Europa’s medelevende haat tegen Israël [Bat Ye’or]

venice-declarationVenetië, 23 juni 1980. De Europese topleiders van dat moment, gesteund door de Amerikaanse president Jimmy Carter (4de van links), poseren hier samen kort nadat ze Israël een hak zetten en de facto overleverden aan de PLO en de Arabische Liga (de Verklaring van Venetië van 1980). Van links naar rechts:  de Duitse kanselier  Helmut Schmidt, de Franse president Valery Giscard d’Estaing, de Italiaanse premier Francesco Cossiga en de Britse premier Margaret Thatcher [beeldbron: CIE]

Vandaag zijn we getuige van de opkomst van het wereldwijde kalifaat. Deze uitdrukking betekent dat de islamitische kijk op de geschiedenis op dit moment algemeen geldend is bij internationale instellingen. We zien het met de Jeruzalem-verklaring van de UNESCO, dit paleis van revisionisme. De Jeruzalem-verklaring probeert de oude geschiedenis van het volk van Israël te islamiseren, met behulp van de vele regeringen in Europa en andere christelijke landen.

De Verklaring van Venetië van 1980, die werd uitgegeven door de Europese Gemeenschap, probeerde Israël te dwingen om te overleven in een onverdedigbaar gebied, heeft haar verdwijning al voorgeschreven evenals de vervanging door een volk dat zichzelf nog nooit had gemanifesteerd voor 1969 – en dat alles met behulp van de Sovjet-Unie en met name Frankrijk. De islamisering van Jeruzalem en de delegitimisering van de staat Israël is reeds uiteengezet in de Verklaring van Venetië, die tot op heden door de Europese Unie als geldig wordt beschouwd.

De Verklaring van Venetië van 1980 was een geschenk van de Europese Gemeenschap aan de Arabische Liga, en was gericht op herstel van de goede economische betrekkingen met de Arabische landen, die verontwaardigd waren over het vredesverdrag tussen Israël en Egypte in 1979, een vrede die Europa niet heeft kunnen voorkomen. De Joodse heilige plaatsen en het voortbestaan van de Joodse staat werden daarna door de Europese Gemeenschap opgeofferd in ruil voor oliedollars.

Sinds die tijd heeft de Europese Unie haar wroeging omtrent de Holocaust uitgesproken en haar liefde en compassie voor Israël. Maar het ging onderhand verder met het ondersteunen, financieren en stimuleren van een bevolking waarvan de missie is: de vernietiging van Israël, zoals het in zijn doctrines heeft afgekondigd. Europa is daar heel vertrouwd mee. Europese landen besteden heel ijverig hun miljarden ter bevordering van een wereldwijde Palestijnse campagne van haat tegen de staat Israël. Zij erkennen overal het terrorisme behalve in Israël, waar zij zelf de bondgenoten zijn van deze terroristen, die zij “vrijheidsstrijders” noemen of “militanten”, en dat tegen de “bezetting”. De zogenaamde “Joodse bezetting” van Judea en Samaria verwijst naar het land dat was veroverd in de oorlog en bezet was door Jordanië van 1949 tot 1967, en waar de Palestijnse Joden werden gedood, of onteigend en verdreven.

Doet dit beleid, zoals dat verdedigd wordt door Frankrijk, u niet aan iets herinneren? Tijdens WO-II zocht de alliantie van Pétain-Hitler en de fascisten, samen met de moefti van Jeruzalem, het hoofd van de Moslimbroederschap in Palestina, de uitroeiing van het Joodse volk, dat ze ervan beschuldigden de oorzaak te zijn van het kwaad. Vandaag de dag heeft dezelfde Alliantie met hetzelfde beleid dezelfde doelstelling geformuleerd met dezelfde motivatie: Israël is voor hen de oorzaak van de oorlogen in het Midden-Oosten en moeten worden uitgeroeid. Mannen uit de jaren 1940 zijn voorbijgegaan, maar hun erfgenamen hebben hun beleid aangehouden, en vermommen het onder een compassie en liefde, die Israël naar zelfmoord duwt louter uit “eigenbelang.”

Lees het artikel hier verder van Bat Ye’or op de site van The Gatestone Institute

gatestone-logo2

Advertisements