Europa’s medelevende haat tegen Israël [Bat Ye’or]

venice-declarationVenetië, 23 juni 1980. De Europese topleiders van dat moment, gesteund door de Amerikaanse president Jimmy Carter (4de van links), poseren hier samen kort nadat ze Israël een hak zetten en de facto overleverden aan de PLO en de Arabische Liga (de Verklaring van Venetië van 1980). Van links naar rechts:  de Duitse kanselier  Helmut Schmidt, de Franse president Valery Giscard d’Estaing, de Italiaanse premier Francesco Cossiga en de Britse premier Margaret Thatcher [beeldbron: CIE]

Vandaag zijn we getuige van de opkomst van het wereldwijde kalifaat. Deze uitdrukking betekent dat de islamitische kijk op de geschiedenis op dit moment algemeen geldend is bij internationale instellingen. We zien het met de Jeruzalem-verklaring van de UNESCO, dit paleis van revisionisme. De Jeruzalem-verklaring probeert de oude geschiedenis van het volk van Israël te islamiseren, met behulp van de vele regeringen in Europa en andere christelijke landen.

De Verklaring van Venetië van 1980, die werd uitgegeven door de Europese Gemeenschap, probeerde Israël te dwingen om te overleven in een onverdedigbaar gebied, heeft haar verdwijning al voorgeschreven evenals de vervanging door een volk dat zichzelf nog nooit had gemanifesteerd voor 1969 – en dat alles met behulp van de Sovjet-Unie en met name Frankrijk. De islamisering van Jeruzalem en de delegitimisering van de staat Israël is reeds uiteengezet in de Verklaring van Venetië, die tot op heden door de Europese Unie als geldig wordt beschouwd.

De Verklaring van Venetië van 1980 was een geschenk van de Europese Gemeenschap aan de Arabische Liga, en was gericht op herstel van de goede economische betrekkingen met de Arabische landen, die verontwaardigd waren over het vredesverdrag tussen Israël en Egypte in 1979, een vrede die Europa niet heeft kunnen voorkomen. De Joodse heilige plaatsen en het voortbestaan van de Joodse staat werden daarna door de Europese Gemeenschap opgeofferd in ruil voor oliedollars.

Sinds die tijd heeft de Europese Unie haar wroeging omtrent de Holocaust uitgesproken en haar liefde en compassie voor Israël. Maar het ging onderhand verder met het ondersteunen, financieren en stimuleren van een bevolking waarvan de missie is: de vernietiging van Israël, zoals het in zijn doctrines heeft afgekondigd. Europa is daar heel vertrouwd mee. Europese landen besteden heel ijverig hun miljarden ter bevordering van een wereldwijde Palestijnse campagne van haat tegen de staat Israël. Zij erkennen overal het terrorisme behalve in Israël, waar zij zelf de bondgenoten zijn van deze terroristen, die zij “vrijheidsstrijders” noemen of “militanten”, en dat tegen de “bezetting”. De zogenaamde “Joodse bezetting” van Judea en Samaria verwijst naar het land dat was veroverd in de oorlog en bezet was door Jordanië van 1949 tot 1967, en waar de Palestijnse Joden werden gedood, of onteigend en verdreven.

Doet dit beleid, zoals dat verdedigd wordt door Frankrijk, u niet aan iets herinneren? Tijdens WO-II zocht de alliantie van Pétain-Hitler en de fascisten, samen met de moefti van Jeruzalem, het hoofd van de Moslimbroederschap in Palestina, de uitroeiing van het Joodse volk, dat ze ervan beschuldigden de oorzaak te zijn van het kwaad. Vandaag de dag heeft dezelfde Alliantie met hetzelfde beleid dezelfde doelstelling geformuleerd met dezelfde motivatie: Israël is voor hen de oorzaak van de oorlogen in het Midden-Oosten en moeten worden uitgeroeid. Mannen uit de jaren 1940 zijn voorbijgegaan, maar hun erfgenamen hebben hun beleid aangehouden, en vermommen het onder een compassie en liefde, die Israël naar zelfmoord duwt louter uit “eigenbelang.”

Lees het artikel hier verder van Bat Ye’or op de site van The Gatestone Institute

gatestone-logo2

VIDEO: De waarheid over Jeruzalem [Danny Ayalon]

The Truth About Jerusalem

Danny Ayalon, oprichter van “The Truth About Israel“, voormalig vice-minister van Buitenlandse Zaken en Israëlisch ambassadeur aan de Verenigde Staten, zet hier de feiten uiteen omtrent Jeruzalem en het Joodse volk.

Ayalon legt uit waarom de belofte van president Donald Trump om de Amerikaanse ambassade in Tel Aviv naar Jeruzalem te verplaatsen, Israël’s hoofdstad, stevig geworteld is in de voortdurende historische, religieuze, culturele en fysieke band van de Joden met hun heilige hoofdstad.

Ayalon legt uit dat in de voorbije 2000 jaren opeenvolgende rijken kwamen en gingen, Jeruzalem veroverden, koloniseerden en bezetten, maar deze stad nooit tot hun hoofdstad maakten.

En hoewel Jeruzalem ook voor moslims heilig is, is haar status slechts van ondergeschikt belang. Dat is onder meer te merken dat wanneer zij op de Tempelberg bidden, zij hun achterwerk keren naar de Rotskoepel (plaatjes hieronder) en hun blik richten naar Mekka in Saoedi-Arabië.

islam-pray

rotskoepel


Bron: met dank aan E.J. Bron voor zijn hint

bron-logo

Terroristenleider Yahya Sinwar van Hamas wordt de nieuwe leider in de Gazastrook

yahya-sinwarHamascommmandant van de Qassam Brigades, Yahya Sinwar, bij zijn vrijlating in 2011 in de bus die hem terug naar Gaza bracht waar hem een groots onthaal wachtte…

Hamas heeft onlangs tijdens interne verkiezingen een nieuwe extremistische figuur gekozen afkomstig uit de Qassam Brigades, als nieuwe premier en leider in de Gazastrook, berichtte J-Post gisteren.

Yahya Sinwar, een van de twee militaire leiders in het Politburo van Hamas, zal de huidige premier in Gaza vervangen, Ismail Haniyeh, die op zijn beurt werd aangeduid om Khaled Meshaal te vervangen als voorzitter van het Politburo. Khalil al-Hayya, een ander lid van het Politburo en parlementslid, werd verkozen als vice-premier in Gaza.

De 55-jarige Sinwar is geen onbekende in Israël, integendeel. In 1989 werd hij veroordeeld tot vier maal levenslange gevangenisstraf voor zijn betrokkenheid in de moord op tientallen Palestijnse collaborateurs met Israël.

Na slechts 22 jaar opsluiting in een Israëlische cel, kwam hij in oktober 2011 vervroegd vrij (plaatje hierboven) als deel van de gevangenenruil waarbij 1027 Palestijnse terroristen en massamoordenaars, die collectief 569 Israëliërs hebben vermoord, vervroegd werden vrijgelaten in ruil voor één enkele Israëlische soldaat, met name korporaal Gilad Shalit die in 2006 werd ontvoerd en ruim 5 ¼ jaar gegijzeld werd door Hamas.

Na zijn vrijlating nam Sinwar al zijn vroegere functies weer op waarbij hij meteen zijn vrijlatingsvoorwaarden schond. Hij speelde een belangrijke rol tijdens Operation Pillar of Defense in november 2012, maar vooral tijdens Operation Protective Edge in 2014 toen hij een van de belangrijkste militaire leiders was die de operaties leidde en tijdens de indirecte onderhandelingen met Israël bij het Hamas leiderschap aandrong op hogere eisen voor een permanent staakt-het-vuren.

Met deze nieuwe Palestijnse hardliner aan de top van Hamas in de Gazastrook wordt in Israël gevreesd op een nieuwe gewapende confrontatie. Parlementslid Avi Dichter, een voormalige chef van de Shin Bet (de Israëlische geheime dienst), zei op maandag dat met de verkiezing van Sinwar een nieuw conflict tussen Israël en Hamas wellicht vroeger zal uitbreken dan eerst werd verwacht: “De boodschap die we hier moeten begrijpen is dat we onze mogelijkheden moeten versterken om de Hamas infrastructuur in Gaza te vernietigen, omdat ze die sneller dan we dachten zullen gaan gebruiken.”

Sinds het bestand met Israël eind augustus 2014 inging bereid Hamas een nieuw offensief voor tegen Israël. Met dat doel investeert Hamas massief in de bouw en of herstelling van smokkel- en aanvalstunnels en om Gaza’s wapenarsenaal aan raketten en mortiergranaten weer aan te vullen. Volgens Israëlische schattingen investeert Hamas jaarlijks ongeveer 25,7 miljoen dollars in het smokkelen van materialen om wapens te produceren en aanvalstunnels te graven.

Bovendien worden door Hamas schaamteloos hulpgoederen en -fondsen achterover gedrukt, waaronder duizenden tonnen bouwmaterialen en cement bedoeld voor de wederopbouw, om ipv. te worden gebruikt voor de aanleg van een netwerk van aanvaltunnels. Deze tunnels die soms erg diep doordringen onder Israëlische bodem, zijn bedoeld om verrassingsaanvallen te plegen alsook Israëlische burgers en soldaten te ontvoeren om ze nadien te gebruiken als pasmunt om gevangen Palestijnse terroristen weer vrij te krijgen zoals destijds met Gilad Shalit het geval was.