Israël keurt bouwplannen goed van Joodse huizen in Hebron; Amerikanen weer boos

kiryat-arbaDe Israëlische gemeente Kiryat Arba nabij Hebron in Judea, gesticht in 1968 en waar 7.874 Joods-Israëlische staatsburgers wonen (2015) [beeldbron: Arutz Sheva]

De Israëlische regering heeft de planning goedgekeurd van nieuwe huizen voor Joden in de overwegend Arabische stad Hebron op de Westelijke Jordaanoever. COGAT, de Coordinator of Government Activities in the Territories van het Israëlische leger (IDF), die de burgerlijke kwesties coordineert in Judea & Samaria, heeft tegenover het persagentschap Associated Press op maandag 22 augustus bevestigd dat de toelating werd verleend om een infrastructuur te bouwen in het gebied.

Volgens het plan, zal de woonwijk worden gebouwd op het terrein van de voormalige Israëlische militaire basis van Plugat Hamitkanim, voorheen het centrale busstation van de stad. Israël vorderde in de jaren 1980 dit grondgebied op voor militair gebruik, aldus de Israëlische extreemlinkse en anti-Zionistische NGO Peace Now.

In een brief gericht aan de Israëlische minister van Defensie Avigdor Liberman en aan het hoofd van het civiele bestuur, riep Peace Now op om een einde te maken aan de residentiële planning voor Joodse Israëliërs:

“Wat gebeurt in Hebron is een duidelijke ombuiging van de wet, volgens welk grond die in beslag werd genomen voor militaire doeleinden niet kan gebruikt worden om er nederzettingen op te richten. De Israëlische regering blijft nieuwe manieren bedenken om de extremistische kolonisten te huisvesten in de stad Hebron, waar de bezetting het meest zichtbaar en meest ernstig is. Als de militaire aanwezigheid hier niet langer noodzakelijk is, moet het land worden teruggegeven aan de eigenaren en de beschermende huurovereenkomst met de Hebron gemeente moet worden verlengd.”

Settlement_military_base_HebronOntwikkeling van de Israëlische nederzetting binnen de voormalige Israëlische militaire basis Plugat Hamitkanim van Hebron [beeldbron: Peace Now]

Joodse inwoners van Hebron zeggen dat het land privé-eigendom is dat toebehoorde aan de Joden vóór de oprichting van de staat in 1948, aldus Haaretz. Na het einde van de Zesdaagse Oorlog verhuisden Joden in 1968 naar Kiryat Arba aan de rand van Hebron, na een mislukte poging om zich te vestigen in Hebron zelf. Joden begonnen in 1979 in Hebron te wonen. Peace Now’s Hagit Ofran vertelde tegenover Associated Press dat de goedkeuring van de bouwplannnen in Hebron voor het eerst in een decennium plaatsvond.

Amerikanen weer boos
Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft inmiddels het besluit van de Israëlische regering om huizen voor Joden te bouwen in Hebron veroordeeld, volgens een bericht van JTA van woensdag 24 augustus. De woordvoerder van het Buitenland ministerie Mark Toner vertelde tegenover journalisten dat de goedkeuring van de bouwplannen…:

“[..] een zorgwekkende ontwikkeling is in de uitbreiding van de nederzettingen. Wij zijn sterk gekant tegen elke activiteit in de nederzettingen, die de zaak van de vrede ondergraven. En wij hebben bij herhaling gezegd dat dergelijke acties niet consistent zijn met Israël’s uitgesproken wens om een tweestatenoplossing te bereiken. Het land is op z’n minst voor een deel eigendom van de Palestijnen.”

Net zoals de Europese Unie beschouwen de Verenigde Staten dit gebied de facto reeds als zijnde een deel van een toekomstige Palestijnse staat, ook al staat dit helemaal niet vast en moet in een onderhandeld akkoord de toekomst van deze betwiste gebieden nog steeds worden bepaald. Volgens de internationale wet en conform de Oslo Akkoorden van 1993, heeft Israël de volledige burgerlijke en veiligheidscontrole van het C-gebied net zolang totdat een definitief, onderhandeld en evenwichtig vredesakkoord met de Palestijnse Autoriteit wordt bereikt en de veiligheid van Israël’s burgers wordt gegarandeerd en vastgelegd.

Internationaal recht
De EU en de regering-Obama zeggen dat de zogenaamde Joodse nederzettingen illegaal zijn volgens het internationaal recht. Daarbij beroept men zich vaak op artikel 49 van de Vierde Conventie van Genève uit 1949. Veel deskundigen op het internationaal recht zeggen echter dat Israël de beste juridische claim heeft op de betwiste gebieden die tijdens de Zesdaagse Oorlog in 1967 door Israël werden veroverd.

Dit is wat een groep van 1.000 juristen schreef over de legitimiteit van de Israëlische claim op het gebied in een brief aan de Europese Unie :

“De wettigheid van de aanwezigheid van Israël in het gebied (Judea en Samaria) komt voort uit de historische, inheemse en de wettelijke rechten van het Joodse volk om zich te vestigen in het gebied. Die rechten werden geldig en bindend verklaard in internationale juridische documenten die werden erkend en aanvaard door de internationale gemeenschap. Deze rechten kunnen niet worden ontkend of in twijfel worden getrokken.

Dit omvat de 1922 San Remo Verklaring die unaniem door de Volkenbond werd aangenomen. Deze verklaring bevestigde de oprichting van een nationaal tehuis voor het Joodse volk in het historische gedeelte van het Land van Israël (met inbegrip van de gebieden van Judea en Samaria en Jeruzalem) en riep op tot het vestigen van Joodse nederzettingen in heel het Land.

Dit werd vervolgens internationaal bevestigd in het Volkenbond Mandaat voor Palestina document dat geldig is tot op de dag van vandaag. De voortdurende rechtsgeldigheid van het document werd bevestigd door artikel 80 van het VN-Handvest. Daarin werd de geldigheid van de rechten van alle staten en volkeren bevestigd.”

Advertisements