Nieuwe islamitische anti-Israël partij ‘DENK’ in Nederland [Manfred Gerstenfeld]

denkpartijDe massale, ongecontroleerde immigratie van moslims naar West-Europa is het ergste wat de joodse gemeenschappen in West-Europa sinds de Holocaust is overkomen. Zij is ook de reden van de meest kwaadaardige aanvallen op de positie van Israël in West-Europa. Een nieuwe ontwikkeling in Nederland draagt nu verder aan dit laatste bij.

De nieuw opgerichte partij DENK richt zich in eerste instantie op islamitische kiezers. Haar initiatiefnemers zijn de in Turkije geboren parlementariërs Tunahan Kuzu en Selçuk Öztürk. Beide werden eind 2014 uit de PvdA gezet, omdat zij in opstand kwamen tegen de integratiepolitiek voor immigranten van de viceminister-president Lodewijk Asscher (PvdA). Deze had de rol van enkele Turks-Nederlandse organisaties met betrekking tot de integratie van immigranten bekritiseerd. Kuzu had internationaal de aandacht getrokken toen hij tijdens het bezoek van de Israëlische minister-president Benjamin Netanyahu op 7 september 2016 aan Nederland weigerde om deze de hand te schudden.

DENK is voor de erkenning van de niet bestaande Palestijnse staat. Deze politiek wordt door alle Nederlandse partijen uit het linkse spectrum ondersteund. Daartoe behoren o.a. de ultralinkse Socialistische Partij SP, GroenLinks, de Partij van de dieren, de PvdA en het links-liberale D66. Een onlangs ingediend parlementair verzoek tot erkenning van Palestina werd met 76 tegen 71 stemmen afgewezen.

De ondersteuners van het verzoek weten donders goed dat er op de “Westelijke Jordaanoever” en in Gaza twee verschillende Palestijnse organisaties bestaan. Deze ondersteuners zijn humanitaire racisten, die het feit negeren dat de in Gaza regerende grootste Palestijnse partij, Hamas, in haar handvest streeft naar de volkerenmoord op alle Joden. De andere grote Palestijnse partij, Fatah, die de “Westelijke Jordaanoever” controleert, verheerlijkt het geweld tegen Israëlische burgers.

DENK neemt een extremere anti-Israëlische positie in dan alle andere partijen in het parlement. Zij wil de import van producten uit de “illegale” Israëlische gebieden verbieden. Ze wil bovendien dat de Nederlandse regering de regering in Israël ertoe oproept de Nederlandse investeringen “in ontwikkelingsprojecten in ´Palestina´, die door bewijsbare acties van de Israëlische regering vernietigd werden”, terug te betalen.

Het partijprogramma van DENK is een omvangrijk document. Als je het beter bestudeert, wordt duidelijk dat de partij de Nederlandse cultuur niet als dominante cultuur accepteert. Dit wordt op heel geraffineerde wijze uitgedrukt, die niet exact prijsgeeft wat dit in de praktijk kan betekenen. Zo staat er bijvoorbeeld niet alleen in dat de immigranten naar de Nederlanders moeten luisteren, maar ook omgekeerd. Een voorbeeld van zo´n geraffineerde uitspraak: “Als ik aan Nederland denk, dan stel ik me een gezond Nederland voor, waarin de verpleegster Thea rekening houdt met de wensen en eisen van tante Latifa.”

In de praktijk kan dat betekenen dat Latifa niet behandeld wil worden door een mannelijke arts. Het kan eveneens betekenen dat Latifa een antisemiet is, die niet verzorgd wil worden door een joodse verpleegster. Ik heb een keer een interview gehouden met een joodse verpleegster uit Amsterdam. Zij vertelde: “Een Marokkaan, wiens kind ik had verzorgd, ging naar zijn huisarts. De vader zei dat hij niet wilde dat zijn kind door een joodse verpleegster behandeld zou worden. Dus verwees zijn huisarts hem naar een ander ziekenhuis.” Dit is slechts een van de vele voorbeelden van islamitisch antisemitisme in Nederland. De joodse verpleegster, wier familie ik al tientallen jaren ken, was niet bereid haar naam te laten publiceren. Dit is bij Joden, die vertellen over slechte ervaringen met moslims, vaak het geval.

Er bestaan al enkele jaren islamitische partijen. In de zomer van 2015 wilde de burgemeester van Rotterdam, Ahmed Aboutaleb (PvdA), met een handelsdelegatie van zijn stad naar Israël reizen. Maar in de gemeenteraad ontstond hier verzet tegen. Dit was afkomstig van een coalitie van linkse en islamitische anti-Israël ophitsers: de NIDA, een moslimpartij, de Socialistische Partij (SP en GroenLinks. Later dat jaar bezocht Aboutaleb Saoedi-Arabië. De SP en twee andere partijen waren hier tegen. Blijkbaar maakte dit bezoek GroenLinks en NIDA niets uit.

De burgemeester van Amsterdam, Eberhard van der Laan (PvdA), wilde in 2015 een stedenband aangaan met de steden Tel Aviv en Ramallah. Tot de eerste tegenstanders van deze inspanning behoorden behalve de vakbonden van de Turkse en Marokkaanse werknemers nog andere islamitische organisaties. Later werd een voorstel in de gemeenteraad aangenomen dat enkele beperkingen oplegde aan het contact met Tel Aviv, terwijl er geen sprake was van restricties betreffende de betrekkingen met de verheerlijkers van Palestijns geweld tegen Israëlische burgers in Ramallah. Het verzoek werd ingediend door de PvdA, die tot nu toe traditioneel de meeste islamitische kiezers trok. Dit was nog een voorbeeld van de secundaire effecten van het islamitisch anti-Israëlisme: discriminerende verzoeken tegen Israël zouden moslims immers kunnen bevallen.

In 2014 vonden tijdens het laatste Gaza-conflict in een serie Nederlandse steden demonstraties tegen Israël plaats. Daarbij werden de misdadigers van Hamas gewoon genegeerd, waardoor de Palestijnse partij, die voorstander is van genocide, indirecte ondersteuning kreeg. De deelnemers aan deze demonstraties waren grotendeels mannelijke moslims en Nederlandse linksen. In Utrecht sprak n.a.v. zo´n bijeenkomst Judith Sargentini, een Europarlementariër van GroenLinks. Toen zij niet alleen Israël bekritiseerde, maar zich ook kritisch wilde uitlaten over Hamas, moest ze een einde maken aan haar toespraak.

Het aantal uit islamitische landen afkomstige immigranten en hun nakomelingen bedraagt in Nederland ongeveer een miljoen. Dat is een aandeel van ongeveer 6% op de totale bevolking van Nederland. Een derde deel van deze immigranten is afkomstig uit Turkije. Volgens een in 2014 gepubliceerde globale studie van de Anti Defamation League is 69% van de volwassen populatie klassiek antisemitisch. Een deel van de ongecontroleerde immigratiepolitiek van de Nederlanders zou je een enorm programma van het binnen sluizen van grote aantallen antisemitische immigranten uit islamitische landen kunnen noemen.

Ondertussen vermeerderen de signalen in de Nederlandse samenleving dat de afkeer tegenover moslims toeneemt. Dit heeft twee componenten. De ene is de buitenlander-vijandigheid van de Nederlanders, die deels ook islam-vijandig is. Dit laat zien hoe de afkeer tegenover enkele mensen in een aanval op de hele groep verandert, waartoe deze personen behoren. De tweed eis het resultaat van het (inmiddels extreme) foutieve gedrag van individuen, die op verschillende wijze hun lidmaatschap van de islam en islamitische organisaties benadrukken.

Een van de indicatoren voor deze afkeer zijn de hoge peilingen van de door Geert Wilders aangevoerde anti-islam partij PVV. Bij de verkiezingen in 2012 kreeg ze 15 van de in totaal 150 zetels in het parlement. Volgens actuele peilingen is het aantal aanhangers bijna tweemaal zo groot. Het partijprogramma van de PVV omvat de landelijke sluiting van alle moskeeën en islamitische scholen evenals het verbod op de koran. Andere punten in het programma van de partij zijn de opsluiting van radicale moslims, het hoofddoekverbod bij personen in openbare functies en geen verdere immigratie van asielzoekers en immigranten uit islamitische landen.

door Dr. Manfred Gerstenfeld


bron-logoBron: in een vertaling uit het Duits door E.J. Bron van een artikel van Dr. Gerstenfeld op de site van Audiatur Online van 13 december 2016

Advertenties