100 jaar na Balfour, 70 jaar na de verdeling, waarom is er nog altijd geen Palestijnse soevereine staat?

staat4De maskers vallen af (opnieuw). De oplossing voor het conflict met Israël die de voorkeur geniet van de ‘Palestijnen’ zoals Mahmoud Abbas en Saeb Erekat hier (27 april 2009) aantonen: één staat, niet naast Israël maar in de plaats van en dat bij voorkeur zonder Joden.

Er is geen Staat Palestina omdat na de val van het Ottomaanse Rijk, toen de Volkenbond (de directe voorloper van de Verenigde Naties) het Mandaatsysteem gebruikten om de creatie van nationale staten te vergemakkelijken, de Arabieren die in het Britse Mandaat leefden er geen wilden hebben.

Er is geen Staat Palestina omdat in de jaren 1920 en 1930, toen het Joodse volk zich begonnen voor te bereiden op hun eigen staat, de Arabieren ervoor kozen om zich met geweld te verzetten tegen Joodse immigratie eerder dan te werken aan de creatie van hun eigen staat. Er vonden massamoorden plaats van oude Joodse gemeenschappen.

Er is geen Staat Palestina omdat in 1937, toen de Britten voorstelden om er een op te richten, de Arabieren dit verwierpen. Dit leidde tot meer geweld met inbegrip van de massacre van Joden in Tiberius.

Er is geen Staat Palestina omdat in 1947, toen de Verenigde Naties suggereerden om er een te creëeren [Resolutie 181], de Arabieren dit verwierpen. Dit leidde tot een burgeroorlog.

Er is geen Staat Palestina omdat in 1948, toen Israël de onafhankelijkheid uitriep, de Arabieren in plaats van hetzelfde te doen, ervoor kozen om te vechten om Israël te vernietigen. De Arabieren verloren. Meer dan 6000 Israëliërs schoten er het leven bij in.

Er is geen Staat Palestina omdat tussen 1949 en 1967, toen elke duimbreed grond in de Westbank en de Gazastrook in Arabische handen waren, de Arabieren ervoor kozen om er geen op te richten. In plaats daarvan verkozen zij zich te focussen op de vernietiging van Israël.

Er is geen Staat Palestina omdat toen rechstreeks de vrede werd onderhandeld tussen Joden en Arabieren, Islamistische terroristen antwoordden met het vermoorden van Israëliërs. Honderden Joden werden vermoord tijdens het vredesproces.

Er is geen Staat Palestina omdat de Arabieren wegliepen van de onderhandelingstafel in 2000. In plaats van kozen zij om de tweede intifada te beginnen. Maar dan 1000 Israëliërs werden vermoord.

Er is geen Staat Palestina omdat toen Israël zich terugtrok uit Gaza en de nederzettingen ontmantelde, Hamas de controle overnam en raketten lanceerden. Duizenden raketten werden sindsdien afgevuurd naar Israël.

Er is geen Staat Palestina omdat in 2008, toen Olmert, de Israëlische premier, er een aanbood aan de Palestijnse president, de Palestijnen deze verwierpen.

Er is geen Staat Palestina omdat de Arabieren momenteel verdeeld zijn  in strijdende partijen. Hetzelfde soort verdeeldheid zoals we die zien exploderen in het Midden-Oosten.

Er is geen Staat Palestina omdat teveel Arabieren (niet allen) simpelweg niet accepteren, nog altijd niet willen accepteren, een vreedzaam bestaan met Israël.

Er is geen Staat Palestina omdat teveel mensen investeren in het (voortbestaan) van het conflict. Dit is vooral het geval met de duizenden NGO’s die in een perverte symbiose berichten over een conflict dat waarschijnlijk niet (meer) zou bestaan zonder hen.

100 jaren na Balfour, halen de Verenigde Naties nog altijd uit naar Israël [Resolutie 2334] alsof de Joodse staat op de een of andere wijze de sleutel in handen zou hebben om een einde te maken aan het conflict. U zult dit conflict nooit kunnen oplossen zolang u niet eerlijk bent over de oorzaken ervan.

door David Collier [bron]

palestine2

Advertisements