s met moslims (ik herinner aan de meerdere persoonlijke ontvangsten van de Palestijnse Jodenhater grootmoefti Husseini door Hitler, bij wie het ging om de ondersteuning der nazi’s bij de bouw van gaskamers ter vergassing van Joden in het toenmalige “Palestina” Links wederom moslims ondersteunt die ertoe oproepen Joden te vergassen. En de media, meestal links, doen er alles aan om deze schandalige collaboratie te verheimelijken.

Het zijn – niet allemaal, maar de meeste wel – linkse politici die met moslims collaboreren. Hen zal niets gebeuren, hoewel ze allang in de gevangenis hadden moeten zitten wegens steunverlening aan een terroristische organisatie (Wetboek van Strafrecht paragraaf 129 a art. 5 wetb. v. strafrecht), waar het bij de islam zonder meer om gaat. In de eerste plaats deze Jäger, die, net als zijn voorbeeld Merkel, de wet naar believen verkracht – zoals niet alleen zijn illegale en daarmee strafbare stopzetten van de onderzoeken tegen de islamitische “Joden-aan-het-gas”- schreeuwers aantoont (het gaat daarbij om een zgn. officiaal-delict).

Welnu, dat komt allemaal niet alleen in Duitsland voor. Eén blik over onze grenzen helpt om het totaalgebeuren, dat in Europa in de lucht hangt, beter te kunnen beoordelen. Want wat er in Duitsland gebeurde, gebeurde bijvoorbeeld ook in Nederland. Men kan er met z’n pet niet bij, maar het is zo. (zie het onderstaande artikel van Ulfkotte).

Het nieuwe (oude) antisemitisme is islamitisch en links

Dat media het over heel Europa verbreide nieuwe antisemitisme, de geno-typische islamitische Jodenhaat, verzwijgen, is meer dan een dagelijkse zonde. Het getuigt in werkelijkheid van de heimelijke collaboratie der media met deze Jodenhaters en het documenteert een ander, door onze media zo goed als nooit tot thema gemaakt, antisemitisme: dat van Links.

Dit linkse antisemitisme wordt slechts moeizaam en qua argumentatie erbarmelijk gepresenteerd als politiek gemotiveerd anti-zionisme. Dit anti-zionisme is echter even Joden-vijandig als de Joden-vijandigheid van de nazi’s, die, zoals bekend, eveneens links waren. Daar heeft zelfs Joschka Fischer in één van zijn heldere momenten op gewezen:

“Voor mij was het duidelijk dat anti-zionisme uiteindelijk niets anders was dan antisemitisme en zoals elk antisemitisme uitmondde in moord op Joodse mensen.” (Joschka Fischer in:: “Ik, Joschka Fischer – De rood-groene jaren.”)

De verschillende combinaties van antisemitisme en anti-zionisme zijn in Duitsland aan de extreem-rechtse zelfkant en – ik beklemtoon dit hier nadrukkelijk – bij de linkse mainstream een in het eerste geval bekende, in het tweede geval zorgvuldig verzwegen verschijnsel.

Het is de politieke gemiddelde massa, waarin “links” en “rechts” elkaar ontmoeten en hun gemeenschappelijke politieke en ideologische wortels verraden. Het begrip “Rechts” is zowel historisch als deterministisch een zuiver ideologisch strijdbegrip van Links, dat met de reële definitie Rechts-Links weinig tot niets te maken heeft (deze gaat terug tot de plaatsordening der Franse Nationale vergadering van 1792: Links zaten de Jakobijnen, rechts de burgerij en de religieuzen). Het gaat er Links met dit begrip uitsluitend om haar politieke tegenstanders tot zwijgen te brengen.

Want in werkelijkheid willen Duitse en Internationale Socialisten met het etiket “rechts” a) het linkse karakter van het nationaalsocialisme zien te verdoezelen en b) de aanzienlijke verstrengeling van hun beweging met de NSDAP zien te verdoezelen.

Lange tijd hadden ze daarmee een enorm succes. Maar dat begint nu af te brokkelen. Bij zijn “omzwerving” van het Duitse linkse terrorisme van de jaren ’70 naar de NPD hoefde bijvoorbeeld Horst Mahler, één van de centrale figuren van de RAF en van het linkse terrorisme in de toenmalige BRD, zijn antizionistische en antisemitische opvattingen hoegenaamd niet te wijzigen. Waarom niet? Omdat ze in feite identiek zijn.

Het waren linksen, die pas ná Hitler in Duitsland weer Joden vermoordden.

En wat maar weinig mensen weten: Het ware linksen, die in de Bondsrepubliek, de eerste maal ná de NSDAP, weer Joden doodden. De voorganger van de RAF, de Tupamaros in München, waren, begin jaren ’70 van de 20ste eeuw, verantwoordelijk voor maar liefst twee brandstichtingen tegen Joden.

In Berlijn kon slechts met veel geluk een catastrofe worden verhinderd, die anders aan talloze Joden het leven zou hebben gekost. in München hadden ze meer “geluk”. Hun brandaanslag op een Joods seniorencomplex, waarin overlevenden van de Holocaust woonden, kostte zeven Joodse medemensen, die in levende lijve in hun kamers verbrandden, het leven.

En nooit vergeten is de samenwerking tussen de RAF en de verschillende terreurorganisaties van Arafat (tegenwoordig door linkse media opgehemeld als “Palestijnse bevrijdingsbewegingen”), die, zoals men nu weet, de eigenlijke opdrachtgevers van het bloedbad van 1972 in München waren.

Zowel bij de aanslag in München op het Olympische team van Israël (uitgevoerd door de Palestijnse terreurorganisatie Zwarte September) als bij de diverse vliegtuigkapingen, waarbij Joden werden geselecteerd en geëxecuteerd, was de RAF in de voorste gelederen betrokken. In München voorzag ze, zoals men thans weet, de islamitische aanslagplegers van de benodigde wapens, en bij vele vliegtuigkapingen en daarmee successievelijke Joden-selecties (Joden werden geselecteerd en voor de ogen van de passagiers geliquideerd) waren RAF-leden zelf aanwezig.

Tegenwoordig verspreiden aanhangers en leden van de de partij van Die Linke, de SPD en de Groenen ongegeneerd in Duitse steden en gemeenten flyers met het opschrift: “Koop geen Israëlische producten.” Nog maar 75 jaar geleden verspreidden dezelfde figuren flyers met “Koop niet bij Joden!”

Nee, de tegenwoordige linkse media en linkse politici (ik beschuldig hier uitdrukkelijk de verschrikkelijke minister van Binnenlandse Zaken Jäger van Nordrhein-Westfalen – een topkandidaat voor Neurenberg 2.0) zijn net zo antisemitisch als de NSDAP het was. Ze wensen Israël evenzeer zijn uitwissing toe als moslims van Fatah, de PLO, Hamas, ISIS, de Taliban, Boko Haram of Iran het haar toewensen. Het enige verschil is dat ze het (nog) niet zo openlijk zeggen.

En ze zetten tegenwoordig de schandalige collaboratie van de nazi’s met de moslims weer voort. Zeker, ze geven zichzelf een ander lak-laagje. Maar wie aan dat lak-laagje krast, vindt daaronder dezelfde Joden-hatende geest als bij de nationaalsocialisten.

door Michael Mannheimer


bron-logoBron: in een vertaling uit het Duits voor E.J. Bron door Theresa Geissler van een artikel van Michael Mannheimer op zijn blog van 6 april  2017

VIDEO: ‘Hoe je Israël écht boycot’

Hananya Naftali is een jonge YouTube-ster uit Israël die op dit moment aan een tour door Duitsland bezig is. Waar hij ook maar optreedt, brengt hij de meest verschillende mensen bij elkaar. In november heeft hij zijn driejarige militaire dienst in Israël afgesloten. Hananya is grappig, to the point, een echte, liefdevolle bruggenbouwer, maar compromisloos als het om Israël gaat.

Op YouTube heeft hij meer dan 13.000 abonnees, op Facebook zijn het zelfs meer dan 125.000. In zijn video´s gaat het om actuele onderwerpen, zoals het dagelijks leven in Israël, het Midden-Oosten-conflict of zijn tijd in het Israëlische leger. Hij houdt interviews met Palestijnen, Israëli´s, Joden, moslims, christenen – om het even of ze pro- of anti-Israël zijn. Zijn boodschap is echter altijd dezelfde: “Ondersteun Israël”. In de video hierboven legt hij met een knipoog, maar met een serieuze ondertoon, uit hoe men Israël écht boycot.

Hananya Naftali adviseert om Israël écht te boycotten door af te zien van in Israël ontwikkelde producten, dus bijvoorbeeld op computertechniek of medicijnen ter behandeling van kanker. Nauwelijks iemand die tegenwoordig zo dapper tegen Israël tekeergaat (inclusief organisaties zoals de VN) en openlijk tot een boycot oproept, zou willen afzien van een van deze producten.

Hananya Naftali strijdt tegen de leugenachtige berichtgeving door de media als het om Israël gaat, maar dat doet hij op geestige en onderhoudende wijze.


bron-logoBron: in een vertaling uit het Duits door E.J.Bron van een artikelVortrag: „Wie man Israel richtig boykottiert“” van 1 april 2017 op de website van Politically Incorrect