Israëliërs blij met Amerikaanse keuze voor ‘vriend’ Trump [Guido Joris]

trump-aipacWashington, 21 maart 2016. Presidentskandidaat Donald Trump spreekt de AIPAC conferentie toe [bekijk hier zijn volledige toespraak]

Israël reageert tevreden op de verkiezing van Donald Trump. Gaat het om diplomatieke beleefdheid of is hij inderdaad een betrouwbare vriend voor de enige Joodse staat ter wereld en voor de Joden in de diaspora?

Onmiddellijk na de bekendmaking van de resultaten heeft president Netanyahu Donaid Trump gefeliciteerd met zijn overwinning. In zijn felicitaties omschreef Netanyahu Trump als “een ware vriend van de Joodse staat” en vertelt hij hoe hij er naar uitziet om de samenwerking op vlak van veiligheid en stabiliteit in het Midden-Oosten te versterken.

Netanyahu, die een moeilijke relatie onderhield met president Barack Obama, zei verder ervan overtuigd te zijn dat Trump het ijzersterke ~ bondgenootschap tussen de VS en Israël nog op een hoger plan zal tillen. President Rivlin liet weten dat Israël en de Verenigde Staten als partners zullen blijven samenwerken om alle uitdagingen tot successen te maken en verwees daarbij naar de samenwerking op het gebied van technologische innovaties die volgens Rivlin zowel in de VS als in zijn land een gevolg zijn van de democratische waarden zoals vrijheid en gelijkheid.

Terwijl in Israël dus gerustheid en zelfs tevredenheid heerst met de verkiezingsuitslag blijken in Europa, ook in ons land, politici niet mals met hun kritiek op Trumps overwinning met als enige en zeldzame uitzondering SP.a- voorziter John Crombez die een juiste analyse maakt, nl: “Dit is niet het einde van de democratie, dit is democratie”.

Trump, Israël en Jodendom in citaten
Niet alleen heeft Trump zijn beide Joodse zakenadvocaten aangeduid als Midden-Oostenadviseurs, hij heeft een familiale binding met het Jodendom via het huwelijk van zijn dochter Ivanka met zijn Joodse, modern-orthodoxe schoonzoon, Jared Kushner. Terwijl de wereldpers hopeloos probeert te weten te komen hoe het kabinet Trump er zal uitzien heeft “The Donald” wel al laten weten wie zijn adviseurs voor het Midden-Oosten zijn: Jason Greenblatt en David Friedman. (nvdr: Friedman wordt ook getipt als mogelijke nieuwe VS-ambassadeur in Israël).

We beperken ons tot (enkele) van de meest actuele citaten maar geven nog mee dat Trump actief was in de Israëlparade in New York en voor zijn pro-Israëlische activiteiten de Israëlische Life Tree Award ontving eind jaren tachtig.

Citaten:

♦ “Hillary Clinton en ik zeggen beiden dat we pro-Israël zijn. Het verschil is dat ze nooit iets deed voor Israël en ik het niet alleen bij woorden zal laten.”

♦ “Als ik president ben, zal het voorbij zijn om Israël als een tweederangsnatie te behandelen en dat zal stoppen vanaf dag één. Ik zal premier Netanyahu onmiddellijk ontmoeten. Ik ken hem al jaren lang en we zijn in staat om nauw samen te werken om vrede en stabiliteit voor Israël te verzekeren.”

♦ “Ik ga op zijn oordeel af als mijn raadgever over Israël”, zei Trump over zijn zakenadvocaat Greenblatt in april tijdens een ontmoeting met de joodse pers: “Hij is een man die echt van Israël houdt en ik krijg graag advies van mensen die Israël kennen – maar enkel indien ze Israël een warm hart toedragen.”

♦ “Nummer één op mijn prioriteitenlijst, een kwestie die ik diepgaand bestudeerde, is de ontmanteling van de nucleaire deal met Iran, de nieuwe deal zal hen enkel in staat stellen om een industriële en geen militaire nucleaire capaciteit te ontwikkelen.”

♦ “Een vredesovereenkomst tussen Israëli’s en Palestijnen kan nooit bereikt worden door buitenstaanders en zeker niet door de Verenigde Naties die zich laten kennen als hopeloos vooringenomen tegen de Joodse staat. Ik zal mijn vetorecht gebruiken tegen hun resoluties.”

♦ “Er is geen morele gelijkheid. Je kan geen vrede bereiken door terroristen als martelaren te behandelen. Dit zal beëindigd worden en het zal vlug beëindigd worden. Geloof me.”

UNESCO en de VN kunnen hun anti-Jeruzalemplannen opbergen
De Britse krant The Guardian kopte de dag na de verkiezing dat president Trump de rotsvaste intentie heeft om “Jeruzalem te erkennen als hoofdstad van lsraêl”. Om diplomatieke redenen is dat vandaag nog Tel Aviv.

In Israël zijn er meerdere ministers die Donald Trump oproepen om snel werk te maken van zijn verkiezingsbelofte om Jeruzalem te erkennen als Israëls hoofdstad en om de ambassade te verhuizen van Tel Aviv naar Jeruzalem. De Israëlische oproepen kwamen er nadat bekend raakte dat David Friedman in een interview met de Jerusalem Post de kwestie aanhaalde.

60 miljoen stemmen versus EU-president met zero stemmen
Nergens werd het contrast tussen de EU-reacties en de Israëlische reacties zo duidelijk als met de uitspraken van Reuven RivIin en Martin Schulz. De Israëlische president zei dat de Amerikaanse kiezers opnieuw de wereld getoond hebben dat ze in de grootste democratie ter wereld leven terwijl EU-parlementsvoorzitter Schulz de overwinning van Trump als “schokkend” omschreef en een “moeilijk moment” voor de Europese Unie.

Martin Schulz verloor daarbij beschamend het eigen democratisch deficit uit het oog aangezien de Europese president Donals Tusk noch zijn voorganger zonder enige verkiezing Europees president zijn geworden.

En nu?
Kritiek was er ook. Die kwam er nadat Trump tijdens zijn campagne bijval kreeg van neonazi’s van de Klu Klux Klan. De aanval werd gepareerd door Greenblatt, Trumps advocaat, die zei dat Trump evenmin verantwoordelijk is voor de uitspraken van deze groep als dat president Obama verantwoordelijk was voor de bijval die hij kreeg van de extremistische Black Panters bij de vorige presidentsverkiezingen.

De grote vraag blijft of Trump zijn beloftes kan waarmaken. In elk geval laat hij er geen gras over groeien en heeft hij opmerkelijk genoeg al telefonisch contact opgenomen met premier Netanyahu. Volgens de Daily Mail werd premier Netanyahu hierbij reeds uitgenodigd om op de eerste mogelijke gelegenheid een bezoek aan het Witte Huis te brengen. De telefoonconversatie op de dag van de verkiezingsuitslag is ook de Belqlsche pers niet ontgaan.

door Guido Joris


Bron: een artikel in Joods Actueel Magazine; novembernummer 2016; nr. 114; blz. 26 en 27

JA-logo

Advertisements