Boerkini-debat: Voor het beknotten van de religieuze vrijheden betalen de Joden het gelag

israel-burkini2In Israël stoort niemand zich dat moslima’s volledig gekleed of in boerkini in zee gaan

“In Israel kijken veel mensen met verbazing naar het boerkini-debat in Frankrijk, echter in de Joodse staat kijkt niemand op van een boerkini waar het volstrekt normaal is dat moslima’s gekleed zwemmen en op het strand liggen. 20 procent van de inwoners van Israël is Arabisch, de meesten van hen zijn moslim. Dat is al zo sinds de stichting van de staat in 1948. Veel Palestijnen vluchtten, maar een deel bleef. De Israëliërs zijn dus al een tijd gewend aan een fenomeen dat nieuw lijkt voor Frankrijk”, schreef redactrice Monique van Hoogstraten op 26 augustus 2016 op de site van NOS.nl.

In Israël lijkt een meerderheid van de bevolking reeds lang geleden vrede te hebben genomen met religieuze tradities en gebruiken die moslims eigen zijn. In Israël wordt dan ook de vrijheid van [beleving] van religie gerespecteerd en nageleefd.

Israëliërs kibbelen eerder onder elkaar over de religieuze excessen van ultra-orthodoxe Joden ten aanzien van minder religieuze  of zelfs seculiere Joden, ultra-religieuzen die helaas soms de neiging hebben om hun eigen leefregels aan anderen op te dringen. Echter, dat debat over de identiteit van de Joodse staat, overvloedig gestoffeerd met wederzijdse argumenten en verwijten, wordt al sinds de stichting van Israël gevoerd en het populaire gezegde “Twee Joden, drie meningen” staat garant dat deze discussie wellicht nooit zal eindigen.

Ook de Joodse gemeenschappen in de Diaspora lijken hopeloos verdeeld in het actuele boerkini-debat met als voorlopig hoogtepunt (of dieptepunt) zowat 30 Franse badsteden die momenteel een boerkini-verbod handhaven. Het lijkt wel of Frankrijk, en ook België en Nederland waar het debat gaande is, geïnspireerd wordt door de vrees van een islamisering van hun traditioneel christen maatschappijen.

Toch lijkt stilaan het gezond verstand weer te keren. Sommige critici van het boerkini-verbod waarschuwen er voor dat dit verbod kan leiden tot verdere beknotting van religieuze vrijheden met inbegrip van deze van Orthodoxe Joodse vrouwen die, zoals vele van hun islamitische tegenhangers en om haast gelijkaardige redenen, zichzelf verplicht voelen om hun lichaam zo volledig mogelijk te bedekken in overeenstemming met de religieuze wetten omtrent zedigheid en bescheidenheid.

religieusstrand

Sommigen gaan daar in hun religieuze devotie vrij ver. Het plaatje hierboven toont hoe een klein deel van het strand in Tel Aviv werd afgebakend tot een “Religieus Strand” (Nordau Beach) met een hoge schutting eromheen om orthodoxe Joden de kans te geven ongestoord te baden zonder dat ze door anderen “gezien worden”. Het stukje strand wordt op bepaalde dagen voorbehouden voor vrouwen en kleine kinderen en op andere dagen voor Joodse mannen. Raar maar waar, maar ook dit is Israël.

Het hoeft dan ook niemand te verbazen dat vele Joodse gemeenschappen en organisaties zich nauwelijks of helemaal niet mengen in het boerkini-debat. Omdat zij uit ervaring, maar in het bijzonder om hun kennis van de geschiedenis van Jodenvervolging doorheen alle tijden, beseffen dat religieuze beknotting van om het even welke religie telkens opnieuw als een boemerang weerkeert en als een bliksem inslaat op de locale Joodse minderheid van het desbetreffede land of gemeenschap waar een religieus verbod werd of wordt afgekondigd.

Hoofddoekenverbod
Een voorbeeld hiervan is het verbod op het dragen van uiterlijke tekenen van religie dat in Antwerpen een aantal jaren geleden werd in Antwerpen werd afgekondigd. In mei 2007 verbood de toenmalige socialistische burgemeester van Antwerpen Patrick Janssens het dragen van hoofddoeken voor loketbedienden aan de Stad Antwerpen, een besluit dat een erg tumultueus debat op gang bracht.

Patrick JanssensBurgemeester Janssens zei hierover op 31 mei 2007:

“Het lijkt het me, ondanks mijn begrip, niet gepast om hoofddoeken [of andere religieuze of politieke symbolen] te laten dragen bij de uitoefening van publieke functies, die de neutraliteit van de overheid moeten uitstralen [politie, loketbedienden…]”

Het controversiële aan het hoofddoekenverbod was dat burgemeester Janssens niet enkel het dragen van hoofddoeken verbood voor moslims tijdens de diensturen maar tegelijk ook Joodse hoofddoeken [keppels e.a.] in de ban sloeg, naast deze van om het even welke andere religie. In feite bleek dit een zoveelste aanslag op de Joodse identiteit die het directe gevolg van het beknotten van [het beleven van] de Joodse religie met al haar geboden en verboden.

Rituele slacht en besnijdenis
Hetzelfde geldt omtrent het huidige debat omtrent het verbod op het onverdoofd slachten van dieren waarbij het voor iedereen wel duidelijk is dat hier expliciet moslims worden geviseerd maar impliciet ook de Joden en hun eeuwenoude tradities het slachtoffer van dit verbod zullen worden.

Het doel van dit verbod op onverdoofd slachten is onder meer om voortaan taferelen te vermijden waarbij voorheen moslims in hun achterkeuken met een roestige zaag hun schapen keelden en de ingewanden van het dier schaamteloos bij de buren dumpten of in het riool gooiden. Voor die excessen dreigen de Joden het gelag te betalen.

Ook de traditionele besnijdenis bij moslimmannen ligt op tafel ter discussie, maar bij een eventueel verbod ook de Joden andermaal dreigen opgeofferd te worden op het altaar van de politieke correctheid.

Tot slot
In Frankrijk verklaarde Europarlementslid Jean-Luc Melenchon, tevens boegbeeld van de linkse partij Parti de Gauche, dat in Frankrijk “Joden werden vervolgd, dan Protestanten en vandaag de moslims.” Een vergelijking die uiteraard nergens op slaat.

De enige plek in de wereld waar moslims worden vervolgd, gediscrimineerd, gevangengezet, gefolterd en vermoord omwille van hun geloof, is in de moslimwereld zèlf in het Midden-Oosten waar Soennieten en Sjieten – verzameld en verdeeld over locale terreurfacties – elkaar dagelijks trachten te overtreffen in gruwelijkheid, bloederigheid en moordzucht.

De conclusie omtrent het boerkini-debat ligt dan ook voor de hand. Wil men de radicale Islam bestrijden en de kop afrukken van het islamistisch en antisemitisch monster dat onze kontreien al enkele jaren terroriseert, zal de westerse en de Europese wereld andere wegen moeten zoeken en andere middelen moeten bedenken dan enkel het beknotten van de religieuze vrijheden waarvan het resultaat erg voorspelbaar en haast overmijdelijk zal leiden tot de vernietiging van de Joodse identiteit.

Men viseert thans religieuze moslims, maar als straks het stof is gaan liggen en het tumult voorbij, zal men daarna de doden gaan collecteren en tellen en het zullen enkel Joodse lijken zijn die zullen worden gevonden.

door Brabosh.com

nieuwantisemitisme

Advertisements