De recente maar hardnekkige MYTHE ‘Jeruzalem is heilig voor islam’ verhindert vrede

ambassadeDe Amerikaanse ambassade in Jeruzalem Tel Aviv, Israël

De media heeft het weer bijzonder druk omtrent berichten dat President-elect Donald Trump blijkbaar nog steeds van plan is om zich aan zijn verkiezingsbelofte te houden, met name de implementatie van de Jeruzalem Ambassade Akte uit 1995 die voorziet dat de Amerikaanse ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem zou verhuizen. Israël en iedereen die met de Joodse staat is begaan, is uiteraard erg benieuwd of Trump zijn verkiezingsbelofte zal houden daar waar zijn voorgangers een na een faalden.

Zo bijvoorbeeld verklaarde Barack Obama tijdens zijn verkiezingscampagne voor de presidentsverkiezingen van 2008 op de AIPAC conferentie (American Israel Public Affairs Committee) op 4 juni 2008: “Jeruzalem zal de hoofdstad van Israël blijven en mag niet gesplitst worden” [origineel: “Jerusalem will remain the capital of Israel, and it must remain undivided“]. Nadat hij in januari 2009 aan zijn ambstermijn begon heeft hij die belofte nooit meer herhaald. Integendeel. Jeruzalem werd door de VS aan de Palestijnen beloofd en Israël is andermaal de pineut. Voor Obama mag Israël zelfs niet eens Joodse huizen bouwen in haar eigen hoofdstad die door Obama steevast als een ‘nederzetting’ wordt aangeduid in de context van Israël.

♦ Jeruzalem Ambassade Akte
Tijdens de regeringstermijn van president Bill Clinton werd op 23 oktober 1995 de Jeruzalem Ambassade Akte aangenomen door het Amerikaanse Congres. Die wet vereist dat de Verenigde Staten per 1 december 1999 hun ambassade in Israël zouden verhuizen van Tel Aviv naar Jeruzalem en dat Jeruzalem wordt erkend als de hoofdstad van Israël. De voorgestelde wet werd met ruime meerderheid aangenomen door de Senaat (93–5) en door de Kamer (374–37). Echter, de implementatie van die wet laat tot op vandaag op zich wachten.

Sinds die wet werd gestemd ondertekent elke opeenvolgende president (Bill Clinton, George W. Bush en Barack Obama) elke zes maanden een verklaring, zoals meest recent Barack Obama slechts enkele dagen geleden dat opnieuw deed, die de implementatie van deze Amerikaanse wet opschort en dat gaat zo al eenentwintig jaar lang door. Het enige dat de president-elect Donald Trump moet doen is – na zijn eerste zes maanden van bestuur – … helemaal niks (tekenen) dus en dan gaat de wet van 1995 automatisch in voege. Zou het?

♦ De MYTHE: ‘Jeruzalem heilige stad voor Islam’
Hoe dan ook; waarom is deze Akte of Wet die met grote meerderheden werd goedgekeurd zowel in de Senaat (The Senate) als in de Kamer (The House of Representatives) al eenentwintig jaar lang dode letter gebleven? Uit schrik om de Arabische straat en de moslimwereld in opschudding te brengen van wie er maar weinigen zich verzoend hebben met het bestaan van Israël of Joden beschouwen als een gelijkwaardig volk met gelijke rechten en plichten als moslims? Het gegeven dat de Joden van Israël Jeruzalem zelf en terecht opeisen als hun eeuwige ondeelbare hoofdstad, laat de meeste Arabieren en moslims gruwen alleen bij het idee al.

Dit geschreeuw en fixatie omtrent Jeruzalem, die overigens vrij recent is in de geschiedenis van islam, heeft velen doen besluiten dat Jeruzalem heilig is voor islam; vandaar dat elke Amerikaanse actie die naar een vredesakkoord dichterbij brengt, zonder meer prematuur is. En zoals geschiedde is het een propaganda leugen dat Jeruzalem heilig is voor islam of centraal zou zijn in het Palestijnse Arabische leven. Hoewel zij islamitische schrijnen bezitten met inbegrip van de Gouden Rotskoepel en de Al-Aqsa moskee op het plateau van de Tempelberg, heeft de stad Jeruzalem op zich geen grote betekenis voor islam zoals de geschiedenis bewijst.

Jeruzalem wordt zelfs niet één keer vermeld in de Koran, noch is het de richting waarin moslims zich moeten keren voor het gebed. Vage referenties in de Koran en in de Hadith als “de verst gelegen moskee”, in allusie waarop wordt verwezen naar de Al-Aqsa moskee op de Tempelberg,  en die soms wordt aangeroepen om islam te verbinden met Jeruzalem sinds haar vroegste dagen, verwijzen duidelijk niét naar die bewuste moskee omdat die niet eens bestond in de dagen dat Mohammed leefde.

haram1Inderdaad, de site van de Bijbelse tempels wordt de Tempelberg genoemd en niet de Moskeeberg en – in contrast met de ontelbare tegenwoordige verklaringen van de Palestijnse Autoriteit – werd dit feit tientallen jaren lang als dusdanig erkend door de publicatie van de Opperste Moslim Raad van Jeruzalem ‘A Brief Guide to the Haram Al-Sharif(plaatje rechts), die op pagina 4 stipuleert: “Haar identiteit met de site van Salomon’s Tempel staat buiten kijf.” (Na 1954 verdwijnen de referenties naar Bijbelse tempels uit deze publicatie).

♦ De verwoesting van Jeruzalem (1948-1967)
Tijdens de illegale annexatie en bestuur van 1948 tot 1967 van de historische oostelijke helft van Jeruzalem (oud-Jeruzalem dus), bleef Amman de hoofdstad van Jordanie, niét Jeruzalem.

Onder het Jordaanse juk werden de Joden verdreven uit de Oude Stad,  die totr op heden ‘Oost-Jeruzalem’ zal blijven heten, werd de stad Judenrein gemaakt dat zo zal blijven tot 1967. Meer dan 58 synagogen werden vernield waaronder de beroemde Hurva synagoge en de Tiferet synagoge die gedynamiteerd werden; het Joodse Kwartier in de Oude Stad werd afgebrand tot in de kelders; op de 3000 jaar oude begraafplaats op de Olijfberg werden ca. 38.000 graven beschadigd en of verwoest en de grafzerken werden gebruikt om wegen te verharden en door het leger gebruikt om pissijnen te vloeren en te bouwen.

De Joodse toegang tot de Kotel (Klaagmuur) was verboden wat in strijd was met Artikel 8 van het Israëlisch/Jordaans staakt-het-vuren verdag van 1949 dat stipuleerde: “[…] free movement of traffic on vital roads, including the Bethlehem and Latrun-Jerusalem roads; resumption of the normal functioning of the cultural and humanitarian institutions on Mount Scopus and free access thereto; free access to the Holy Places and cultural institutions and use of the cemetery on the Mount of Olives; resumption of operation of the Latrun pumping station; provision of electricity for the Old City; and resumption of operation of the railroad to Jerusalem.”]

Inderdaad, de oostelijke helft van de stad werd een achtergebleven gebied, infrastructuur, zoals water en riolering waren schaars of onbestaande en de christelijke bevolking, het recht ontzegd om kerkelijke goederen te kopen in de stad, daalde eveneens. Geen Arabische heerser, met uitzondering van de Jordaanse koning Hoessein, heeft Jeruzalem ooit bezocht. Of zoals de befaamde Israëlische staatsman wijlen Abba Eban het ooit uitdrukte: “de seculiere geneugten van Beiroet hadden veel meer aantrekkingskracht.”

♦ Het Uitgevonden Volk
Significantly, neither the PLO’s National Charter nor the Fatah Covenant, drafted during Jordanian rule, even mention Jerusalem, let alone call for its establishment as a Palestinian capital. This would never be obvious from the tenor and content of Palestinian, Arab and Muslim pronouncements on the city today, which are as emphatic as to the Arab, Muslim and Palestinian primacy of the city as they are in denying its Jewish provenance.

Conversely, Jerusalem, the capital of the biblical Jewish kingdoms, is the site of three millennia of Jewish habitation—hence the ‘Jerusalem 3000’ celebrations initiated by the government of Yitzhak Rabin. The holiest of Judaism’s four holy cities, Jerusalem is mentioned 669 times in the Bible and alluded to in countless prayers. Major Jewish rituals, including the conclusion of the Passover Seder and Yom Kippur service, end with the age-old affirmation, ‘Next year in Jerusalem.’

Jerusalem is the only city in the world in which Jews have formed a majority since the 1880s. Today, Jerusalem, in addition to being home to Judaism’s greatest sanctuaries, is the seat of Israel’s government, the Knesset, the Supreme Court, the National Library and the Hebrew University. Its population is two-thirds Jewish.

It is only under unified Israeli rule since 1967 that the city as a whole has been revitalized, enjoyed stunning growth and also, at last, full freedom of religion for its mosaic of faiths ––precisely what would be threatened by its redivision, as is already obvious in the Christian exodus from Palestinian-controlled Gaza and Bethlehem.

Transferring the U.S. embassy to Jerusalem would acknowledge the reality of the city as Israel’s capital and ultimately help consign to oblivion the fiction that Israel can be detached from it. Whatever the contours of any future peace settlement, there is no good reason for President-elect Trump to defer implementing the Jerusalem Embassy Act and move the U.S. embassy to Jerusalem.

jeruzalem-1919aJeruzalem in 1919


evattMorton A. Klein is National President of the Zionist Organization of America (ZOA). Dr. Daniel Mandel is Director of the ZOA’ s Center for Middle East Policy and author of H.V. Evatt & the Establisment of Israel (Routledge, London, 2004 – boekomslag hiernaast)

Bron: in een vertaling uit het Engels – en aangepast en aanzienlijk uitgebreid – door Brabosh.com van een artikel van Klein & Mandel van 19 december 2016 op de site van Arutz Sheva.

Advertenties