Contrast en vergelijk: zal Trump al dan niet de ambassade naar Jeruzalem verplaatsen?

Aipac Policy Conference, Washington D.C., VS, 27 oktober 2016. Donald Trump, toen nog presidentskandidaat,  belooft om de Amerikaanse ambassade in Tel Aviv naar “Jeruzalem, de eeuwige hoofdstad van het Joodse volk” te verhuizen [beeldbron: NTEB]

Na anderhalve maand in functie beweren president Trump’s enthousiaste aanhangers nog steeds dat The Donald een gave van God is aan de Joden en Israël. Maar als je kijkt naar zijn retoriek en die van zijn naaste entourage is dat allesbehalve duidelijk. Neem nu bijvoorbeeld de kwestie van het verplaatsen van de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem. Terug naar 27 oktober 2016, toen Trump niet duidelijker kon geweest zijn in zijn toespraak tot AIPAC (videobeelden bovenaan):

We zullen de Amerikaanse ambassade verplaatsen naar
Jeruzalem, de eeuwige hoofdstad van het Joodse volk.

Maar in januari, na zijn aantreden, vertelde Trump tegen Sean Hannity van Fox News “dat hij er niet wilde over praten. “Het is nog te vroeg,” zei hij. En nu? “Ik denk er over na. Ik bestudeer de kwestie en we zullen zien wat er gebeurt. Het is geen gemakkelijke beslissing. Het wordt al zovele jaren besproken. Niemand wil deze beslissing nemen en ik denk er ernstig over na,” zei hij.

In begrijpelijk Nederlands: Hij wil de beslissing [nog] niet nemen. Hij denkt erover na.

Dan vrijdagavond, vice-president Pence in zijn toespraak tot de Republikeinse Joodse Coalitie in Las Vegas, leek deze nog verder afstand te nemen van het vooruitzicht op een mogelijke verhuis van de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem, toen hij zei dat de Trump regering “extra stappen herbekijkt om Amerika’s steun te demonstreren, inclusief de beoordeling van de vraag of de Amerikaanse ambassade in Israël wel zouden verplaatsen naar Jeruzalem.”

Let op het gebruik van het woord “of“. We zijn gekomen van “We zullen de ambassade verplaatsen,” om thans te debatteren “of wij zouden” de ambassade moeten verplaatsen.”

In de taal van de Talmoed, zou dit gaan van de vadai naar de safek – van het zekere naar het twijfelachtige, dat een onnatuurlijke orde is voor hoe de dingen zouden moeten zijn. In het onderzoek naar de verschuiving van electorale belofte naar het plaatsen van de kwestie op een laag pitje, krijgt men het gevoel dat het Jeruzalem met koud water overgieten is omtrent het idee van het verplaatsen van de ambassade naar Jeruzalem.

Premier Netanyahu heeft in het openbaar gezegd dat hij de ambassade verplaatst wil zien worden naar Jeruzalem; dat in feite het beleid is van Israël met name dat alle ambassades in Jeruzalem horen te zijn. En nog steeds is het mogelijk dat er meer aan de hand is dan iemand van ons kan weten. Wij, het volk, weten nooit wat er gaande is achter gesloten deuren. En indien het Bibi zou zijn die niet wil dat de ambassade wordt verplaatst, dan is niet zo moeilijk voor Trump om dat te zeggen.

Dan is er dit: zou het kunnen dat de schijnbare verandering in het beleid bewijst dat Trump in de eerste plaats nooit echt de intentie heeft gehad om door te gaan met het verplaatsen van de ambassade? Dit is uiteraard meer dan mogelijk. Iedere kandidaat maakt beloften. Iedere kandidaat breekt beloften.

Dit alles is een verre schreeuw van hoe Trump zich heeft gepresenteerd aan het Joodse volk in de aanloop naar de verkiezingen. Neem bijvoorbeeld de manier waarop Trump David Friedman voorstelde als zijn joodse ‘gezicht.” Friedman hield in oktober ll. een toespraak waarin hij de kwestie openlijk besprak en het ministerie van Buitenlandse Zaken ronduit antisemitisch” heette voor haar weigering om de ambassade te verplaatsen:

“In 1995 heeft het Congres een wet aangenomens die vereist dat de Amerikaanse ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem wordt verplaatst. Dat is 21 jaar geleden. Dat is niet gebeurd. Waarom niet? Omdat de wet voorziet dat de verplichting om de ambassade naar Jeruzalem te verplaatsen kan uitgesteld worden conform de wens van het het ministerie van Buitenlandse Zaken, hetzelfde ministerie dat zich de voorbije 70 jaren anti-Israël en antisemitisch heeft opgesteld.

Nu wordt elke president gekozen en vraagt hij aan het ministerie van Buitenlandse Zaken: ‘hoe zit het met deze wet? Moeten we de ambassade naar Jeruzalem verplaatsen? Het ministerie van Buitenlandse Zaken antwoordt: ‘In geen geval. Absoluut niet.’ De levenslang vastbenoemde ambtenaren in het Buitenland Ministerie zijn absoluut en positief vastbesloten om nooit de ambassade naar Jeruzalem te verplaatsen. Wat is er dan zo anders aan Donald Trump? Jullie kennen allemaal Donald Trump. Als er iemand is in de wereld van de politiek die kan kan opstaan tegen het Buitenland ministerie dan is dat Donald Trump.”

Maar Donald Trump staat NIET op tegen het Buitenland ministerie. Hij verplaatst de ambassade niet. Hij gaat niets ondernemen tegen het plotselinge ontluikende antisemitisme in de Verenigde Staten. In tegendeel, hij piekert over het beknotten van de bevoegdheden van de speciale gezant inzake antisemitisme. Trump moet niet worden beoordeeld op zijn campagne beloften of aan zijn familie en medewerkers, maar moet beoordeeld worden op zijn eigen daden en zijn daden na de verkiezingen. Nu is het tijd voor Trump om op het platform te stappen en zijn moed te tonen.

De Joden zijn de kanaries in de kolenmijn, de voorbode van grotere gevaren in de directe omgeving. Trump zou er verstandig aan doen om de waarschuwing te zien voor wat het is en ermee om te gaan in niet mis te verstane termen. Hij zou vandaag al de ambassade moeten verplaatsen. Hij moet zou die oude rechtse attitude basis moeten verpletteren, hen openlijk moeten afkeuren en afwijzen en hen moeten beschamen. Hij moet hen laten weten dat hij niet hun man is. En als hij dat niet doet, als hij dat niet wilt. Wel ja. Dan IS hij dat wel.

door Varda Meyers Epstein

[bron: EoZ]


tel-aviv-not

Advertenties