Waar zijn de Free Gaza Flotilla’s gebleven als het om het Syrische Aleppo gaat?

syria-nowAleppo, vier jaar geleden, 25 november 2012. Nee, geen Palestijns jongetje uit Gaza, maar een dagelijks beeld in Syrië. Toen al. In het Dar El Shifa hospitaal van de verwoeste historische stad Aleppo in Syrië, houdt een man huilend zijn zoon in de armen die eerder door Syrische soldaten werd gedood. De wereld had er geen tijd voor en besteedde er ook geen aandacht aan, want… het was weer hommeles in Gaza [Operation Pillar of Defense] en dat gaat altijd boven al het andere, boven de menselijkheid. De geveinsde empathie voor de ‘Palestijnen’ verblindt duidelijk de geesten van alle redelijkheid en gevoel voor proportie. Aleppo is duidelijk Gaza niet [beeldbron: AFP/Getty]

In november 2012 waren er in Syrië ‘nog maar’ 50.000 doden en 400.000 vluchtelingen. ISIS bestond toen niet eens. Thans, vier jaar later, een tienvoud ervan. Een half miljoen doden en zeven miljoen vluchtelingen. Met de steun van China, Rusland en Iran moest het regime van Bashar Al Assad ten allen prijze in het zadel blijven. Assad, hun ideale bondgenoot in de regio. Kwestie van de invloedsferen van de grootmachten in het Midden-Oosten in evenwicht te houden.

Dat mocht wel iets kosten, vooral mensenlevens. Niet enkele honderden zoals in Gaza, maar honderdduizenden! Dus geen vervelende resoluties in de VN-Veiligheidsraad want Rusland en China dreigden met hun vetorecht en hielden (en houden nog steeds) alles tegen wat Syrië betrof. Intussen kon de wereld met een gerust geweten onverschillig de andere kant blijven opkijken. Aleppo is tenslotte Gaza niet. Israël noch ‘de Joden’ zijn erin betrokken. Brute ‘pech’ voor de Syriërs dus. De selectieve verontwaardiging en aandacht van de wereld ligt aan de basis van het drama van Syrië.

Europa zal pas in de zomer van 2015 bruusk uit haar lange winterslaap ontwaken toen de Syrische vluchtelingen opeens in hun voortuin opdoken. “Van waar komen die?” klonk het verleden jaar verschrikt. Dat hadden ze niet zien aankomen al die zelfbenoemde wereldverbeteraars en mensenrechtenactivisten. Dan viel er geen ontkennen en negeren meer aan. Met de vluchtelingen waaide ook de terreur over naar Europa. Dat vonden ze hier niet leuk meer. Geef toe: het cynisme van de wereld is ronduit misdadig.

door Brabosh

Advertenties